Tula Kaibigan 소설 & 이야기

“Why? Para kapag ikaw naman ang may kailangan, tutulungan ka rin nila? What? Is friendship a give and take relationship? Kapag tinulungan ka, kailangan tulungan mo rin. How stupid.” Napangiti si Avaluan. “A friend helps a friend in need hindi dahil obligasyon niya ‘yon bilang kaibigan. Ginagawa ‘yon ng isang tao dahil mahalaga ang kaibigang ‘yon sa kaniya, mahal niya at may pakialam siya.” “You’re not important to me. I don’t love you nor I care for you. So, bakit kita kakaibiganin?”

mukhang magkakilala na silang dalawa. "Magkakilala kayo?" tanong ko at inirapan naman ni Bea si Kein. "Oo, kababata ko 'yan." Turo sa kanya ni Bea. Ah, si magkakababata pala silang dalawa? "Kayo? Magkaano kayo?" tanong naman ni Bea sa amin. "Kaibigan." Sagot ko agad at nakita kong ngumiti ng malawak si Bea. Mukhang may gusto itong si Bea kay Kein.

"T-Tulungan mo ko! Ayaw kong pumunta sa France! Gusto ko lang sa tabi ni Mommy!" Walang reaksyon ang mukha niyang nakatitig sa akin habang nakapamulsa. Ni hindi siya humakbang para puntahan ako. Habang si Kuya Blake ay ngumunguya pa ng bubble gum. "K-Kuya Ledger! S-Sabi mo magkaibigan tayo? Tulungan mo ko! Ayaw kong umalis!" "Kaibigan?" Natawa si Tita Barbara. "Walang kaibigang basura ang anak ko. Alis na."

Subrang close din kasi nila nang ina nang matalik niyang kaibigan. Kahit na silang dalawa lamang ang nasa iisang bubong ay hindi naman nangangamba ang dalaga na baka merong gawing masama ang lalaking kaharap. Tiwala siya sa best friend niya at hindi naman ito ganoong klaseng lalaki, katunayan pa nga ay parang kapatid na ang turingan nila sa isat isa. Palagi siya nitong ipinag tatanggol kapag na bubully siya nang mga kaklase niya noong elementary pa lamang sila. Tanging si Rj lang ang naging kaibigan niya mula pa pagka bata.

sambit ng kaibigan ko. "Haytsss... Tama na 'yan balang araw kayong dalawa rin ang magkakatuluyan." Tanging saad ni kuya na ikinatawa namin ng kaibigan ko. "Kuya naman." "Kuya ayaw ko nga, duh... inaaaway niya kaya ako lagi," dagdag pa ng kaibigan ko.

paulit-ulit na paalala ni Tala sa kanya. "I know that you are just concerned about me, Tala. But please, stop it. Malaki ang tiwala ko sa kaibigan ko. We are friends since we are in our high school days. Hindi lang kami magkaibigan kundi para na rin kaming totoong magkapatid," patuloy niyang pagtatanggol sa kanyang kaibigan.

Jaria Santillan POV Sabi nila, ang tunay na kaibigan, nandito sila para damayan ka. Nandito sila para kumustahin ka at iparamdam sayo na laging nandiyan lang sila kapag kailangan mo sila. Nasaan na kaya ang tinuring kong mga kaibigan? Or may kaibigan ba talaga akong tunay? Baka nag-assume lang ako na kaibigan ko sila pero hindi pala?

" Wala ka na dun..." Isang kababata ang dapat imemeet ko bukas.. Ang totoo wala naman akong MGA kaibigan kundi si Lucas lang. Bata pa lang kami siya na ang nag iisang kaibigan ko dito sa probinsya. Dahil lalaki ito for sure hindi niya ko papayagan makipagkita kahit saglit lang.

Physical - Kaia's [continuation of 010 ; from the past] It was already an hour after he drove me home, pero hindi pa rin ako mapakali sa sariling kwarto. Are we really considered friends now? Kaibigan ko na ba siya? Wait. Why is this even such a big deal to me? Ano naman ngayon kung kaibigan ko na nga siya? It's great if we are. Nadagdagan ang naging kaibigan ko, kaya dapat masaya ako na nangyari 'yon!

“Basta mag-iingat ka, ha? Kung pwede lang dito ka muna pero baka malaman nilang andito ka... alam mo naman na...” Ngumiti siya at ginanap ang kamay nito. Si Tina lang ang maituturing niyang best friend sa buong buhay. Wala naman kasing gustong maging makipagkaibigan sa mahihirap na tulad niya nung nag-aral pa siya. “Naiintindihan ko at alam ko naman na 'di ako pwedeng magtagal pa rito. Ayukong madamay ang pamilya mo, Tina. Saka pangako, mag-iingat ako promise! Babalik ako bruha ka at dapat 'yang munggo mo, lumaki na ha at naging pakwan na.” Sabay silang nagtawanan sa kaniyang sinabi pero agad din tumahimik. Pareho silang nalungkot sa nangyari.