Tula Ng Pagpapakilala Sa Sarili นิยาย & เรื่องราว

Bulong niya sa sarili, "Isang kaligayahang gawa lamang ng sarili kong panloloko." Mahal niya si Rafael, kaya naman likas na binabantayan niya ang bawat kilos nito. Paano niya hindi malalaman ang malaking puhunang inilaan nito para kay Viviane? Kahit hindi man alam ng babae ang lalim ng pagmamahal na iyon, buong puso pa rin itong inialay ni Rafael. Gaya niya, masaya rin siya noon sa akalang kasama niya ito nang totoo. Hindi patas ang pag-ibig, at hindi rin makakamit ang tunay na ligaya sa pamamagitan ng pagpapanggap. Ilang beses na ba niyang niloko ang sarili niya? Hindi na niya mabilang. Panahon na upang magising mula sa maling akalang ito. Mahiyain at maingat na nagsalita si Layla, "Ate, hi

Pero mabait naman talaga siya, may kaharutang taglay lang talaga. Pagkakuha ko ng damit ay nagbihis na agad ako. Nang tingnan ko ang aking sarili sa may salamin ay sadyang nagandahan ako sa aking sarili. Matino na ang itsura ko ngayon. T-in-uck ko lang 'yung t-shirt para mas disenteng tingnan. "Ayan, mukha ka ng tao, self. Hindi na halatang napadaan ka lang," sambit ko habang pinagmamasdan ang aking sarili sa may salamin.

Siya ay nasira sa malamig na pawis sa takot! "Pupunta ako doon sa aking sarili! Pagkatapos ng lahat, hindi ka masyadong pamilyar sa aking asawa. Kung isusuot niya ang pampaganda at magkaila sa sarili bilang isang kababayan, may posibilidad na hindi mo malalaman na siya ito, kahit na nakaharap ka na sa kanya. Kung pupunta ako sa aking sarili, makikilala ko siya sa isang sulyap. "

buntong-hininga ko bago itinutok ang aking paningin sa kisame ng aking kwarto. Nakauwi kami kagabi at pagtapos ay sinamahan ako rito ng Ginoo. Masyadong masarap sa pakiramdam ang sinabi at aksyon niya kagabi. Hanggang sa dumating ang punto na gusto ko nang ipakilala ang aking sarili upang malaman kung matatanggap niya pa ko. Tinawag ko ang hangin upang sabayan ako sa aking pagpapakilala. Hanggang sa....

"Ito ay tungkol sa pag-unawa sa iyong sarili at kung ano talaga ang ibig sabihin ng pag-ibig. Nagsusulat ako tungkol sa sarili kong mga karanasan, kung paano ako nahirapan sa paghahanap ng aking lugar at kung ano ang ibig sabihin ng tunay na kumonekta sa isang tao." Nakinig ako, nabighani sa lalim ng mga insight niya. "That sounds really personal. I didn't realize you were sharing so much of yourself." Tumango siya. "Hindi madali. Minsan parang na-expose ko ang isang parte ng sarili ko na hindi ako lubos na kumportable."

Hinayaan ko munang tumagal ang tingin, saka ko marahang binigyan ng isang maliit na ngiti—kontrolado, hindi malambing, pero hindi rin malamig. Isang ngiti na pwedeng basahin sa kahit anong paraan. Pagkatapos, ibinalik ko ang tingin ko sa screen, parang wala lang. Pero alam kong nakita niya iyon. At alam kong may naiwan. Hindi ko kailangang magpakilala. Hindi ko kailangang ipaliwanag kung sino ako. Minsan, sapat na ang paraan ng pagdala mo ng sarili mo para maintindihan ng ibang tao kung saan ka nakapwesto.

"Okay, tatandaan ko yan anak." "Tsaka last step 'tay, mahalin mo po ang sarili mo. Mahalin mo ang sarili mo nang mas higit pa sa pagmamahal mo sa kaniya. Kasi kapag nangyari yon, hindi ka na makakaramdam ng mga insecurities mo because you love you for who you are. Tanggap mo kung sino ka, kung anong kakayahan mo maging ang mga kulang sayo. And that's the real beauty. Sabi nga nila, beauty is when you turn your imperfections into perfection."

hindi makapaniwalang tanong niya dahil sa nakikita niyang kabutihan nito, paano niya magagawang sungitan ang katulad Martin? "Well, siguro hindi kita masisisi dahil iyon ang first impression mo sa akin pero sana ngayon, makita mo kung ano ako." Bigla itong sumeryoso. "I want you to know me... sinusubukan kong ipakilala ko ang sarili ko sa iyo at kilalanin mo ako," mahina pero sapat para marinig niya.

Paano niya ipakikilala ang sarili? Naroon ang kaduwagan sa kanyang isipan. Gusto niya rin mayakap ang kanilang anak pero paano? Hindi naman siya nito nakagisnan at kilala. Tatanggapin kaya siya nito? "Kung hindi mo susubukan, paano mo malalaman Michelle?" piping ika niya sa sarili. Kinukumbinsi ang sariling harapin ang katotohanan. Pero kahit gaano katapang ang isipan niya, puno naman ng agam-agam ang kanyang sistema.

Pagkaharap ko ulit sa salamin to check myself ay napagtanto ko na—-'maganda ako," taas-noo ko na sabi sa sarili ko. Hindi pwede na ibang tao lang ang kayang pumuri sa akin dapat ako mismo ay dapat pinupuri din ang sarili ko kasi bago natin mahalin ang iba ay dapat mahalin muna ang sarili natin. Hays… Ito na naman ako dahil sa sinabi ni lola sa akin about sa paghahanap ng mapapangasawa. Nag-ooverthink na naman ako. Dahil ayokong masira ang gabi ko kaya ngumiti ulit ako habang tinitingnan ang sarili ko sa bilog na salamin na nasa kwarto ko. Nag missed call ulit ang bestfriend-enemy ko kaya kahit hindi ko sasagutin ay alam ko na ang gusto niyang sabihin at 'yon ang