Novel & Cerita Tula Para Sa Kadakilaan Ng Ina

Napakasakit tanggapin na doon lang magtatapos ang lahat pagkatapos ng lahat ng ginawa niya para sa asawa. Masakit din para sa kan'ya na tanggaping ang kaisa-isang bagay na matagal na niyang hinihiling ay basta na lang kinuha— ang kanyang anak. Napahawak si Talia sa kanyang sinapupunan kahit alam niyang wala nang buhay ang naroroon. Napaupo siya sa gilid ng kama, tinakpan ang mukha habang humahagulgol. Hagulgol ng isang ina na pinagkaitan ng pagkakataon na makasama ang anak.

At tumalikod, matatag na naglakad palayo. Pinupunasan ni Leina ang kanyang mga luha. Parang dinudurog ang puso niya na maiwan ang magulang niyang nakakulong. Hindi ito ang inaasahan niya. Ang gusto lang niya ay ang maging masaya ang mga ito. Pero siya pa pala ang magbibigay ng kabiguan sa kanila.

Tenorio. Umuwi sila ng puno ng pag-aalala si Ella para sa ina, maraming komplikasyon ang nararamdaman ang ina dahil sa sakit nito, lingid sa kaalaman ni Ella alam na ng ina niya ang kanyang sakit ngunit hindi n'ya lang ito sinasabi sa anak para hindi ito mag-alala sa kanya. Sa kabilang banda gustong-gusto na ni Ella gamitin ang pera para sa ina.

Pagkaklaro ko. Mas lalong kumunot ang noo niya. “You’re going to cook for me, at dahil ipagluluto mo ‘ko ay ako naman ang bibili ng iluluto mo. It’s just a give and take scenario. And it’s not a big deal. And also… you said that you’re saving money for your family, then keep your money and let me spend for this.” Aniya at walang pakeng naglakad para mamili na.

Pero tila unti-unti nang lumilinaw sa akin ang lahat. "Yeah," he said and rubbed his daughter's back. All this time inisip ko na anak ni Laura si Antalia, anak nila ni Laura pero mali pala ako. Patay na ang tunay na ina ni Antalia at hindi talaga siya anak ni Alejandro. Ilang beses akong naparanoid na baka iwan niya ako kapag bumalik na ang tunay na ina ni Antalia pero wala akong ka alam-alam na hindi na pala ito babalik kahit kailan. Minsan ko pang kinuwestiyon ang pagiging ina nito dahil iniwan nito ang bata pero mali pa ako. Iniisip kong si Laura ang ina ni Antalia, dapat pala nagtanong na ako noong una pa lang para hindi ako nag-isip nang kung ano-ano.

Inabot ko naman ang kanyang kamay at hinawakan ito ng mahigpit. “Hindi kailangan ng mga dahilan upang mahalin ng isang ina ang kanyang anak,” ani ko kay Gilda. “Anak kita kaya buong buo kitang mamahalin. Ibibigay ko ang lahat ng kailangan mo. Ang kabutihan at kaligtasan mo ang uunahin ko. Iyon ang tama at dapat. “Gilda, hindi mo ako kailangang suklian. Hindi humihingi ang pagmamahal ko sa iyo ng kahit ano.”

Pinapaikot din ni Stacey ang dila sa tuwing sinusubo ang alaga ng binata sabay higop sa ulo nito. Labis na nagugustuhan ni Kiba ang ginagawa sa kanya ni Stacey. Naging basag ang paghinga nito sa tuwing sinusubo ng dalaga ang kanyang p*********i idagdag mo pa ang pagsipsip nito sa kanyang bayag. Parang vacuum cleaner ang bunganga nd dalaga. Talagang bihasa ito sa kanyang ginagawa. "Ilang lalaki na kaya ang natikman ng babaeng ito? wika nito sa kanyang sarili.

sigaw ni Mom at sinubukang habulin si Dad na lumabas ng bahay nina Tita. “A-ate okay ka lang? Umupo ka muna kanina ka pa nanghihina,” wika ni Dahlia at inalalayan akong umupo sa upuang malapit lang sa akin. “Hija, baka nagulat lang ang papa mo ha, wag mo masyadong damdamin at lalambot din iyon. Hindi naman matitiis ng isang magulang ang kanilang anak, kailangan lang nila ng oras,” marahang sambit sa akin ni Tita bago ako abutan ng tubig na maiinom.

Ang takot sa kanyang ina ay nagdudulot ng bigat sa puso ni Keila, ngunit ang lakas ng kanyang determinasyon ay nagbigay liwanag sa madilim na sitwasyon. "Ma, handa akong gawin ang lahat para kay Papa. Hindi ko hahayaan na mawala siya nang walang hustisya. Gagawin ko ang lahat para malaman natin ang katotohanan." Ang mga salitang ito ay parang pangako na tumaga sa kanyang ina, tila isang panawagan na hindi na dapat ipagpaliban pa. "Keila, ayoko ring mawala ka. Ang buhay natin, andiyan pa. At alam kong gaano kalupit ang mundo. Baka hindi mo malaman kung anong kapahamakan ang nag-aantay sa'yo."

untag nito sa pagkakatulala ko. "Tara" aniko na kinarga itong kaagad pumulupot sa leeg ko ang kanyang mga braso. Habang naglalakad pagawi sa kasunod na bahay ay panay ang daldal nito. Laging binibida ang mama niya. Kung gaano kaganda, kabait at sipag daw ng mama nito. Na-e-excite tuloy akong makilala ang kanyang ina. Mukhang tama naman siya dahil kita kong masinop ang bahay nila at magalang na bata si Eivo.