Tiya Isabel El Filibusterismo นิยาย & เรื่องราว

Tiffany’s POV Tahimik. Pero hindi ito yung tahimik na payapa. Ito yung tahimik na parang may sasabog anumang segundo. Nakatayo sa harap ko si Isabella. Matigas ang tindig niya. Perpekto ang mukha. Kontrolado ang emosyon. Pero kita ko. Galit. Takot. At higit sa lahat ang pagkataranta.

"Pupuntahan ko ang Mama ni Mia at sasabihin ko ang totoo sa kanya. Hindi ko hahayaang ipahamak ni Mia ang sarili niya.” Pinigilan siya ni Isabela. Mahigpit ang pagkahawak nito sa kanyang braso. "Hindi alam ni Tita ang lahat!” galit na wika sa kanya ni Isabela. “Kapag nagpunta ka ngayon, paano pa ako haharap sa kanya? Kung alam ko lang na ganito ka ka-impulsive, hindi ko na sana sinabi sa’yo kahit ano. Gusto mo yata na mag-away kami ni Mia dahil sinabi ko sayo ang sekreto niya.”

“I brought food for everyone. Just a little something to keep the team energized.” Celia smiled, polite but cool. “That’s thoughtful of you. But you can call me Mrs. Bernardino. I'm married to Andres' father now." "Oh, yes, Tita Celia. I'm so sorry. It completely skipped my mind," tabingi ang ngiti ni Isabella dahil ramdam niya ang tens'yon sa boses ng ginang. Iba ang aura nito. “Try niyo po,” giit ni Isabella, inaabot ang isang plate kay Celia.

Luella knows how to drive kaya alam kong siya na ang magddrive sa sarili niya pauwi. Ako naman ay 'di pa pwede umuwi dahil 'di ko pa nakukuha ang sahod ko para sa gabi na 'to. I need to go back. Nang nasigurado kong nakaalis na ang mga sasakyan nila ay naglakad na ko pabalik. Nilibot ko ang paningin ko at nakikita ko pa din ang mangilan-ilan sa mga Montefierro. Frea Vien Montefierro was also there, kausap niya si Stan. She's the only daughter of Mr. Leviathan Asmodeus Montefierro.

Tinitigan ko siya, seryoso siyang nakatingin sa akin. Hindi na ako sumagot at iniwan nalang silang lahat doon. Nakakainis! Pumunta nalang ako sa kwarto ko at natulog. Hinihingal akong bumangon sa kama ko, pawis na pawis ako habang nakatitig sa tv na kasalukuyang naka bukas. “Who is Valentine Alcaraz? I am Ysabelle Monteverde,”

May asawa na ang lalaking 'yon, pero heto si Isabella, umiiyak at nagluluksa pa rin para sa kaniya! Dinuro ni Miguel ang mga basag na piraso ng porselana sa sahig. Ang kaniyang boses ay tuluyan nang naging yelo. “You want me to get out over a worthless piece of junk? Isabella Mendoza, no one has ever dared tell me to get out!” Walang takot na itinuro ni Isabella ang p***o, ang kaniyang mga mata ay nagliliyab sa galit at pighati. “Get out!”

[The Last Flower] Ang dalampasigan ng Isla de Sangre ay hindi tulad ng mga puting buhangin ng Pilipinas. Ito ay madilim, magaspang, at puno ng mga matatalim na bato na tila mga ngipin ng nakaraan na handang sumugat sa sinumang mangahas na tumapak dito. Habang dahan-dahang lumalabas ang pamilya mula sa tiyan ng The Leviathan, ang hanging sumalubong sa kanila ay hindi sariwa; ito ay malapot, amoy asin, at puno ng halumigmig na nagpapabigat sa bawat hakbang.

sabi ko sa paos at putol-putol na tinig Biglang nagsalita si Tiya Isabel na nasa tabi ko, puno ng panunumbat ang tono, "Thalía, gaano ba ka-busy si Isagani? Pitong araw nang walang paramdam. Wala man lang respeto sa nanay mo." Napangisi nang mapait ang pinsan kong si Mutya. "Ma, hindi lang naman sa pamilya ni Thalía ang hindi pinapahalagahan ni Mr. Castillo—pati na rin siya mismo. At siyempre, pati ang batang dinadala niya sa sinapupunan."

Tita Isabela made her way towards me, and when our paths crossed, ay kaagad niya akong niyakap ng mahigpit bago niya ako hinalikan sa pisngi. Tita Isabela Leventis is already sixty years old, ngunit hindi pa rin maipagkakaila ang kagandahang taglay niya. She also has a carefree personality na bihira ko na lamang makita sa mga kilala ko na kaedad niya, which could also be the reason why she was still looking young despite already being in her sixties. But aside from her physical beauty, Tita Isabela is also very nice.

wika ng binata. “Siya nga pala, ano’ng plano mo ngayong alam na ng lahat ang relasyon ninyo ni Isabella? Alam kong may sang-ayon at hindi sa sitwasyon ninyo. Hindi natin mapigilan iyon, pero kung darating ang oras na masasaktan si Isabella . . . babawiin ko siya sa iyo,” malungkot na sambit ng tiya niya. “Mahal na mahal ko po si Isabella at walang sino man ang p’wedeng humadlang doon,” sagot niyo.