Twelve Midnight Novels & Stories

Athena’s P.O.V. It was before twelve midnight when we decided to call it a night. Cristoff asked me if I wanted to use the infinity pool for us to have a night swim together but this time, I rejected his offer with a promise that we could do it the next time.

nakangising sambit ko bago mabilis na bumulusok ang mga guardian ko papunta sa mga aspirant. Pinagmasdan ko lang kung paano magtagisan ng galing ang dalawa kong guardians. It seems like they are competing. Nagpaparamihan sila ng naipapatumba. Bigla akong napangisi nang may idea na pumasok sa isip ko. Takutin ko kaya ang mga narito? Tiningnan ko ang oras at iilang minuto na lang ang natitira. Mabilis kong itinaas ang kamay ko sa ere kasabay ng paglitaw ng isang malaking magic circle na pinatungan ng isa, dalawa, hanggang sa maging thirteen-layered magic circle ito. The whole arena were colored with purple.

Ang mission—EXECUTION. Ang 12-oras na gambit ay pumasok na sa final stage. Ang light at ang darkness ay nagtatagpo. Ang Babaeng Hindi Dapat Binitawan at si Lazarus ay magkakaisa ulit. Ang giyera ay nagsisimula pa lang.

sabi ko. “Hm?” “It’s almost midnight.” Napatingin siya sa relo niya. “Oh wow… 12 AM na pala.” Napabuntong-hininga ako nang mahina. “Let’s go,” sabi ko. “We should rest.” Tumango siya. “Yeah… tomorrow we still have things to do.”

Tuluyan. At hindi ko na napigilan ang pagngiti. Maliit lang. Pero totoo. At iyon ang lalong nakakainis. Dahil habang nakatitig ako sa screen... Bigla kong napansin ang oras. 12:47 AM. Midnight na pala. Napailing ako. Me: "You should sleep." Khaizer: "You too." Me: "Goodnight." Ilang segundo ang lumipas.

Tinuro ko ang aking puso. "Promise, I won't hurt you. I'll take care of you..." ILANG araw ang dumaan na halos masisiraan ako ng bait. Ilang mga gabi na hirap akong matulog. At kung makatulog man ako, dinadalaw ako ng masamang panaginip. Everything was black. I can't see anything good about my life now. Hindi ako makalabas sa kuwarto na kinaroroonan ko. Nanatili lang ako dito, para sa kaligtasan ko.

sambit niya at nag-flying kiss pa rito sabay kindat. “Saph, akala k—” “No,” matigas niyang sabi at umiling. “Tapos na ang papel mo tonight. Follow me and you’ll be in my bodyguards’ hands,” nakangiting pagbabanta niya rito at sa mga kasama nito bago siya tuluyang pumasok. Sinalubong siya ng malakas na tugtog. It was still past 10:00 PM but the crowd was already wild and loud.

And then there he is… Nasa dulo ng hagdan habang tinitignan kami ng malamig. I didn't know how I ended up in this situation. Now I'm stuck with the twins' dangerous obsession.

Unti unting sumikip ang dibdib ko, hindi ako maka hinga. Habang gusto kong umatras para hindi makita ang mga van na yun ay gusto ko ring bantayan kung may sasabog ba sa mga ito. Hanggang sa.... "Anong tinitignan mo?". Biglang sumulpot sa likod ko si Princeton na kanina lang ay naka dapa habang naka pikit sa kama. "There's a bomb, a bomb will explode, paalisin mo yang mga van, paalisin mooooop!!!!"

“Tony! Ano ba?” “Walang… rai… Tumalon ka—” “Tony, choppy ka!” Mariin akong napapikit nang dahan-dahang binubuksan ang pintuan. “Sana makaalis na ako rito. Ilayo na Ninyo po ako Lord sa paghihirap na ito. Ayoko na pong mamuhay ng ganito. Promise, hindi na po ako magnanakaw.” Dahan-dahan akong dumilat nang hindi ko na maramdaman ang presence ng tao roon sa pintuan. “Hello, Tony?” Walang sumagot kaya tiningnan ko ang cellphone ko. Alas doce na at first day of December na. Kumunot ang noo ko. Walang signal. “Bakit nawalan ng signal, eh, 4G pa ito kanina?” Nanlaki ang mata ko dahil wala na sa harapan ko ang coffee table at glass box. Wala na rin ang railings ng bintana. “A-Anong nangyari?” Napaha