True Philippine Ghost Stories Novels & Stories

Bagamat binibiyak ng labis ang puso niya dahil sa nagaganap sa gabing iyon ay pinatili nalang niyang maging bulag at bingi. Nagtagis ang kanyang ngipin nang mag-umpisang pasukin ng mga boses ng humihingi ng tulong ang kanyang isip. Sa mga sandaling iyon tila gustong mabiyak ang ulo niya. "Shit!"malakas niyang mura ng makita niyang nagsilabasan sa mga bitak ang mga naagnas na nilalang--- mga zombie.

‎ ‎Habang kumakain, dahan-dahan niyang binuksan ang usapan tungkol sa pag-clock in. ‎ "I heard something... they say there's a ghost here?‎“ bulong niya. ‎ ‎Nagkatinginan ang tatlo. ‎ ‎“Ghost?” ‎ ‎“They say two people clock in every day, but they don’t actually show up.” ‎ ‎Biglang natahimik ang paligid. ‎ ‎Matagal bago may nagsalita. Ang isa, mukhang takot. Ang isa, parang nag-aalangan. ‎

Gusto ko na lang isipin na matatanggap kami nila Daddy. Matapos sa mushroom factory niya ay dinala niya pa ako sa plaza ng lugar. "That is the Capas National Shrine. The Philippine's Giant Pencil, Baby." Seeing how giant it is, kusang namimilog ang mga mata ko. I never liked history and never listen to my teacher. Kahit anong subject ay hindi ako nakikinig. It's amazes me now after hearing that this pencil is the memorial for Filipino and American soldiers who died because of Bataan Death March. It is 70meter monolith stand.

Napalingon tuloy ang binata dahil sa tinig. Saan ba nanggaling ang mga kulokoy at bigla na lamang silang sumulpot? Wala naman sila nang sumampa sila ng kaniyang Boss. Baka naman sila ang namumulto sa kaniya instead of that dying man? Oh darn those ghosts! Since when that he believes of ghosts? "Hindi iyon careless whispers, Engineer Rodrigo. Dahil walang bumulong, tingnan mo naman ang kausap mo tuluyan na yatang napipi," pangangantiyaw ng papalapit na Boss nila.

Ang Unos ng Kasakiman Ang balita ng pagkahuli kay Dr. Castillo at ang pagkatuklas ng "kumikinang na bato" ay kumalat na parang apoy sa Isla Amihan. Ang takot na dulot ng kanyang panlilinlang ay mabilis na napalitan ng isang mas malalim na pangamba. Naintindihan ng komunidad na ang kanilang munting paraiso ay nakaupo sa ibabaw ng isang bagay na hinahangad ng mga dambuhala sa labas ng kanilang mundo.

Hindi nagtagal, sumagot ang Spirit Tool, "Oo, narinig ko na ang tungkol dito." Natuwa si James at agad na nagtanong, "Ano ang pinagmulan nito?" Ang sabi ng Spirit Tool, "Noong naglalakbay pa ako kasama ni Emperor Jabari, nagpunta kami noon sa isang guho at nahukay namin ang isang sinaunang kasulatan, kung saan nakatala ang tungkol sa Elixir of Nine Deaths.

Hintay ka lang Finnshole, I'll make my retaliation against you so unforgettable that you won't soon forget it. Nang makarating kami sa sasakyang lahat, ay tinanaw kong muli ang abandunadong building. Mukha talaga siyang haunted; it's a tenth-story building, nag-iisa lang siya dun, and there's also tall grass surrounding the building. I'm not really familiar with this place, but parang nalalayo na siya sa civilization. Parang dead end na kasi 'to.

“When I thought I was going to be alone tonight, kahit sinubukan kong i-distract ang sarili ko sa panonood ng N*****x, kung anu-ano na ang naiisip ko from serial killer sneaking in somehow in the middle of the night to a ghost haunting whoever rents this house. You don’t know how relieved I am that you’re here.” Nakikinig siya habang fascinated na pinanonood ang expressions na nagdaraan sa maganda nitong mukha. “I know. I guess medyo ninenerbyos pa rin ako. I know I’m babbling.” I could listen to you babbling like this forever. “You don’t seem like babbling, believe me. So… before naging ghost ang serial killer, may I know if he was a man or a woman?” “A man, of course.”

giit ko habang tinitingnan silang dalawa. Nakukuha ko naman ang punto ni Tito. What will happen to my life and missions in this country if I move to the Philippines to hide? Because I'm going to hide, I feel like a chicken, and it appears that I'm wimpy. I didn't go through the trouble of training and putting in the effort to get here for nothing.

Bakit mukhang pamilyar ang pangyayaring ito? ‘You said that we had met before. Would you tell me where and when?’ Agad na tumipa ng reply si Georgina. ‘Yes, and it was in Cebu, Philippines more than five years ago.’ It took Shadow a long time before he sent a reply. ‘Does it mean I have been to the Philippines before?’ ‘Yes.’ Her short reply was sent immediately before closing her laptop because her daughter was crying. Katabi niya itong matulog habang ang dalawang lalaki ay nasa kuwarto ng mga ito.