Tungkulin Sa Pamilya Mga Nobela at Kwento

At sa panahong ito ay kailangan niyang suwertehin dahil iyon ang nararapat. Namukhaan siya ng babaeng iyon kaya kung mabubuhay ito at malalaman ng lahat ang kanyang ginawa ay makakaladkad din ang kanyang pamilya at hindi dapat na mangyari iyon. Siya ay nabibilang sa kilalang pamilya kaya hindi siya dapat magdala ng kahihiyan. Ang kailangan niyang ibigay sa perpekto niyang pamilya ay karangalan. Kung bibigyan niya ng kahihiyan ang mga ito ay siguradong itatakwin siya ng mga ito at hindi niya iyon gugustuhing mangyari. Kaya, pinayuhan na naman niya ang sarili niyang mag-relax. Hindi na niya hahayaan pang magbago ang tingin sa kanya ng kanyang kapamilya.

Ayaw pa nga sana nilang pumayag na umalis ako sa puder nila kasi daw mami-miss nila ang kambal at wala daw'ng mag-aalaga sa mga anak ko pag nasa trabaho na ako. Hindi ko man sila magkadugo pero pamilya na ang naging turing ko sakanila. Kahit hindi ko sila kadugo hindi nila ako hinusgahan at nilaitlait. Hindi kagaya sa pamilya ko na kadugo ko mismo ay hinusgahan ako at tinawag-tawag ng kung anong masasakit na salita. Family is not about blood. It's about who's willing to hold your hand when you need it the most.

“Nakokonsens’ya ako, Hon, hindi ko nagagawa ang obligasyon ko sa inyo ng mga anak natin.” “Hey, stop saying that, Haya, naiintindihan kita, naiintindihan ka namin ng mga anak mo. Pamilya tayo, kaya hindi ka dapat nakokonsensya. Obligasyon ko na alagaan at protektahan kayo ng mga anak natin kaya wala kang ibang gagawin kung hindi ang ipanatag ang sarili mo habang nagpapagaling.”

“Alam na nila ang tungkol sa ‘tin. Marami na ang nakaaalam sa building.” “Kung hindi ka lang din nila tatanggapin bilang asawa ko, mas marapat na kalimutan na lang nila ako,” marahan niyang tugon na may tapang. Gusto ko man ang sagot niyang iyon, hindi pa rin nawawala sa ‘kin ang hindi sumang-ayon. Pamilya niya iyon at hindi niya dapat basta-bastang tinatalikuran. Marami siyang obligasyon sa buhay at lalo sa pamilya niya.

” Nagtaas baba ang dibdib ko sa mga narinig. “It’s not too late son. Hanggang nariyan pa ang asawa mo sa tabi mo, alaagaan mo. She deserves to be loved. Ayusin mo ang pamilya mo. You are obliged to do it. Obligasyon mong alagaan at mahalin ang pamilya mo lalong lalo na ang asawa mo. ” “Mom...” Tanging nasambit ko lang.

May diin ang bawat salitang sunod nitong sinabi. "Obligasyon ko bilang ama ang tiyaking malusog ang anak natin. Responsibidad ko bilang lalaki na protektahan ang ina ng anak ko. Bagay na hindi mo pwedeng alisin sa akin kahit hanggang ngayon ay nagdududa ka pa rin sa intention ko at sa kakayahan ko kung magagawa kitang ipaglaban o hindi sa aking pamilya."

Sinamantala niya ang pagkakataon, isang katotohanang hindi niya maipagmamalaki. Dapat niyang ihiwalay ang damdamin sa tungkulin niya sa kanilang pamilya. Dahil nahanap na niya sa wakas ang ebidensyang makapagbabalik sa pangalan ng pamilya niya.

"Sa isang pamilyang tulad ng sa atin, hindi lahat ng inapo ay lumalaking may kakayahang pasanin ang negosyo ng pamilya." "The bigger the family, the better the chances na mayroong magiging karapat-dapat na magmana ng lahat." Ang kanyang tingin ay muling bumalik kay Amara. "Simula nang maikasal ka sa pamilyang ito, Lucien has provided you with everything. Nabuhay ka nang komportable, may mga taong nag-aasikaso sa bawat pangangailangan mo." "Matapos mong tamasahin ang lahat ng iyon, can't you at least fulfill your responsibilities?"

Ang pagiging bread winner talaga sa pamilya ay isang napaka- laking responsibilidad kung saan ang kaunting pagkakamali mo lang at pagpa- priority mo sa sarili mo at sa mga bagay na gusto mo ay talaga namang napakalaking isang hakbang o maituturing na napakahirap gawin nito. Ibang- iba na kasi ang pressure kapag ikaw ang bread winner. Wala ka ng ibang iisipin kung hindi ang pamilya mo at kung paano mo nga ba matutustusan ang pang- araw araw na gastusin ng iyong pamilya na kahit ang sarili mo ay mapapabayaan mo na. Ang mga bagay na gusto mo para sa sarili mo ay hindi mo na magagawa dahil nga mas inuuna mo na sila.

sinubukan kong tumutol, pero pinutol niya agad ang sasabihin ko. "Wala kang kasalanan," mariin niyang sabi. "Ang mahalaga ngayon ay 'yung pamilya natin. Ako, ikaw, at ang baby natin. Huwag mong hayaang ang nakaraan ang sumira sa kasalukuyan."