Novel & Cerita Tulang Romansa

"Talaga?" Tumango ito "Oo naman, darling." Ngumiti siya rito kaya nakita niya ang pag-aliwalas ng mukha nito. "Naniniwala naman ako." "Talaga? So, pwede na akong tumabi sayo?" "Sige!" Mabilis naman itong umikot at agad na tumabi sa kanya, ang mga braso nito ay pumulupot sa kanyang baywang. Sumiksik siya sa katawan nito.

“Mahal kita.” “Huwag mo nang sabihin ‘yan kung hindi totoo,” bulong ni Olive. “Masakit pa ‘yan kaysa sa pag-alis mo.” Kinabukasan, madaling araw pa lamang nang umalis si Romer mula sa penthouse. Ang buong Manila ay natatakpan pa ng dilim, pero sa loob ng kanyang dibdib ay mas madilim pa. Sa pintuan, huling yakap nila ni Olive. Mahigpit. Matagal. Pero walang init. Parang yakap ng dalawang estranghero na sapilitang magkahawak.

“Napaka-original naman. Pinaka-cliché na bulaklak sa lahat.” “Oh, kung alam mo lang, bro, lahat ng tungkol sa romansa ko at ng dyosa ko ay magandang cliché,” sabi ko, sabay tapik sa balikat niya. Kumuha ako ng card at isinulat ang mga katagang, ‘Naiinggit ako sa mga taong nakikita ka araw-araw.’ Pinipigilan ng florist ang sarili niyang hindi matawa sa amin.

My Dearest Cousin (Arzelle POV) "Anong Rromansa?Walang romansa," sinubukan kong ipaliwanag. "Gusto ko lang siya, pero ngayon ay hindi na." "Hmmm," dagdag ng aking tiya. “Bakit hindi pwedeng magkaroon ng office romance? Alam mo, nanonood kami noon ng soap opera sa telebesyon at ginawa ng mga taong iyon ang lahat ng—”

MIKAY Tulala. Tuliro. Hindi alam ang gagawin dahil sa sobrang lakas ng tibok ng puso ko. Napahawak ako sa aking labi... pakiramdam ko naiwan yung labi niya sa labi ko. Yung pakiramdam na hinahalikan niya ako ng dahan-dahan kanina tapos isama mo pa yung... ahhhh I kennat the feels talaga! Bakit kasi may padila? Tapos akala mo pa kung aksyon star yung dila niya kung makipag-away ito kanina sa bibig ko...

"The truth is nothing. Tsaka ko na sasabihin ang lahat sa'yo, for now let me keep it first. Tamad pa akong magkwento." Natawa si Rom at napailing. Nagtungo sa may bar counter style na lalagyan ng mga alak at kumuha ng isang bote ng brandy. "Let's cheers for that," ani Rom at inabutan siya ng kopita na malugod naman niyang tinangap. Pagdating sa alak talagang nagkakasundo sila ni Rom.

Tumungga ito sa hawak na kopita at napapikit nang muling nalasahan ang pinaghalong tamis at pait ng alak sa kanyang lalamunan at ang pagdaan ng kakaiba nitong init sa kanyang katawan. "Let'sh talk about... huk... genre. Shino dito ang nahihirepeng magshulat ng h-huk... horror?" Pinagtawanan nila si Raymond nang bigla itong sumabad sa usapan, halatang lasing na lasing na. "I'm into romance. Light romance lang," wika ni Rhea na mukhang nagka-interes sa suhestiyon ng lasing na si Raymond. "Dark and gothic romance here. Ang sarap sa pakiramdam mag-imagine at magsulat ng gano'n, lalo na 'yung gothic."

"I want you to remember that somewhere in this world, there's a man who sees you as more than enough." Tuluyang namuo ang luha sa mga mata ni Karolina. Hindi siya makapagsalita. Hindi dahil sa regalo. Kundi dahil sa kahulugan nito. Bago pa man siya makahanap ng salita, mabilis na yabag ang umalingawngaw sa batong daanan. Huminto si Romano ilang hakbang ang layo sa kanila. Halatang nagmamadali ito.

WARNING: This chapter contains explicit scenes not suitable for readers under eighteen years old. Reader discretion is advised. SA KWARTO KO dinala ang mga tulugan nina Bayani at Ponkan sa gabing iyon dahil habang nanonood kami ng palabas ay nauwi na naman sa ibang bagay ang ginagawa namin ni Roma sa couch. “Rome...” I moaned as I held tightly onto his shoulders, my nails digging into his skin, and as he kept pushing his length inside of me.

Hindi siya sumasabat kapag nagsasalita si Miguel. “Nagustuhan mo ba si Juanda habang kasama mo siya noon? Noong dinukot kayo?” Hindi direktang sumagot si Miguel sa tanong na iyon. Tumahimik ito saglit at nagpatuloy. "Kilala mo ba ang ama niya? Si Facundo Romero, may kaya iyon at lumipat lang sa Luzon, hindi pa matibay ang pundasyon nila, at may tao iyong ginawan ng kamalian."