Novelas y relatos de Tomorrow Is Not Promised

Yumakap siya sa akin, mahigpit, parang takot na mawala ako. “Simula bukas,” sabi niya. “Aayusin ko schedule ko. Magkakaroon tayo ng oras. Hindi lang para sa mga lakad. Gusto ko rin ibalik ‘yong dati nating connection. Kasi hindi ko kaya kung mawawala ka.” Niyakap ko siya pabalik. “Promise mo?” “Promise. And if ever na maputol ko ‘yong promise ko, you slap me back to reality.”

Medyo tamad rin “ Amara…” “ Tsk. Oo na. Wala naman ako magagawa” “ Okay, sa susunod ah wag ka ng umiinom ng marami kung hindi mo naman kaya, pinag alala mo ko kagabi” “ Oo na kuya, hindi na mauulit promise” End of Phone Conversation. Umagang Umaga, na badtrip si Amara. Naalala na naman niya ang tungkol sa bulaklak na yon. The reason kung bakit siya uminom ng uminom na marami kagabi.

“Xander, huwag mo nang uulitin ang ginawa mo ha! Yumakap lang ako at wala akong balak gawin sa iyo. Baka magdugo ang sugat mo.” “Huh, ang layo naman noong sugat ko. Bakit? Mapupuwersa ba para magdugo iyon? “OPO!” Promise, hindi na ako magpapasaway.” “Sabi mo eh, puwede bang makaisa mamaya?” “Sabi mo eh…”

Kung tutuusin hindi na nila kailangang magtrabaho dahil mayaman naman sila subalit gusto nilang paghirapan ang perang gagamitin nila at ayaw nilang umasa sa pera ng kanilang mga magulang. Maraming ka weirdohang ginagawa ang binata but despite his weirdness, she still cared for her best friend. Ayaw niya na lagi itong nag-iisa. Iniisip pa nga lang na magkakahiwalay sila ay natatakot na siya. They make promise to each other at hinding-hindi niya iyon malilimutan. Ang mga katagang binitawan ng binata, “kahit na ang tadhana ang maglalayo sa‘tin, gagawa at gagawa tayo ng paraan upang magkita muli.”

Tumango ako at isinandal ang noo ko sa kanyang dibdib, pinakikinggan ang unti‑unti nang kumakalma niyang tibok ng puso. “Oo,” mahina kong sagot. “We can’t change the past anymore. Pero pwede nating siguraduhin na hindi na masasayang ang future natin.” Marahan niyang hinalikan ang tuktok ng ulo ko. “I promise,” buong katiyakan niyang sabi. “Every second… every moment… ibibigay ko sa inyong dalawa. I’ll make up for all the time we lost.”

Pero nandun. At hindi niya alam kung saan ito nanggaling. Rhea ended the call slowly. Jake looked at her. “Well?” She exhaled. “It’s not gone.” Jake studied her face. “And that’s good?” She hesitated. “I don’t know.” Dahan-dahan siyang tumingin ulit sa lungsod. Sa future na hindi na predictable. Sa mundo na wala nang isang system na magdedesisyon para sa lahat.

he muttered in between laughs. "I promise you a good life, a healthy living and a happy family, Kris. Ayokong mangako sa iyo ng magandang bahay, ng magandang kotse, o ng magagandang bag at damit. All those material things are nothing but brings to people a short-term happiness." "What I wanted to promise is to give you the life that you deserve. In return for loving me, I will always love you until my last breath. I will love you even in after life, honey." He smiled at me as I noticed his hold becoming tight.

Im sure na hindi pa yun natulog kase hihintayin kaming umuwi. "Okay Jane, see you again for tomorrow's work." Sagot naman nito habang nakangiti. Umiwas akong tumingin sa kaniya dahil nahihiya parin ako sa sarili ko, I broke my promise. Hindi ko naman alam na ang pagtanggap ko sa katotohanan ang siyang makapagbabalik saakin dito sa katawa ko. "Hahaha, sige ate. Bye, bye din Cidny." Sagot naman ng kapatid ko at nagpaalam din kay Cidny.

wika niya, malinaw at kalmado, “I promise to stand by you, to respect you, and to care for you as my wife.” Tulad ng isang normal na groom. Simple. Walang labis. Huminga ako at nagsalita rin. “I promise to walk with you, to be your partner, and to face the future with honesty and commitment.” Nagtagpo ang mga mata namin. Walang emosyonal na sabog, walang eksena, kundi isang tahimik na pagkaunawa na kailangan naming tapusin ito nang maayos.

"Ano? Kailan pa?" "Kahapon," sagot niya. Ang kamay niya'y nasa bulsa. "I'm going to move my things tomorrow." "Okay," sabi ko na lamang. Wala na rin namang magagawa sa desisyon niya. Tulad nga ng sabi niya, hindi kami puwedeng magsama sa iisang bubong. I'm scared for what the future awaits us. Ayoko munang mag-overthink sa ngayon. The doctor told me not to stress out.