To Err Is To Human Novels & Stories

Huminga ng malalim si Eric. “Hindi, hindi pa kita nakikitang ganyan. Hangga't pinapayagan ito ng aking katayuan sa pananalapi, wala akong pakialam sa anumang pera na iyong ginagastos. Ang gusto ko, gayunpaman, ay positivity! Kaya maaari mo bang bigyan ako ng ilan sa mga iyon sa halip na ang iyong patuloy na negatibiti? Alam kong sinabi mo na hindi ka talaga nasaktan na minsang tumira si Tanya sa aking lugar, ngunit ikaw ay kumikilos na medyo masama pa rin. Seryoso, wala akong ginagawa sa kanya, okay? Siya ay ulila at nag-iisa; Ginawa ko lang ang parte ko para tumulong. Hell, naka-move out na siya! Kaya please, huwag mo nang balikan ang nangyari dati ha?”

" Parang nawala rin 'yong sense ng pagod at stress ko kagabi dahil sa nangyari, 'di ba? " " Huwag mong sabihin na walang sense 'yong pag o-overtime mo kagabi nang dahil lang sa maliit na pagkakamali, " saad ni Terrence saka ako pinatalikod at hinawakan ang aking balikat upang marahang itulak dahil ako na pala ang sunod na lalagyan ng kanin sa food tray ko. " Na-take down na 'yong article at na-publshed mo na 'yong original. Kung sino man 'yong mga taong nakabasa noong artcle kagabi, malamang na iisipin nila na system error lang 'yon. " " Paanong iisipin kung ang saakin lang naman 'yong may problema? "

Muling sabi ko sa babae na nakatunghay lang sa akin at ngumiti. " Siguro tama lang sa akin ito. I ruin all of you. Ang buhay at kaligayahan niyo. And I'm sorry for that. I was just too desperate that time. Para sa buhay ng mga mahal ko. And this—Tama lang sa akin to dahil masama akong tao." Mahinang mahina na sabi ni Erra, dama ko na totoo ang mga salitang binitawan niya na mga salita. " Bakit mo ba ginawa 'yun? At bakit hindi mo ako pinatay noong may chance kayo?" Tanong ko muli sa babae habang titig na titig ako sa mata niya.

“Uuwi siguro kami next week, sist. But I am sorry to decline the offer. Death anniversary rin kasi ni Gio sa susunod na dalawang linggo kaya next week ako aalis patungong Italy.” “Ay, ganon ba?” Bumakas ang disappointment sa tinig ni Erron. “Sige. Ingat ka sa flight mo. Send my regards to Gio, okay? Love yah.” She nodded her head. “I will. Thank you, Erron. Love yah too.”

Wala siyang masabi dahil sa pagod at lungkot. Lumapit si Gerald at nagpaalala nang may diin: "Following someone and entering private areas without asking permission... what kind of behavior is that?" Ipinikit ni Erin ang kanyang mga mata. Wala na siyang lakas makipagtalo. "Sorry. Just took the wrong elevator," paos niyang sagot. Naglakad siya palayo nang parang babagsak na sa panghihina.

Itinaas ni Eric ang kanyang kamay, humiling sa audience na tumahimik. Ang mga hiyawan ay humupa, ngunit ang istadyum ay napuno pa rin ng mga hikbi. " Naabot ko na ang desisyong ito matapos itong pag- isipan nang husto. Salamat sa pagsama sa akin sa paglalakbay na ito. Ako pa rin ang magiging kinabukasan mo sa hinaharap, ngunit kailangan lang nating makipag- ugnayan sa ibang paraan. Ayos ba?" Marahan siyang ngumiti, at ang mga hikbi ay agad na lumaki sa pag- iyak at pag- iyak.

Additionally, Gusto ko pong ipaalala na itong story na 'to ay ang first ever story ko. Kay kung maka-encounter man po kayo ng mga grammatical errors or situation. Ngayon palang po nanghihingi na ako ng sorry kung hindi ko man po maabot ang standars ninyu sa pagbabasa. I currently in learning era, kaya po nais kong humingi ng kaunting pasensya. Salamat!

Hindi pwedeng maunahan s'ya ng mga ito. S'ya ang papatay sa demonyong matandang iyon. "Midnight sa north! Bilisan mo dahil tatakas s'ya," pagbibigay alam ni Erros sa kan'ya. Mabilis s'yang tumakbo patungong norte. Medyo may kalayuan pa ito kung kaya mas lalo n'yang binilisan ang pagtakbo. Nagpapaulan pa ng mga bala ang mga taohan n'ya sa taas.

Nagulat si Raven. “Anuman ang piliin mo, mananatili ako sa tabi mo, handang maglingkod. Pwede mo akong maging kutsilyo na gagamitin mo upang putulin ang sinuman, o maging batong tuntungan mo…” Pagkatapos ay huminga nang malalim si Eris at saka desididong sinabi, “Tapusin na natin ang ating kontratang relasyon dito.”

Agad siyang napalingon sakin. "Mali yung ginawa mo.. p-pero tama ka..lahat naman tayo nagkakamali..there's nothing wrong with that anyway,were human after all.. we're not perfect we commit such a horrible things na akala natin ay tama..but then as I've said there's nothing wrong with doing mistake..what's wrong is if we let that mistake remain as a mistake.. without trying to making it right" napakunot noo siya..