Tulang Romansa Mga Nobela at Kwento

di ko na natapos ang sasabihin ko ng mag salita siya. "Maganda nga yon diba library, gusto ko nga subukunan don eh, kaso mga lalake medyo arte parang babae mas gusto sa kama! Ano may ginawa ba kayo??" "Oo, may ginawa kami marami! Nag basa lang naman kami ng mga libro at daldal siya ng daldal tungkol sa war noon at tungkol din sa science. Mapapamura ka nalang talaga anong akala niya sakin estudyante niya?!"

“Anong title?” Siya ang unang makakaalam nito kaya sana ay ma-bet-an niya. “My Happy Ending.” Tahimik siyang nakatingin sa akin bago dahan-dahang ngumiti rin. “Tunog happy romance na at mukhang hindi na pa-broken.” “Romance naman talaga sinusulat ko.” “Romance nga pero parang masakit agad isipin, lalo na sa mga title nung mga nauna mong isulat. Lalo na ‘yung The Cut That Always Bleeds.”

Seryoso ko na lang na turan sa kanya kaya napailing na lang si Raul. "Hindi ka pwedeng umalis na mag-isa lang." Turan ni Raul kaya napahinga ako ng malalim. "Sinabi na may mga kakaiba kang kinikilos nitong mga nakaraan na araw." Dagdag pa ni Risa kaya napailing na lang ako. "Maghanda kayo magbubukas ako ng lagusan papunta sa Romania." Sabi ko na lang kaya napalapit sa akin si Risa.

Simulang kwento ni Tiya Francia. Nagsimulang pumatak ang luha ni Mariya ngunit piniling manahimik at hayaan ang matanda na tapusin ang kanyang kwento. "Sinabi ng ama mo na si Irina ay isang simpleng babae, mabait at mapagmahal, kaya siya na-inlove dito. Isa siyang simpleng magsasaka at ulila na rin. Sa madaling salita, nagmahalan sila at ikaw ang naging bunga ng kanilang pagmamahalan. Plano sanang pakasalan ng ama mo si Irina, pero may mga hindi inaasahang pangyayari na pumigil dito."

ELENA POV Nagising ako na medyo masakit ang balikat. Siguro dahil sa haba ng nilakad namin kahapon sa Rome. Pagtingin ko sa bintana, hindi na 'yung mga lumang gusali ang nakikita ko kundi ang malawak na rolling hills ng Tuscany. Lumipat na kami kagabi sa isang farmhouse villa sa probinsya, at kahit madilim nung dumating kami, alam ko na agad na dito ko mahahanap 'yung totoong katahimikan.

Roman, I’m— “Sandali.” Huminto ako at tinitigan ang screen. Isang munting tawa ang napilitang kumawala sa lalamunan ko. Napakatanga. Napakalungkot at nakakatawa nang sabay. Magte-text kay Roman. Talaga?

“A whirlwind romance. Bagong boss ko si Lukas at secretary niya ako sa mina-manage niyang resort sa El Nido. Parang Cinderella’s story, na ang boss ay na-inlove sa secretary niya.” “Hindi ko akalain, na andito lang pala sa Palawan ang babaeng bibihag sa puso ko.” Gumuhit sa labi ni Lukas ang isang matamis na ngiti. May kung anong pwersa ang nagtulak sa kanya na idantay niya ang ulo niya sa matipunong balikat ni Lukas. Ramdam niya ang pagka-akward nito sa ginawi niya pero wala itong magawa. Nakatutok sa kanila ang buong bansa at mundo, kung saan kailangang maging kapani-paniwala na mayroon silang relasyon.

Pwes, hindi niya ito uurungan! Samantalang si Paloma ay lihim na natuwa sa problemang kinakaharap ng kanyang stepdaughter. Ngayon pa lang, sigurado na siya na lahat ng mga ari-arian ng mga Reyes ay mapapasakanya. Sa loob ng tatlong buwan, imposible na makahanap ng isang lalaki si Daniella. Bakit? Dahil masyado itong konserbatibo mula sa pananamit at pananalita at base sa kanyang experience, mas gugustuhin ng isang lalaki na marunong magpaseksi ang kasintahan nito. Oo nga at may hitsura naman ang babae pero hindi sapat iyon upang makabingwit ng isang mapangasawa. Hindi rin ito marunong makipaglandian sa sinumang lalaki. At sigurado siyang hindi papayag ang hitad na maging disgrasyada tulad ni

“Oh, I almost forgot. Wala ka palang kahit na anong romantic bones sa katawan.” Animo binagsakan ito ng langit na lumupaypay ang mga balikat nito. “A-Are you rejecting my proposal, Fem? I-I’m sorry if I said it right away. Hindi ko lang napigilan ang sarili ko nang makita kita kaninang nahihirapan sa pagdadala ng mga anak natin. Parang may boses sa loob na nagsasabing sabihin ko na. You know I’ve been meaning to ask you since the day I saw you in that river back in Sta. Barbara.” “I know.”

Paminsan-minsan ay nagsasagi ang mga balikat namin. At sa bawat pagkakataong nangyayari iyon... Parang may kuryenteng dumadaloy sa buong katawan ko. Nakakabaliw. --- Maya-maya ay may nadaanan kaming maliit na kahoy na tulay malapit sa dagat. Tahimik. Romantic. At napapalibutan ng ilaw mula sa mga lantern. Parang eksena sa isang love story.