Trusting Novels & Stories

"Love, bakit hanggang ngayon hindi pa rin nanunumbalik ang memory ko tungkol sa iyo? kahit anong pilit ko mag concentrate wala talagang nangyayari, kung minsan naiinis na rin ako sa sarili ko eh. yung ibang mga tao naman natatandaan ko pero bakit ikaw na asawa ko ay wala?" "Wag mo na muna masyado isipin iyon, tutal tatlong buwan pa lang naman ang lumilipas. babalik at babalik din ang lahat sa iyo. Just trust me." kinabig siya ng asawa at hinalikan siya sa ulo. Ang mga ganitong gesture ni Damian ang nag papakalma sa kanyang kalooban. Mahal na mahal niya ito at hindi niya alam ang gagawin kung sakaling lumayo o mawala ito sa kanya. He love her husband so much and she can't afford to loose him,

"How can I trust you when you cannot even give me a good reason to trust you?" Sushi became was unable to answer right away. His gentle eyes were looking at me like it's piercing my soul. Mine own mistress, because I am the only one who is't shall nev'r betray thee. ©️charmaineglorymae

Inilayo ni Luna ang kanyang paningin sa computer at itinuon sa akin. “Privately,” sabi ko sa kanya. Lahat nang mga kasamahan namin sa loob nang opisina ay napa-tingin sa akin. “Oh. All right,” sagot niya sa akin. Tumayo si Luna sa kanyang kinau-upuan at sumama siya sa akin palabas. Lumayo kami sa office at niyaya ko muna siyang pumasok sa loob nang aking sasakyan para walang makarinig sa amin. “Can I trust you?” tanong ko sa kanya.

Sa sobrang pagtitiwala ko kay Jazzer, hindi ko magawang maniwala sa nasasaksihan ko ngayon. Ito yung pangalawang beses kong magtiwala. At ayokong masira ulit iyon. Loving him means, trusting him. Hindi ko gugustuhing maniwala sa mga nakikita ko lang. I trust him so much. Alam kong may dahilan.

“Kasalanan ba natin ‘yung nangyari noon?” “Technically, isolated case lang siya,” paliwanag niya, pero ramdam ko ang firmness sa boses niya. “Pero agree ako sa DM. Business is business, Azael. Kahit gaano kaliit ang misunderstanding, it can ruin trust. At alam mong trust ang puhunan sa ganitong klase ng deal. Kailangan natin alisin ang kahit anong duda sa puso nila.” Tumango ako habang sinusuyod ng tingin ang laman ng folder. Naiintindihan ko ang punto niya, and she was right. “Okay. Pag-aaralan ko muna ‘to.”

Napasinghap ako nang maramdaman ko ang bahagyang paghila niya para mas lumapit ako. “Jayden—” “Just trust me.” Trust. Ang salitang iyon ay mabigat para sa katulad ko. Pero sa sandaling iyon, hinayaan ko ang sarili kong bumigay. Sumunod ako sa galaw niya. Ang isang kamay ko ay nasa balikat niya, at doon ko naramdaman kung gaano siya katatag. Hindi siya tulad ng ibang lalaki sa campus na puro yabang.

And she doesn’t. She holds on—tight, desperate, trusting me more than she trusts the world. That trust feels like fire in my chest. And I will not let her lose it. Not tonight. Not ever.

"How do you know?" "Because I'll make sure it doesn't." Tahimik akong tumango. Gusto kong maniwala. Gusto kong magtiwala. Pero sariwa pa rin ang lahat. Masyado pang masakit. "Okay," sabi ko. Bahagyang nagliwanag ang mukha niya. "Okay?" "Okay. I trust you." Ngumiti siya. Tunay na ngiti. Punong-puno ng ginhawa.

"That's not the same as trusting him completely." "No, It isn't." "Then how can I trust him?" "You don't have to trust him completely today." "Pero gusto kong magtiwala." "Then start small." "How?" "Let him show you who he is. Let him talk to you. Let him make mistakes. Let him explain himself. And let yourself decide based on what he does, not only on what your blood tells you." Tahimik kaming dalawa for a few seconds. Then I smiled faintly.

"How do you know?" "Because I'll make sure it doesn't." Tahimik akong tumango. Gusto kong maniwala. Gusto kong magtiwala. Pero sariwa pa rin ang lahat. Masyado pang masakit. "Okay," sabi ko. Bahagyang nagliwanag ang mukha niya. "Okay?" "Okay. I trust you." Ngumiti siya. Tunay na ngiti. Punong-puno ng ginhawa.