Tula Ng Kalikasan Novels & Stories

gumaralgal ang boses ko. “Alam mo ba kung ano ang bumubuhay sa mga tao rito? Pagsasaka at pag-aalaga ng mga hayop. Ang kalikasan ang tunay na yaman ng Solara. But property developers like you keep promising a better future while destroying what makes this place special. Mirasol ang natitirang puso ng Solara. Kapag sinemento ninyo ang mga bukirin para gawing mga kalsada at subdivision, mawawala ang tahimik at masaya naming pamumuhay. Para lang sa modernisasyon at sa negosyo ninyo… kami ang mawawalan ng tahanan, Malik.”

kung ’di ay nakatatakot. ’Di nga siya nagkamali nang dumaong ang kanilang mga paa sa harapan ng gusaling kanyang tinutukoy. Kusang bumagal ang kanyang mga hakbang hanggang sa tuluyan siyang huminto. Pinapapaligiran ng matataas na talahib ang may limang palapag na establisimiyento. Nilalamon din ng kalikasan ang ibabang bahagi nito na purong berde ang kulay.

Talagang masisira ang kalikasan dahil sa mga polusyon tulad ng; polusyon sa hangin, tubig, at lupa. Maraming mga nagtataasang mga gusali at pabrika ang nadadaanan namin. Napatingala ako sa bughaw na kalangitan. Nililipad ang mga buhok ko dahil sa lakas ng hangin. Isang hangin na tinuturing kong mapanlinlang.

Naging mas expressive si Ayesha, pinapakita ang mga galaw ng windmill at ang miniature solar panel na kumukuha ng ilaw mula sa maliit na flashlight. “Hindi kailangan ng malalaking hakbang para makatulong sa kalikasan,” dagdag pa niya. “Kahit simpleng pagtitipid ng tubig, tamang pagtatapon ng basura, at paggamit ng renewable energy ay malaking tulong na. At ito ang gusto kong iparating: bawat pamilya, may magagawa.”

"Miss Castañeda, please speak with evidence. Otherwise, it's just a false accusation." Ang tema ng disenyo para sa "Kalikasan at mga bulaklak" ay malinaw. Kahit na sinuman na mayroong kaalaman sa pagdidisenyo, o kahit pa ang mga taong mayroon lamang kaunting karanasan sa pagdidisenyo ay mabilis na mauunawaan kung paano haharapin ang temang ito.

Khaliyah POV Tulala akong nakaupo sa sofa habang nakatitig sa TV screen. Mainit pa ang kape ko sa kamay, pero hindi ko na maalalang huling higop ko rito. Nasa balita ngayon ang pagkasunog ng isang malaking gusali sa Maynila—pag-aari raw ito ng pamilya ni Nolan.

Nagsimula si Nikolo, “Bakit hindi tayo gumawa ng isang campaign na nagpo-promote ng sustainability? Ngayon, maraming tao ang interesado sa mga eco-friendly na produkto. Kung magkakaroon tayo ng proyekto na nakatuon sa kalikasan, tiyak na maraming tao ang susuporta dito.” “Maganda ‘yan! Puwede tayong gumawa ng mga workshops o events na nagtuturo tungkol sa sustainable living. Ipapakita natin na hindi lang tayo nag-aalok ng produkto, kundi may malasakit din tayo sa kapaligiran,” sagot ni Clara, na sobrang excited sa ideya.

Kailangan ni Hara na bantayan ang kontrata sa legal department. Naging busy rin ang dalaga sa buong araw na pananaliksik ng mga impormasyon tungkol sa energy conservation at environmental protection. Ayon sa nalaman ni Hara, ang haze at polusyon sa hangin ang pinakaunang priority. Ito rin ay masyadong binigyan ng halaga ng bansa at sinusuportahan din ang mga kompanya na nasa likod nito. Kaya naman napakahalaga nito bilang isa sa mga core projects ng Dela Valle headquarters.

“Kailangan nating patuloy na magtrabaho at magtulungan para protektahan ang isla at ang puso nito. Dapat nating turuan ang mga susunod na henerasyon tungkol sa kahalagahan ng kalikasan at pagkakaisa, para hindi na mangyari pa ang mga ganitong pangyayari.” Nagpasya silang itatag ang isang opisyal na sentro para sa pag-aalaga ng kalikasan – isang paaralan kung saan tuturuan ang mga bata at matatanda tungkol sa mga kaalaman ng mga ninuno, kung paano pangalagaan ang mga taniman at hayop, at kung paano protektahan ang mga sagradong lugar ng isla. Si Lira ay naging pinuno ng sentro, samantalang sina Elias, Carlos, Maya, at Kiko ay nagsilbing mga guro at tagapayo.

Hiningi nila ang tulong ng ating Alyansa, hindi upang ipagtanggol sila sa pamamagitan ng sandata, kundi upang tulungan silang ipaliwanag sa iba na ang pagkasira sa kalikasan ay walang hangganan — na ang bawat pagkakamali ay dadaloy sa hangin, sa tubig, at sa ulan hanggang sa maabot nito ang lahat. Nang tipunin ang lahat ng kinatawan, nagkaroon ng matinding pagtatalo. May mga nagsabing hindi na natin sakop ang mga ganitong bagay, na ang mga gawain sa malalayong lugar ay hindi na natin kayang pigilan, at na baka kapag nakialam tayo ay magkaroon tayo ng kaaway na makakasira sa ating sariling kapayapaan. May mga nagsabi rin na ang pagbabago ay natural na bahagi ng mundo, at hindi natin dapat sis