Tula Para Sa May Sakit Novels & Stories

rinig kong sabi Hinawakan ang pulsuhan ko at narinig ko ang pagkapanic nilang lahat Ano ba ang nangyayari? "Tawagan mo ang hospital pati na rin si mrs Demopolous. Kailangan natin syang madala sa hospital sa lalong madaling panahon, or else may masamang mangyayari sa kanya" utos ng doctor at agad na may umalis Hospital? May mangyayaring masama? Ano ba sakit ko?

Masaya na 'ba kayo? ""Oo, mabuti nalang nandyan ka. Stress reliever ka kase namin!"" Humalakhak sila. Napaka sakit ng aking panga, alam kong may pasa na ito hindi na kakayaning tumanggap pa ng mga suntok sa susunod. Tiyan naman siguro ang gagamitin ko.

bulalas niya habang nakangiti nang buong tamis sa mga ito. Kinamayan siya ng dalawang lalaking pareho nang may edad. "P-puwede na po ba akong tumayo?" tanong niya. "Sure," tugon ng pinoy na espesyalista. "You can do almost anything that you do before the operation--but always moderately. Para maiwasan natin ang relapse." "H-hindi pa ako puwedeng magbasa?" "Of course, you can. Basta't ang mahalaga, huwag kang mapapagod nang husto."

"Lola, bawal pa nga kasi. You need to stay here. Kailangan mong magpalakas at huwag kang makulit. Doctor na mismo ang nagsabi niyon." "Doctor lang siya apo at katawan ko ito." Nakagat ni Yesha ang kaniyang labi upang pigilan ang sarili na matawa sa sinabi nito. Halos ito rin kasi ang palusot ng mga matatanda sa kaniya noon kaya nakaka-relate siya. Mas marunong pa kasi ang mga ito kaysa sa mga nag-aral ng medisina. "Lola, hindi ka nga kasi Doctor. Oo nga at katawan mo 'yan. Pero sila ang nakakaalam kung ano ang mas makakabuti para sa katawan mo. Kailangan mong makinig sa amin."

Nilingon ko ang Mama at kapatid niya pero patay malisya lang sila habang kumakain. I even saw Tita Cela hiding her smile while drinking water. And Kalvin on the other side is shaking his head with an evident smirk. Para tuloy akong may tonsillitis dahil sa hirap ng paglunok. Puro juice lang ang naka busog sa akin. "Tita thankyou po sa breakfast. Mauuna na rin po ako." "May dessert pa saglit lang." "Hindi na po Tita busog na po ako kailangan ko na rin bumalik sa offfice."

Haunted Kingdom. 4:00 p.m. The secret to move on is to forget. Tiningnan nang matagal ng bente otso anyos na babae ang mga gamot sa kanyang mga palad. Iba’t ibang uri ito ng gamot. May tubig naman sa kanyang harapan na nakapatong sa lamesa. Ayon sa nagbigay sa kanya ay kaya nitong tanggalin ang sakit at ang kalungkutang nararamdaman niya.

Alberted requested me and I passed it on to him He firstly applied turmeric paste on Mayada wound and once it was dried he then applied Aloevera pulp on it, once aloever pulp dried, Albert then gently wiped her stomach with cold water and neatly secured it with fresh white clothes strips… It took almost an hour for doing this process and once it was done, I felt a relief however Mayada was still unconscious “Why is she still unconscious?” Tara questioned Albert “Miss, it’s because she had lost several amount of blood, but now its stopped, she should be awake in couple of hours… in meantime please keep on feeding her cold water and juice of Taro leaves they are good for her health” Albert rep

Hindi na ito natapos pang mag salita dahil tuluyan na itong nawalan nang malay kayat dali dali nila itong dinala sa Hospital para na rin magamot ang paa nito Pag labas nang Doctor ay kaagad naman pumasok si Amanda at saka naupo sa tabi nang kanyang pamangkin "Ella.. kamusta ang iyong pakiramdam?" "maayos naman na po.." "mabuti kung ganon.. naalala ko lang pala.. yung tungkol sa nanagyari sa pamilya mo, ahm.. nakikiramay ako" "salamat po.." "sya nga pala nabangit mo na ihinulog kayo nang isang lalaki?"

Sabay-sabay itong dumadapo ng walang intensiyong maawa at determinadong putulin ng tuluyan ang sanga ng mga pag asa. Lumapit sakin ang nars at doktor, tila inaalalayan ako sa wala dahil maging sa sarili ko ay nauunawaan ko na isang pangyayari at katotohanan,tila dina naging mailap ang paliwanag upang tanggapin ito sa kahit anung paraan. Bumubulusok ang katawan ko sa kakabuga ng ubong wala nang halos mailuwa kundi mga laway at plemang nagdidikit na siyang naiipon sa aking suwero. Ilang saglit pa'y inihahanap ko ng isang maayos na anggulo ang aking katawan, at hinahanap ang ilang mga natitirang katatagan at kaligayahang maaaring nagtatago lamang sa sakit at paghihirap na namamahay sa buo kong