Novel & Cerita To Err Is To Human

"How can I not? I'm just an ordinary person, how can I not make mistakes?" Tumingi si Erwan kay Veronica at nakipagtitifan rito. I'm sorry, President Erwan, I always seem to cause you trouble..." Tumaas ang kilay ni Erwan. "To be honest, I'm really a person who is particularly afraid of trouble." "So, are you disgusted by her trouble? Ngumiti siya at nagpatuloy sa pagsasalita, "But I don't know why, when I encounter your trouble, I don't feel it's troublesome."

Ngayon ko lang nakita ang messages mo. Kasunod noon ang isa pang message. [Kasalanan ko. Hindi ko man lang alam na aalis ka pala para sa trabaho. Pagbalik mo, you can punish me however you want.] At isa pa. [Mrs. Ferrer, don't be unhappy. Nagtrabaho lang ako. I didn't do anything bad.] Pagkatapos ay dumating ang huling message. [Besides, if a man makes a mistake, then the man should be punished. Don't make things difficult for yourself.]

Wika ko. "We're humans. We are not perfect and we often made mistakes. But stop doing it. Wag mong hayaan na paulit-ulit na mangyari ang pagkakamali. Wag mong sayangin ang bawat pagkakataon na ibinibigay sa'yo dahil baka pagsisihan mo lamang iyon pagdating ng araw."

Reklamo niya sa lalaki. “I’m sorry…!” Logan muttered, alarmed by Erika’s scream. “Don’t scream like that please. I’m sorry…”

Para sa attachment na ‘to? Para sa dependency na hindi namin ma-break? “What if you’re wrong?” bulong ko. Tumahimik siya. Then— mas lumapit. “Then let me be wrong,” he said. Napakurap ako. Kasi hindi yun logic. Hindi yun control. Hindi yun mafia king decision. Yun yung tao. Yung mas delikado. Kasi ang tao… hindi laging rational. “Torren…” sabi ko.

Huminga si Lucas. “But it’s there.” Tahimik si Rhea. “Are you sure?” “Yes.” Hindi niya alam kung ano ang mararamdaman. Takot? Pag-asa? Pareho. Sa kabilang linya, patuloy ang system ng Contractor. Mas lumalakas. Mas nagiging precise. Pero sa isang bahagi ng code— may error. Maliit. Halos hindi pansin. Pero nandun.

Kung hindi kami natatalsikan ng tubig, nababasa naman tuwing nadidikitan o hinahangin ang payong! "Sorry! Medyo maliit pala 'tong dala kong payong," ani Eric pagkarating sa aming destinasyon. "Okay lang! Ako nga dapat nagso-sorry kasi medyo nabasa ka pa dahil sa akin." After folding his umbrella, Eric turned to me with parted lips, ready to utter something but for unknown reason, he stiffened the same time a flush crept up his whole face. My eyes narrowed in confusion, especially when he tore his eyes off me and swallowed hard.

At masasabi n'yang mabisa ang naisip n'yang paraan dahil nakita n'yang nalalamangan n'ya na si Erros sa bawat suntok at sipa na pinapakawalan n'ya sa kapatid. "Damn it! You're getting good at this huh?" sabi nito sa gitna ng pagsangga sa bawat sugod ng kamao n'ya rito. "Don't hold back Erros, show me what you've got brother. I need it now kaya huwag mong pigilan ang sarili mo, fight fairly and don't think that I am your sister," singhal n'ya rito habang binibigyan ito ng kambal na suntok at sinundan ng sipa sa tagiliran na hindi nito nabantayan kaya tumama ang paa n'ya sa tagiliran ng kapatid.

He stepped away from her pero may lakas pa ito ng loob na umaktong parang walang ginawang mali. "See? See what you've done?! Pati ang bata ay nagising dahil sa ginawa mo! My God, Randall! Grow up! So what if I've made a mistake? I'm a human being, and I am bound to make mistakes! It's not like you're a saint either?!" Pinarolyo ni Ariella ang mata.

Gusto niyang patawarin ko ang dalawang iyon na hindi man lang nagsisi at humingi ng kapatawaran? "You know at some point of our lives we made mistakes and we learned from them but that doesn't make us evil by nature. Human error is typical of us, Mrs. Arriola. Likas na sa mga lalaki ang tumikim ng iba lalo na kung matindi ang tuksong nakapaligid. Pero sigurado akong hangad ng asawa mong mabuong muli ang pamilya ninyo, bigyan mo siya ng pangalawang pagkakataon."