True Philippine Ghost Stories Mga Nobela at Kwento

Alas-tres pa lang ng hapon kung kaya't maliwag pa ang daan, naaalala ko pa naman kung saan ang dinaanan namin kanina kaya nagmadali na ako. I don't believe in ghost, kaya hindi ako takot mag-isa na lumakad sa lugar na ito, ang mga pinsan ko lang naman ang mahilig takutin ang sarili nila sa mga bagay na hindi pa naman nila nakikita. Paminsan nag-uusap pa sila ng mga tungkol sa multo tapos matatakot, ewan ko ba sa kanila. Lalakas ng sapak sa utak.

Tahimik sa loob, at tanging tunog ng mga hakbang namin ang naririnig ko. Pagkaupo namin, biglang nagsalita si Sir Corvus, “Alam mo ba ang mga kuwento tungkol sa mga tagapagtanggol ng mga tao laban sa mga demonyo dito sa Pilipinas?” Napakunot ang noo ko. Oo, alam ko ang mga kuwentong iyon. Madalas akong makarinig ng mga alamat tungkol sa mga mandirigmang lumalaban sa mga nilalang mula sa dilim para protektahan ang mga tao. May mga kuwento pa ngang naglalaman ng mga kwento ng mga tagapagtanggol na hindi nakikita ng ordinaryong mata, mga bayani na naglilingkod nang palihim, pero hindi ko inasahang maririnig ko ang tungkol dito mula kay Sir Corvus mismo.

sagot naman ng malokong asawa niya sabay higa sa tabi niya. Sinamaan niya ito ng tingin. "Bakit? Sabi ba may mga mangkukulam doon?" "Sabi sa kwento, iyong mga eksperto. Doon daw nakatira ang mga Shaman." "Shaman?" Interesado siya kaya tumagilid siya paharap dito. "Warlock or witches, mangkukulam o albularyo sa Pilipino," paglinaw nito.

Chapter Thirty One Beelzebub’s First Love SA ISANG MALIIT na barangay na malayo sa bayan, ay mistulang ghost town ang nangyari dahil sobrang tahimik ang lugar na iyon. Maliwanag pa ang sikat ng araw pero walang makikitang tao kahit isa sa lugar na ‘yun pero sa bawat loob ng bahay na meron doon ay makikita ang bawat katawan ng mga naninirahan na wala ng buhay dahil sa literal na pagkawala ng mga kaluluwa nito.

Who knew that the Philippine history is interesting? While I was standing infront of the ancestreal house a hand suddenly tapped me, in reflex I grab the hand and twisted it “Aw aw aw” I immediately let go of his hands “Why are you sneaking like that?” I said to the guy still enduring the pain “Sorry” he should be, I scanned him from head to toe, his muscles are in the right place but his messy hair and his glasses give all. Gwapo naman siya hindi ako nag sisinungaling, “M-Mag tatanong lang san ako kung saan ang daan patungong gym? Naliligaw kase ako” saad niya habang hawak hawak ang kanyang braso and wearing a faint smile. I looked at his eyes, hindi ko alam pero nakikita ko ang pangungulil

The Fall of the Phoenix ​Habang nagpapatuloy ang marangyang selebrasyon sa malawak na deck, ang gabi sa Manila Bay ay tila isang perpekto at walang kapantay na panaginip para sa lahat. Sa gitna ng payapang karagatan, ang magiting na 'Phoenix' ay patuloy na kumikinang sa ilalim ng mga makukulay na party lights. Ang masiglang tugtugan ng CELESTIAL ay humahalo sa banayad na tunog ng mga alon, at ang malalakas na tawanan nina Mr. Phil at ng buong produksyon ay nagsisilbing opisyal na himig ng kanilang makasaysayang tagumpay.

Marami tuloy sa mga kapitbahay nila ang takot magawi dito sa pag-aakalang isa na itong haunted house. Pero 'di si Minggay. Sa tuwing nalulungkot siya at walang kausap, pinupuntahan niya agad ang mayabong na puno ng Banaba sa likod ng bahay at kinakausap niya ito na parang tao. Nagsusumbong siya rito ng mga bagay na hindi niya masabi kahit kanino lalong lalo na kapag siya ay may problema.

Umangat ang kaliwang kilay ko. “Hindi ka natatakot?” “Nope. Why would I?” confident naman na pagkakasabi niya. “Paano kapag may biglang multo dyan?” he then shrugged. “Humans are scarier than ghosts Carmela.” “Sabagay. Agree rin naman ako dyan.”

sagot ni Sphinx. Anong pahinga? Bakit? "And the bad news is, the stunt that we made in Cebu went rival, you remember the "climbing the building scene" Phoenix? May nakapag record non at na-upload pa sa facebook.” napatingin silang lahat sa akin. Oh great.

She is my classmate, at hindi lang dapat classmate ang ituring sa isang classmate. A white lady begin to emerge at my peripheral vision. Bakit may ganito dito? Sinabihan ko si Ulap na may paparating. Naalala ko tuloy 'yong mga kwento-kwento rito sa Grass na meron daw babaeng multong nakaputi na gumagala tuwing gabi but to see is to believe ika nga nila. Maybe this time, I will see that ghost, face to face. Well, ano gusto niya handshake? Kaya ko naman.