Tula Para Sa Kapatid Novels & Stories

Ang awkward kasi ihhh. “But I want them call me kuya,” Nathaniel pouted. He really doesn’t understand what’s their talking about. Ang cute tuloy niya. Halatang naghahanap pa siya ng sagot, huh? “Kapag nagkaroon ka ulit ng kapatid, they can call you Kuya. Basta kapatid mo pababa sa edad mo, anak.” Bumaling silang lahat sa akin nang masamid ako kahit wala naman akong kinakain o iniinom. Pinagsasasabi ng lalaking ‘to?!

Tila may tama na ito ng alak. "Ano ba Lando! Hinahanap ko si kuya-" Hinila ulit ako nito. "Ara sandali lang naman.." "Lasing ka Lando-" Napatili na ako nang may tumulak kay Lando. "Kung ayaw huwag pilitin.." Sabi ni kuya habang nasa likod ako nito. "P-Pasensya Santi. Sandali lang naman.." "Huwag ang kapatid ko Lando."

“May mas mabuting buhay ang lalaking iyon bago ka dumating. Masyadong marami ang isinakripisyo niya para lang makasama ka at bilang kapalit ay binigyan mo siya ng lasap ng sakit na hindi dapat maramdaman ng kahit sinong lalaki.” Sandali… may higit pa sa kwentong ito. Paano? Ano ang nawala sa kanya? Natatandaan ko na hindi kailanman naging malapit sa pamilya ng aking papa maliban kay tita Susan. Kung iisipin, ang aking ina na si Camilla ay walang pamilya, o kahit paano ay wala akong matandaang nakitang sinuman sa kanila.

“Don’t overthink the offer. Your natural talent in your job is what keeps us from wanting you. The company would be so honored to have you.” Bigla tuloy ay nagdalawang-isip si Lauren dahil doon. Naputol lamang ang pag-uusap nila nang lumapit sa kanila si Julie na ngiting-ngiting nakatingin sa nakatatandang kapatid. “Kuya!” masigla nitong bati saa kuya nito. “Anong ginagawa mo rito, ha?” Ginulo ng lalaki ang bukok ng nakababatang kapatid habang may maliit na ngisi sa mga labi. “Siyempre para bisitahin ka.”

sabi ni Talya. Mabilis naman na sinaman ng tingin ni TYler ang kapatid. “Alam mo ba kung para kanino ang binake niyang cookies? Para daw iyon sa’yo. Kaya ayaw niyang ipagalaw ang cookies nagawa niya kasi dadalhin niya sa Batangas kapag pupuntahan ka niya.” Mahabang salita ni Talya. Napakuyom na lang sa kanyang kamay si Tyler, dahil naibuking na ng kapatid niya ang kanyang sekreto.

“I want you to be my friend… could be more than that, but I’ll take it slowly.” “Huh?” wala sa sarili kong sambit. Ang tigas niya mag-English! Nakakaintindi naman ako pero feeling ko bigla akong naging bobo. “Nothing,” agad naman nitong sagot. “Tara. Magpabalot tayo ng ulam para may ulam ang kapatid mo.” Namilog ang aking mga at agad na napatayo. “Nako, h’wag na po. Bibili naman ako—”

Natatawang tanong niya. Umungol sa inis si Laura at tumalikod sa kanyang kapatid. Huminga siya ng malalim at parang kinakalma ang sarili niya dahil sa kapatid niya na hindi niya makausap ng maayos. "Kapag nalaman ito ni Uncle kukunin niya sa 'yo si Athena-" "Sasabihin mo ba?" "Kung ganoon, inaamin mo na nga, Kuya?"

At may naisip nga ako na paraan. "Allora, kahit itago mo na lang muna yung tuta. Huwag mo na lang ipakita o ilabas kapag nandyan ang mga kapatid mo. Please? Promise, kapag okay na sa bahay kukunin ko na sa inyo yung tuta. Huling pabor ko na to sayo, promise." Giit ko pa. "Hayys. Pag-iisipan ko." Saad niya.

Biglang binatukan ni kuya ang ulo ni, Youtan na ikinatawa ko. "Kapal mo talaga bro noh... Kung makahalik ka sa kapatid ko ahh." "Hahaha, why? Masama ba 'yon, I miss my wife, so much. Ngayon na lang kami magkakasama ulit, kasama rin ang mga pinangarap namin na mga anak. Bro naman, huwag mo nga sa 'kin ipagdamot ang kapatid mo. Diba baby?" sabay tingin niya sa akin.

turan niya. --- Nang makarating ako sa bahay, tuwang-tuwa 'yung kapatid kong bunso dahil mayroon siyang ibang mapaglilibangan. Wala pa sina Mama at Ate kaya inilapag ko na muna 'yung kulungan ng aso sa may isang sulok. "Ate, puwede ko bang laruin muna 'yung aso mo?" paalam ng kapatid ko.