Novel & Cerita Tula Para Sa Kapatid

Halos lumuhod na siya sa harapan ng kaibigan upang gumawa ito ng paraan na bumalik sa kaniya ang kapatid nito. Inalalayan niyang makatayo ng tuwid ang kaibigan at pinunasan ang luha sa mga mata nito. "Eliza, I'm sorry. Hindi ko hawak ang puso't isipan ng kapatid ko upang diktahan siya. Huwag kang mag-alala at narito pa rin ako. Tutulungan kitang makalimot at—"

Restaurant. Kumalas si Cryzel sa pagkakayakap sa kapatid at pinakatitigan ito. Pinunasan niya ang luha ng kapatid na dumaloy sa kaniyang pisngi gamit ang kaniyang hinlalaki. Ngumiti siya para iparamdam sa kapatid na nasa tabi siya nito at magiging maayos ang lahat.

"Gaano ka katapang tinawag mo akong kapatid? Malaki ang pinagkakatiwalaan ko sa iyo. Sinabi ko sa iyo ang lahat, ngunit ipinagkanulo mo ako." Nabalisa si Loona at sinabing, "Kapatid, ginawa ko ito para sa aming pamilya. Alam mo bang naglalakad ka sa isang maagang libingan sa pamamagitan nito? Hindi ko nais na sumpain ka ng mga tao. Kapatid, hindi pa huli ang paghinto ngayon. Sigurado ako na bibigyan ka ng kanyang Kamahalan ng isang pagkakataon."

Si Thali ang unang natawa, isang maikling tawa, pero seryoso pa rin ang tingin niya. “Kahit naman hindi mo sabihin, papatayin pa rin kita kung sakaling saktan mo ulit ang kapatid ko,” mariing sambit ni Thali. Inilingan niya si Paul bago tuluyang maglakad pababa. Tinapik pa niya ang likod ng kapatid niyang si River dahil nanatili ito sa kinatatayuan, parang may iniisip, bago rin tuluyang bumaba.

Tama lahat ng sinabi ng kapatid mo. O siya, ang daldal ko na. Dumaretso ka lang hijo. Hindi ka maliligaw dito dahil daretso lang naman ang daan dito. Sa dulo niyon may makikita kang malaking mansyon. Iyon na ang bahay ng kapatid mo. Nagiisang mansyon lang 'yun dito sa Hacienda kaya hindi ka magkakamali." Nakangiting

Halos masamid ako sa iniinom kong kape habang si Solidad naman ay napatingin sa kanya, gulat na gulat. “Julie!” halos sabay naming tawag ni Solidad. “Anak, saan mo naman narinig ‘yan?” Ngumisi lang si Julie, sabay kagat ng kutsara. “Eh kasi po, sabi ni Tita Nene, kapag nagkaayos na raw ang mag-asawa, nagkakaroon daw ng baby agad. So gusto ko may baby brother or sister next month!”

tugon ko rito. "Ang kapatid kong si Nate ang magpaliwanag sa'yo. Para paniwalaan mo talaga ako. Inaamin kong womanizer talaga akong tao. Pero, never na nangyari na makipag-landian pa ako sa ibang babae. Lalo na at nakatali na ako sa'yo. Naniniwala ka ba sa'kin?"

“I will tag along! How about you brother?” “You’re just going to be a headache there,” “Oh shut up! As if you’re not baggage yourself!” napakamot ako sa ulo ko. “Tara na, sumama kayong dalawa para hindi kayo mag away,” sambit ni mama. Binelatan ni ate Lauren ang kapatid niyang salubong na naman ang kilay. “Aga aga nag sasabong na naman ang kilay ng mabait kong kapatid,” natawa ako sa sinabi ni ate Lauren.

Kahit na matigas ang ulo ko, hindi niya hinahayaan na maramdaman kong mag isa lang ako. "Miss na miss na kita Lyca" Habang hinahaplos ang lapida ng kapatid ko walang tigil sa pagtulo ang luha ko "At kung bibigyan man ako ng pangalawang buhay ikaw pa din ang pipiliin kong maging kapatid ko,." 'Sorry Lyca, nang dahil sa akin nawala ka agad'

(FOR YOUR SIBLINGS). Naalala pa niya ang munting sulat nito na naglalahad na para sa kanyang mga kapatid ang pera na iyon. Ayaw man niyang ibigay pero kung sa ikatatahimik lang ng kanilang pamumuhay magkakapatid ay willing na siyang ibigay upang makaalis na ang mga ito sa kanilang bahay. "Ayan, Singkwenta mil, Siguro naman ay tama na yan." Walang kangiti-ngiting salita niya sa kanyang ina.