Tiya Isabel Famous Lines Novels & Stories

sabi ko sa paos at putol-putol na tinig Biglang nagsalita si Tiya Isabel na nasa tabi ko, puno ng panunumbat ang tono, "Thalía, gaano ba ka-busy si Isagani? Pitong araw nang walang paramdam. Wala man lang respeto sa nanay mo." Napangisi nang mapait ang pinsan kong si Mutya. "Ma, hindi lang naman sa pamilya ni Thalía ang hindi pinapahalagahan ni Mr. Castillo—pati na rin siya mismo. At siyempre, pati ang batang dinadala niya sa sinapupunan."

aniya saka sumunod kay Randal sa loob ng sasakyan. Ng makaalis ang mga ito ay saka pinutakte ng tanong sina Isabella at ang katulong. "Are you really okay hija? Wag kang matakot sabihin ang totoo," wika ng Tiya Carol. "Did they hurt you? Just say it and we'll destroy them," wika naman ng Tiyo Asher nila. Umiling naman si Isabella. Hindi na maintindihan ni Isabella ang mga sinasabi nila dahil ang interes niya ay nakatuon sa binatilyong taga kabilang hacienda na nagngangalang Lander.

Pero ang utak ko ay nagkanda-ramble ramble na. Anong vanish ba kasi ang sinasabi ng Isabella'ng ito? Tao ba o bagay? My mind was already running wild, but I couldn't bring myself to speak. I just stayed silent, glancing at Riel, who was unbothered, leaning back slightly in his chair. "I already told you yesterday, Isabella." sagot ni Riel kay Isabella. "It's not my field. No is still my answer," ma-awtoridad na dugtong nya.

Kanina pa ako humihikab pero ayaw ko pang matulog. Napaupo ako sa kama nang biglang pumasok si Tiya Isabela, ‘yung unang maid na nakilala ko. 30 years na raw siyang naninilbihan kina daddy at mama raw ang turing ni kambal sa kanya. Kaya naman pala alam niya ang tungkol sa amin ni Crystoffer kasi pinagbubuntis pa lang kami nung nanay namin ay nandito na siya. Alam na rin daw niya lahat at ang buong kwento ng family Alonzo. May dala siyang fruits and milk.

Naluluhang wika ni Isabella. “Mom, can I ask something personal?” tanong ni Reece sa ina, nang makita niyang lumuluha ito nang makita ang kaniyang mga dala, “I have this feeling, na matagal na kayong magkakilala ni Tito calvin.” Anito, saka inilabas ang isng nakatiklop na papel. “nabasa ko ang nakasulat rito, he said he misses you, a lot,”

Alas kwatro? "Ba't 'di mo sinabi kaninang umaga, tiya?" dismayadong titig ko kay tiya. Minsan nakakainis siya! Dapat sana si Morris ang kasama ko ngayon eh. "Hindi ba sinabi mo na sa akin kagabi na susubukan mo si Ismael? Aba, sinunod ko lang naman ang gusto mo, Brielle. At isa pa, kapatid lang ang tingin mo kay Morris hindi ba? Huwag mong paasahin masyado ang tao kung wala ka naman plano na jowain siya." Tumalikod agad si Tiya sa akin at napabuntong-hininga ako.

Aalis na sana siya nang magsalita si Czarina "Sige na, tumabi ka na sa amin." Wika nito kaya nilingon siya kaagad ni Tyrone pero umiwas na ito kaagad. "You heard mommy, right daddy? Tumabi ka na po sa kaniya." Masayang saad ni Isabella na ikinalaki ng mga mata ni Czarina. Pumayag siyang matulog si Tyrone kasama nila dahil sa pag-aakalang sa magkabilang dulo sila hihiga. Wala ng nagawa si Czarina nang tumabi na si Tyrone. Napalunok na lang siya at biglang nang-init ang mga pisngi niya nang magdikit ang mga balat nila.

Ngunit mabilis din itong bumalik. “Don’t expect miracles,” malamig niyang sabi. Hindi nagbago ang ekspresyon ni Ayesha. “I don’t,” sagot niya. “I just expect effort.” Napatingin siya rito. Diretso ang tingin ng babae. Walang awa. Walang takot. Parang hinahamon siya. —----- Sa veranda, nakaupo si Doña Isabella habang umiinom ng tsaa. Ngumiti ito nang makita si Ivan.

“Kaya niya ginawa ang lahat para itago ka sa sarili niyang mundo.” Napatingin siya rito. “Bakit?” Tumigil si Caleb. At sa sandaling iyon… parang mas mabigat pa ang katahimikan kaysa sa kahit anong bala. “Dahil ikaw ang unang successful subject.” Parang tumigil ang mundo niya. “Ano?” halos pabulong niyang tanong. Tumitig si Caleb sa kanya. “Isabella… hindi ka lang basta anak.”

"Bahala na, 'te! Basta, ayokong mabuhay nang ganito na lang. Mahirap! Alam mo bang pagod na pagod na akong makisama sa tiyahin kong nagpapaaral sa akin ngayon? Sobra ako kung alilain sa bahay! Pagkauwi ko, maglilinis pa ako ng mga kalat nila. Iyong dalawang pinsan kong pasaway at napakakulit. Spoiled pa kasi bata pa! Minsan naiisip ko, kung buhay pa sana ang mga magulang ko, hindi sana ganito ang buhay ko. Ayos lang magpakaalipin sana kung mabait ang tita kong iyon kaso hindi eh. Lagi akong minumura kapag nagkamali. At dapat perfect!" Habang pinakikinggan ni Isabella ang hinaing ng kanyang kaibigan, lalong ayaw niyang maging mahirap ulit. Iyong sinusumbatan pagdating sa pagkain kagaya ng ti