Tula Para Sa Kapatid Novels & Stories

“Bakit wala ka sa labas ngayon kasama ‘yung kapatid mo? Hindi niyo ba hahanapin ‘yung tatay niyo? You guys look pathetic and pitiful. Nasa ilalim ng tirik na araw, naghahanap ng taong nawawala. Literal na gawain ng mga hampaslupa.” Nanlaki ang mga mata ko kasabay ng biglaang pagsugod ni Leana kay Lara. Agad akong napatayo at napatakbo patungo sa direksyon nila. “Anong karapatan mong husgahan kami ng kapatid ko?” napakahina ng pagkakasabi niya pero punong-puno ito ng galit.

pagbibigay alam ng kapatid sa kan'ya. Nagpapasalamat s'ya kay Uno na palagi itong available para sa kanilang magkakapatid. Mabuti na lang at ito ang naging panganay sa kanilang apat at hindi si Dos. At ng maisip ang kapatid ay hindi n'ya na naman mapigilan ang sarili na ikuyom ang mga kamao dahil sa galit. FLASHBACK....

Tumango-tango naman ang mga kapatid nito. "Hindi, don tayo dahil minsan lang tayo makapag-celebrate ng okasyon sa bahay ng lolo niyo." Magsasalita na sana si Axciel pero inunahan ko na kaagad ito. "Ipapadala rin ng lolo niyo sila Ching don para may kalaro kayo don." Natahimik naman ito. "Okay." Sagot nito. Napatingin kaagad ang mga kapatid nito sa kanya.

“Ginawa kaming tumira kasama ang aming mga kamag-anak sa panig ng aming nanay; ang simula ng kakila-kilabot na bahagi.” Ano ang ginawa nila sa kanya— sa kanyang mga kapatid? Pakshet, hindi siya kailanman nagsalita tungkol sa kanyang mga kapatid; hindi talaga, hindi hanggang sa sandaling iyon. “Bakit?” Ang tanong ay lumabas bago ko ito mapigilan. “Hindi ko alam. Marahil dahil ayaw nila sa aking ama. Hindi ito kailanman nagkaroon ng kahulugan.”

Kapansin pansin ‘rin ang nunal nito sa may bandang ilong. Napatingin si Thalia sa kapatid dahil alam niyang nasasaktan ito ngayon. Umaasa ito na ang Luna na darating ay ang anak nito na dalawang dekada ng nawawala. Ngunit ang Luna na kaharap nila ngayon ay ibang-iba sa Luna na kilala nila kaya napailing nalang siya dahil doon.

Ang mga kapatid niya ay hawig lahat sa mga magulang nila . Tampulan ng tukso ang dalaga. Madalas ay sinasabi ng mga kapitbahay nila na ampon lang siya ngunit pinabulaanan iyon ng kaniyang mga magulang. Ang paliwanag ng mga ito ay nagmana ang dalaga sa mga lolo at lola niya. Dahil sa pagmamahal ng mag-asawa at ng mga kapatid kaya hindi na ni Jade pinapansin ang mga bulong-bulungan sa paligid.

sabi ni Talya. Mabilis naman na sinaman ng tingin ni TYler ang kapatid. “Alam mo ba kung para kanino ang binake niyang cookies? Para daw iyon sa’yo. Kaya ayaw niyang ipagalaw ang cookies nagawa niya kasi dadalhin niya sa Batangas kapag pupuntahan ka niya.” Mahabang salita ni Talya. Napakuyom na lang sa kanyang kamay si Tyler, dahil naibuking na ng kapatid niya ang kanyang sekreto.

“I want you to be my friend… could be more than that, but I’ll take it slowly.” “Huh?” wala sa sarili kong sambit. Ang tigas niya mag-English! Nakakaintindi naman ako pero feeling ko bigla akong naging bobo. “Nothing,” agad naman nitong sagot. “Tara. Magpabalot tayo ng ulam para may ulam ang kapatid mo.” Namilog ang aking mga at agad na napatayo. “Nako, h’wag na po. Bibili naman ako—”

"Paano kaya kung ikaw na lang ang pumunta sa science fair namin na gaganapin bukas? Ang sabi nila, dapat daw ay mga magulang ang pupunta, pero pwede rin naman ang nakatatandang kapatid." "In short, Kaliya wants to show you off to our classmates," nakangising saad ni Talia at nakipag-apir pa sa kambal na kapatid. "Saka isa pa, gusto rin naming bigyan ng leksiyon ang mga kaklase namin dahil panay ang pagyayabang nila sa mga kuya nila na mukha namang tipaklong." Umangat ang dalawang kilay ni Yugi sa pahayag na iyon ni Talia. Hindi lamang siya ang natawa kundi pati na rin si Lester at ang kanilang mga magulang.

“Oh ngayon anong kailangan kong gawin? Para di kayo mapahamak pareho?” “Gosh you're such a life saver, sisteret, I'll buy you a lot of pasalubong pagbalik ko, ganito na lang since papa might question ate and he might come to find you para patunayan ang lahat ng speculations niya about us call me and like I am the real ate Audrey and I will do the rest”