Novel & Cerita Tumbling In Tagalog

"Diyan ka lang... d-diyan ka lang sa mag-ina mo." Tumalikod siya at mabilis na tumakbo. To be continued...

“If a stack of rocks is heavy for you to carry, subukan mong bitawan ang iba at balikan kapag tapos kana sa isa. Huwag mong madaliin ang isang bagay dahil lang sa nararamdaman mo na may kailangan kang gawin agad. Pag-isipan mong mabuti ang lahat, Celestia. Rushing isn’t always the answer.” Tanging tango lang ang naisagot ko sa kanya. Naramdaman ko ang pag-init ng sulok ng mga mata ko. Why does I feel like crying? Sinamaan ko ng tingin si Wayde nang magtagpo ulit ang tingin namin. “What? What did I do?” pa-inosente nitong tanong. “Pinapaiyak mo ako,” kinagat ko ang pang-ibabang labi at humalukipkip.

Tila nagdedeliryo niyang ungol. Tila lalo namang ginanahan si Ruby dahil dumoble ang bilis ng paglabas masok ng mga daliri nito sa kanyang lagusan. Hanggang sa naramdaman niyang malapit na niyang maabot ang kaluwalhatian. "I'm coming, baby...Oh God! Im comi---oh sh*t!" Paulit-ulit niyang pag-ungol hanggang sa mangisay na ang kanyang mga paa at tuluyan na siyang labasan.

pagpupumilit ko pa Nakatalikod siya sakin habang may hinahalungkat ng kung ano-ano sa bag na dala niya. "A-Ano kasi.. D-Diba...." Napahinto ako sa pagsasalita at bahagyang napapikit sabay takip ng Mata gamit ang kamay ko nang bigla niyang inalis ang twalyang nakatakip sa beywang niya. RAAAAAAAAPPPPPPPEEEEEEEEE!!!!!!

dagdag ko. “Please, I'm begging. Kung pwede ba umalis na lang kayo? Umalis na kayo, p-please..” pagsusumamo ko. Hindi ko alam kung ano pang mangyayari kapag tumagal pa sila dito. Marahas ko muling pinunasan ang luha ko bago tinalikuran siya.

Magkahalong saya, takot, kaba at pangamba ang nararamdaman ko ngayon. Dahan-dahan kong hinawakan ang impis na tiyan. Hindi ako makapaniwalang may buhay sa loob nito. May munting tibok ng puso ng isang munting anghel. Kalaunan ay napangiti na rin habang walang tigil ang pagpatak ng luha. Kung may makakakita sa akin, malamang iisipin talagang nababaliw na ako. Umiiyak habang may ngiti. Kung iba ang naging sitwasyon, masaya kaya si Lance kung malaman niyang magkaka-anak na kami?

"Paulo Santiago pushed for a 'lifestyle-first' approach. Akala niya, kapag puro models sa mamahaling damit ang ipapakita, kusang susunod ang kita." Napatitig ako sa seryosong mukha ni Dante. Ito kasi ang unang beses na narinig ko siyang magsalita ng Tagalog. Kahit fluent siya sa English, kayang-kaya niya pa ding magsalita ng tuwid na Tagalog nang hindi bumabaluktot ang pronunciation niya ng mga salita. Nang tumingin siya sa akin ay kaagad akong nag-iwas ng tingin.

Isang katahimikang tila mas lalong lumalalim habang tumatagal. Sa gitna nito, mas naging malinaw sa pandinig ni Mae ang ugong ng electric fan, ang marahang pagpasok ng hangin mula sa bintana, at ang sarili niyang paghinga na hindi pa rin bumabalik sa normal. At pagkatapos… “I’m studying you.” Parang may mabigat na bagay na dahan-dahang bumagsak sa kanyang dibdib. Hindi masakit.

Pagpapaliwanag ko pang muli sa kanya. "Pero STEM kayong tatlo at ako lang ang nahiwalay." Malungkot pang sabi nito. "Hoy! Nasa iisang school lang naman kayo. Hindi ba kayo nagsasawa sa isa't isa? Lagi na nga kayong magkakasamang apat. Simula yata pagkabata kayo, kayo na ang magkakasama. Mga hindi mapaghiwalay a****a." Sabat naman ni Kuya James kaya sinamaan siya ng tingin ni Ate Jamie.