Tiya Isabel El Filibusterismo Novels & Stories

pambubuko ni Tiya “Ay, singapala, Clau, si Rommel babalik na from Saudi sa isang araw . Mukha kasing naghiwalay na sila ng nobya niya doon. Sabi ni Roselle nangaliwa daw” kuwento pa rin ni Tiyo “Ikaw talaga Ismael kinuwento mo pa kay Claudia, nakakahiya.”sabi ni Tiya “Anong nakakahiya doon, nangyayari talaga ang mga ganoon,” dagdag pa nito.

aniya saka sumunod kay Randal sa loob ng sasakyan. Ng makaalis ang mga ito ay saka pinutakte ng tanong sina Isabella at ang katulong. "Are you really okay hija? Wag kang matakot sabihin ang totoo," wika ng Tiya Carol. "Did they hurt you? Just say it and we'll destroy them," wika naman ng Tiyo Asher nila. Umiling naman si Isabella. Hindi na maintindihan ni Isabella ang mga sinasabi nila dahil ang interes niya ay nakatuon sa binatilyong taga kabilang hacienda na nagngangalang Lander.

Nakangiting bati ng tiyahin ni Maximo nang makalapit ito sa mag-asawa. " Salamat din po sa pagdalo niyo Tita Philomena..." sagot ni Maximo bago balingan ng tingin ang asawa nitong isang tinyente at kamayan. Saglit na tinapunan ng tingin ni Doña Philomena si Isabella at hindi na nito kailangang ibuka ang bibig upang ipahayag ang pagtutol niya sa napiling pakasalan ng pamangkin niya. Ramdam naman ni Isabella ang mapanghusga nitong tingin kaya tumungo na lang siya upang iwasan ang tingin ng iba pang mga tao sa paligid nila.

masayang salubong ni tito Manuel, sabay yakap. "Kamusta ang biyahe, hija?" sabad ni tita Isabel na sa edad na 50 ay hindi pa rin kumukupas ang angking ganda. Sopistikadang-sopistikada pa rin ang dating nito. "Okay lang po. Enjoy," tipid niyang sagot sabay yakap rito.

“Iba siya sa anak natin, Sylvia. Alam mo ‘yan. Our daughter is one of a kind. And she's the most charming person we've met. Kaya kahit sino man ang maging kamukha nito ay hinding-hindi nito mapapalitan sa buhay natin si Isabella. Isabella will always remain in our hearts and in our lives, Hon. She will always be my baby—our baby forever." “Oh, Julio! Bakit ganun na lamang ang tadhana sa ‘tin? Nang ipinanganak ko si Isabella ay nagbago ang lahat sa ‘kin. Isabella gave me the title “mother” when I had her. But when I had Ariadne, my life became complete. Dalawang anak ang ibinigay sa ‘tin–sa ‘kin. Pero bakit pareho silang binawi sa ‘kin at wala nang tinira? Hindi ba ako karapatdapat maging ina

“Sandali lang, hindi ba’t natigil tayo sa drama ni William kanina?” “Oo, nga pala. Nagkataon na alam ni Alicia na may gusto sa kanya si Dory. Pero gusto talaga ni Alicia si William, kaya sadya niyang ipinadala si Dory kay William, iniisip na magiging maayos ang lahat sa kanilang tatlo. Sa kinalaunan sa orihinal na istorya, magtatapat si Alicia kay William, pero tatanggiha niya ito dahil hindi niya mapalampas ang katotohanan na lumaki silang magkapatid. Nagkaroon ng sama ng loob si Alicia, at kinalaunan, makikipagtulungan siya sa bidang lalake, na si Jeremy Miller, para isabotahe ang pamilya Stone. Oh, ang laki din ng papel ni Dory sa gulong ito.”

Limang taon na ang nakalilipas mula nang tumakas si Isabella patungong Italy, dala ang bagong panganak na kambal na sina Mia at Milo. Sa Florence, sa tahimik at magandang villa na pag-aari ni Tita Lucia—ang dating pinagkakatiwalaang yaya ng kanyang ina—unti-unti niyang binuo ang bagong buhay. Walang malamig na mansion, walang bodyguard sa bawat sulok, walang possessive na tingin mula kay Marcus Villanueva. Puro pagmamahal lang: araw-araw na yakap sa mga anak, tawa sa hardin habang naglalaro, at simpleng hapunan na magkasama silang tatlo sa ilalim ng Italian sunset.

Lahat ng bodyguards ko ay kasama pero hindi sila nakasuot ng uniporme. “Aba'y oo naman, madaming malabirheng Maria ang mukha sa Isla. Hindi lang basta magaganda lahat sila ay kay bait-bait pa.” Pagmamalaki ni Tiya na kaagad ko namang sinang-ayunan. Walang duda roon. Madaming maganda sa isla, ganda na pang pilipina talaga, gandang puwede mong ipasok sa modeling industry.

Maya-maya pa ay biglang nalinawan ang mga mata niya, tila may biglang naisip. Napapikit siya nang mariin. "I thought you're drowning," mahinang sabi niya sa akin. My lips parted. Napatingin ako sa puwesto namin sa di-kalayuan. Wala na ang babae roon. Tapos na siya sa pagkuha ng tulong mula kay Tobias? Ano kaya ang sunod na nangyari? Ano kaya ang pinag-usapan nila? Ikiniling ko ang mga mata ko sa iniisip. Bakit ko ba iniisip ito? He's just a slave. Wala akong pakialam sa kaniya.

"Patawad din sa akin, Elisa. Alam kong walang halaga ang aking pagsisisi matapos ang lahat ng aking ginawa. Pinagsalitaan kita ng masama, sinabihan ka nang kung ano-ano. Inisip ko lang ang aking sarili at ang aking inggit sa'yo. Ngunit nakita ko... nakita ko kung paano ka nagsumikap mag-isa, kung paano mo inalagaan ang iyong ina at anak kahit na mahirap ang lahat. At nakita ko rin ang iyong kabutihan kahit na kami ay nanakit sa'yo. Napakasama ko, Elisa... hindi ako karapat-dapat na hilingin ang iyong kapatawaran." Nagpatuloy si Tiya Esperanza habang tumutulo ang kanyang mga luha. "Nang makita namin ang iyong inang gumaling, ang iyong matagumpay na pagbangon, at ang maayos na buhay na naipund