Tungkulin Sa Pamilya นิยาย & เรื่องราว

At pinagdiinan pa talaga ang family. I can't help but scoff from what I heard. Sana nagpakita din siya ng CARE nung time na kami naman talagang kapamilya niya ang nangailangan ng tulong. Nung time kasi na lugmok ang company ng pamilya namin sa utang ay lumapit kami sa kanya pero wala lang siyang pakialam. Up until now, I can still remember what she said nung lapitan ko siya para hingan ng ulong ng tulong...

Ang pamilya Westbrook ang kanyang tahanan, ang kanyang pundasyon, at ang kanyang pagkakakilanlan. Ang karanasan na ito ay nagpatibay sa aming pamilya. Napatunayan namin sa aming sarili at sa lahat na ang pagmamahal, pag-unawa, at pagtanggap ang pundasyon ng isang tunay na tahanan. Natuto kaming mas maging bukas sa isa't isa, at mas lalo kaming naging transparent sa aming mga damdamin. Ang mga pagkakataon na ito ay nagbigay ng mas malalim na koneksyon sa pagitan namin.

Ibig sabihin ay nais siyang makita ng kaniyang Maman. Lahat ng suot, abubot at sandata ng isang taong miyembro ng isang malakas na pamilya ay may tatak ng kanilang angkan. Lahat iyon ay may blessing mula sa council, mga opisyal na nagbibigay ng kaunting kapangyarihan ang kanilang mga kagamitan. Lahat ng nakarehistrong pamilya ay may ganoong pribiliheyo. Mas mabigat ang kapangyarihang ibinigay, ibig sabihin ay malaki ang halaga ng pamilya sa lipunan.

Mas mangingibabaw pa rin ang pagmamahal sa isang pamilya, kahit gaano mo pinapakita na parang wala ka talagang pakialam lalo na sa magulang mo. Ang pamilya ang nagbibigay inspiration sa buhay natin. Para sa akin ang pamilya ang nagbibigay ng lakas kong loob, tibay at ang kakayahan mong magmahal ng kapwa. Ang mga magulang ang magtuturo sa atin ng tamang daan para sa mga pangarap natin, silang magtuturo sa mga tama na gagawin natin at sila ang magtatama sa mali natin.

Hindi rin madali maging isang ina, Ina, na siyang ilaw ng tahanan sa pamilya, Pamilyang responsibilidad niya ang kalusugan ng bawat isa, Kalusugan at kaligtasan pati na rin ang kasiyahan lalong lalo na ang pagkakaisa, Isang ina na napakahaba ng pasensya, Pasensya at pag iintindi para sa mga anak nya. Bilib ako sa kanilang dalawa, Bilib ako sa aking ama at ina, Na paulit ulit lumalaban para sa aming pamilya, Sa aking ama at ina na isinasakripisyo ang sariling kagustuhan,

“Sige nga tutal narito na rin tayo sa puntong ito, tatanungin kita at sana naman ay maging patas ka sa isasagot mo sa akin tutal sobrang immoral na ang pinagawa niyo sakin kahit pa ipagkanulo niyo ako sa sang taong alam niyong adik at nambubugbog para sa kapakanan ninyo. Ni minsan ba , sa lahat ng naitulong ko sa inyo na kahit hindi ko na obligasyon ay sa akin niyo binigay ang resposibilidad, ni minsan ba, tinuring niyo talaga akong kapamilya? Yung totoong kapamilya ah, hindi yung instrumentong gagamitin niyo para lang sa pansarili niyong interes?” Hindi nakapagsalita si Tita Mylene, ngayon lang ako nakasagot sa kanila ng ganito pero wala na akong pakielam.

"Remember this, son. Your position in this family doesn’t allow for ‘just relaxing.’ Everything you do has consequences—for the business, for the family, for everything. I don’t want to see you fall apart because you got too complacent." Napatingin ako sa malayo, nawalan ng pakialam sa paligid. Alam ko ang punto ni Tatay. Hindi ko naman pinababayaan ang mga responsibilidad ko o ang sarili kong negosyo. Pero si Tatay—sobrang higpit niya, lalo na kapag usapang pamilya na. At, sa totoo lang, naiintindihan ko siya. Ganoon din naman ako. Isang maling galaw, mabigat na parusa ang kaakibat.

"Iyan ang normal na sitwasyon ng mahihirap. Mayaman ka kasi kaya hindi mo alam. Minsan subukan mo na bumaba sa pedestal na kinalalagyan mo upang makita mo ang tunay na mundo sa paningin namin na mahihirap." Sa pamilya namin, hindi importante kung pang-ilan ka o kung sino ka, basta’t may responsibilidad ka sa pamilya mo. Iyan ang natutunan ko sa sarili ko na pamilya. Bagaman ako ang bunso ay kargo ko at responsibilidad ko silang lahat kabilang na ang sariling pamilya ni Chad, ang kuya ko.

May gulat, may kaba, may saya—at may bahagyang takot na hindi niya maipaliwanag. Minsan lang naman talaga mabuo ang buong pamilya niya sa iisang lugar. Halos lahat kasi ay may sari-sariling negosyo, kani-kaniyang responsibilidad, kani-kaniyang mundo na kailangang bantayan at palaguin.

For Hera, hindi kompleto ang pamilya kung hindi niya nakikita ang mga magulang. Nasanay silang magkapatid na kasama ang mga magulang unlike other parents na lagi na lang busy sa mga negosyo at nakalimutan na ang oras para sana sa anak. Bonding time with family is the best foundation. Lalo na't pinapaalala palagi sa kanila ng kanilang mommy at daddy na huwag kalimutan ang Dios na palagi itong sentro ng isang pamilya. Para ang kapayapaan ay maghari sa bawat puso nilang mag-anak.