Tula Para Sa Kapatid 소설 & 이야기

"Mas swerte tayo kay papa, napakasipag nya" "Oo nga ate, Sige sabihan mo lang po ako at sasamahan kita, marami akong alam dito sa La Union". "Salamat! pero secret lang muna nating dalawa ha?" Nginitian nya lang ang kapatid at tumango tango naman ito ng mabilis. ibinaling nya muli ang tingin sa dalampasigan, kay gandang pagmasdan ng mga pantay pantay na alon na humahampas sa mapuputing buhangin.

Lumabas ako ng kuwarto ko at inabot kay Mudra. "Para sa mga kapatid ko po 'yan." "Mabuti naman at naisipan mong ibili ang mga kapatid mo." "Mabait kasi sila sa akin maliban sa inyo," bulong ko. "Ano kamo!?" "Po? Wala po! Ang sabi ko po eh si Kyla po bumili niyan," agad na sagot ko. "Ah gano'n ba? Pakisabi salamat dito."

Tila sumakit ang ulo niya nang makitang namumutla at nanlalamig ang kapatid sa kaba. "Luke, ano na! ihabol mo na iyan," sita niya sa kapatid. Nanatili lang kasi itong tulala habang papalayo ang kaibigan niya, mukhang nakalimutan nito ang tungkol sa biniling regalo dahil sa nerbyos. Natauhan din naman ito matapos ang ilang sandali at dali-daling napakaripas ng takbo pakababa ng kotse upang humabol kay Celina.

Naghanda si Tita Lauren ng aming kakainin sa pananghalian nandito rin si Thalia na kagagaling lang din sa kaniyang trabaho. “I heard from Kuya na hinarang daw kayo,” sabi sa akin ni Thalia habang nagpapahangin kami sa labas ng kanilang bahay. Tumango naman ako sa kaniya. “At parang wala lang iyon sa kapatid mo, harap-harapan na pinagbabantaan ang pamilya ninyo,” sabi ko sa kaniya at natawa naman siya.

gumaralgal ang boses nito. “P–Pagod na pagod na ako, Tiyang.” Halos mamaos na siya. “H–Hindi ko na alam ang g–gawin ko. A–Ang kapatid ko. H–Hindi ko na a–alam...h–hindi ko na alam kung makakaya ko pang maipagamot si Lawrence. L–Lahat ng pera na pinadala ko...” Halos humagulgol na siya ng iyak. “Lahat ng ‘yon ay itinakbo ni Tatay.” Niyakap siya nito. “Laura, lakasan mo ang loob mo. Kailangan mong maging malakas para sa kapatid mo.”

“Bakit wala ka sa labas ngayon kasama ‘yung kapatid mo? Hindi niyo ba hahanapin ‘yung tatay niyo? You guys look pathetic and pitiful. Nasa ilalim ng tirik na araw, naghahanap ng taong nawawala. Literal na gawain ng mga hampaslupa.” Nanlaki ang mga mata ko kasabay ng biglaang pagsugod ni Leana kay Lara. Agad akong napatayo at napatakbo patungo sa direksyon nila. “Anong karapatan mong husgahan kami ng kapatid ko?” napakahina ng pagkakasabi niya pero punong-puno ito ng galit.

Kapansin pansin ‘rin ang nunal nito sa may bandang ilong. Napatingin si Thalia sa kapatid dahil alam niyang nasasaktan ito ngayon. Umaasa ito na ang Luna na darating ay ang anak nito na dalawang dekada ng nawawala. Ngunit ang Luna na kaharap nila ngayon ay ibang-iba sa Luna na kilala nila kaya napailing nalang siya dahil doon.

pagbibigay alam ng kapatid sa kan'ya. Nagpapasalamat s'ya kay Uno na palagi itong available para sa kanilang magkakapatid. Mabuti na lang at ito ang naging panganay sa kanilang apat at hindi si Dos. At ng maisip ang kapatid ay hindi n'ya na naman mapigilan ang sarili na ikuyom ang mga kamao dahil sa galit. FLASHBACK....

Tumango-tango naman ang mga kapatid nito. "Hindi, don tayo dahil minsan lang tayo makapag-celebrate ng okasyon sa bahay ng lolo niyo." Magsasalita na sana si Axciel pero inunahan ko na kaagad ito. "Ipapadala rin ng lolo niyo sila Ching don para may kalaro kayo don." Natahimik naman ito. "Okay." Sagot nito. Napatingin kaagad ang mga kapatid nito sa kanya.

TREXIE POV Tulala akong napatitig kay Francine. Kita ko ang lungkot sa kanyang mga mata dahil sa sinabi niyang iyun. Kung ganoon ginive-up na pala talaga siya ni Kuya. Kaya pala hindi na siya palaging bukang bibig ni Kuya ngayun. Tuluyan na siyang inayawan ng kapatid ko.