Together We Stand Divided We Fall Novels & Stories

“Iyong nangyari sa atin noon, hindi mo kasalanan iyon kaya huwag mong sisihin ang sarili mo. Kasalanan ni Nathan ang nangyari, biktima ka, biktima ako, biktima tayo. Alam natin kung gaano kasama si Nathan kaya lahat ng bagay ay kaya niyang gawin. Kalimutan mo na ang nangyari noon, dahil ako, sinisisi ko rin ang sarili ko dahil kung hindi ako naging mahirap noon, naipagtanggol man lang sana kita. Pero wala, eh, isa lang akong walang kwenta noon kaya madali kang naagaw sa akin. At hindi na ako papayag na mangyari iyon ngayon. I won’t allow anyone to take you away from me. Araw-araw at gabi-gabi akong makikiusap sa Panginoon na huwag ka lang niyang kunin sa amin.” “I want to try harder hanggang

Ang aming puso ay nag-aalab sa galit at determinasyon, at ang aming pagkakaibigan ay nagiging mas matatag. “Ang laban na ito ay hindi lamang laban ng isa,” sabi ko. “Ito ay laban ng lahat. Magsama-sama tayo at ipakita natin ang tunay na lakas ng pamilyang ito.” At sa huli, habang ako ay nakatingin sa aking mga tauhan, alam kong sa kabila ng lahat ng panganib, ang aming samahan ay magdadala sa amin sa tagumpay. Ang laban na ito ay magiging simula ng aming pagkakaisa laban sa mga traydor na nagnanais na agawin ang aming mga titulong.

At huli na para pagsisihan niya ang mga salitang lumabas mula roon, "Alam kong nasaktan kita sa nangyari sa pagitan natin at nakikita kong gusto mo nang mawala ako sa sistema mo, sa buhay mo. Pinanindigan ko ang sinabi ko noong kasal ni Nelly; sinikap kong umiwas at magtago upang siguraduhing hindi na muling magtatagpo ang landas natin. Pero sa tuwing sinusubukan kong ilayo ang sarili ko ay laging may nangyayaring nagdadala sa atin sa isa't isa. Something is bringing us together–"

Ang init ng aming mga katawan ay nagsimulang tumugon sa isa’t isa, tila ang pagmamahal na ito ang tanging sandata namin laban sa mga banta ng panlabas na panganib. “Wala kang dapat ikatakot basta magkasama tayo,” bulong niya pabalik, habang ipinupulupot ang kanyang mga braso sa aking leeg. “Whatever comes our way, we’ll face it together. We are stronger that way.”

“Because in my world… you either break or learn to bite back.” As the city skyline rose ahead of them, Isla realized this marriage wasn’t just survival anymore—it was war. And she was done playing defenseless.

"Now, spill the damned tea." Tumayo muli ang kaibigan at naglakad papunta sa banyo, kampante naman si Kouen na hindi siya maiintindihan nong babae kahit marinig pa sila nito pero kailangan pa rin niyang magtago. "Gusto ng papa mo na makipag collab ng ammunition business sa mga Lewis—" "Huwag ka nga mag tagalog, nabubulol ka." "Damnit!"

Iniwas niya ang tingin para hindi makita ang paghihirap ng kanyang nag-iisang anak. "If you need to give up one just to gain ten, do it without hesitations. Not everyone will agree with you, some will oppose to your decisions, so don't give them a reason to doubt your consistency and sincerity as their king. Once a decision is made, not even you can change it."

Iba ang tono ng boses niya kaya napalunok ako. Nag-umpisa itong maglakad papunta sa akin. Naistatwa ako sa kinatatayuan ko. Hindi ko alam bakit hindi ko nagawang tumakbo paalis. Kaba. Iyon lang ang nararamdaman ko ngayon na siyang dahilan din bakit hindi ko nagawang makatakbo. "One more step and I am going to break every bone of your body." Bago pa man siya makarating sa akin ay may narinig kaming boses galing din sa likuran niya. "One more step Mr. Leonardo, one more step."

And a reason why we fell apart and found each other's arms again. Sometimes, the difference does not come from the times you decided to fight, but from the moment you decided to surrender. You just have to let time turn the pages on its own and allow the pain to heal on its own. Not all storms come to disrupt our lives– some come to clear our paths. Maaaring kung hindi kami naghiwalay at sumuko sa isa't isa noon, we won't become who we are right now. Maybe we really needed to fall apart and go separate ways to focus on ourselves first and be better for each other before we fall back to each other again.

We're just waiting for the right timing to start singing. I said remember this moment In the back of my mind The time we stood with our shaking hands The crowds in stands went wild We were the kings and the queens And they read off our names It's the day that could finally said our lives would never be the same. The beginning of new phase where we may face different levels of struggles and pressures along the way towards the zenith of our dreams. The night you danced like you knew our lives Would never be the same You held your head like a hero