Twelve Midnight Novels & Stories

Lumipas ang isang buwan, nanatili sa apartment ang pamilya ni Rafael dahil dito nila ipinagdiwang ang kapaskuhan, muli silang nagkaroon ng pagkakataon na magsalu-salo ng pamilya ni Angela, inimbitahan nila ang pamilya ni Angela na doon na lamang mag- nochebuena. Masaya silang nagsalu-salo at nagpalitan sila ng mga regalo, Nang mga oras na iyon kapansin pansin ang kakaibang ihip ng hangin na dumadaan sa malaking bintana nila Rafael na nakabukas ng mga oras din na iyon, tila nakikisabay ito sa lamig ng panahon at kasiyahang nadarama ng dalawang pamilya.

Ilang segundo lang ay kumikirot ulit iyon sa tuwing may dumadamping malamig na bagay. Binuksan ko na ang aking mga mata ilang sandali lamang. Maayos na akong nakahilata sa couch at nakapatay na rin yung TV. Sa pagkakatanda ko ay nakatulugan ko na ang panonood. Tumayo na ako at tumingin ulit sa aking wrist watch. It's almost 12 mindnight, nakarating na kaya siya?

Bukas na kasi ang balikan nila sa school kaya naman kakabalik lang din ng ilang mga estudyante. Dalawang palapag lang ang dormitoryo ng kanilang paaaralan ngunit malapad ito. Ang unang palapag ay nakalaan para sa mga lalaki habang ang ikalawang palapag naman ay para sa mga babae. Kumpara sa mga apartment at boarding house sa labas ng campus ay mas mura ang binabayaran nila dito. Pagkapasok niya sa kwarto nila ay agad na humilata si Elise sa kanyang kama. Parang tumatawag ito sa kanya. Napapikit na lamang siya habang dinadama ang lambot nito. Ngunit napamulat agad siya ng marinig ang impit na tili ni Agatha.“ Shit! Ito yung repackage album ng Seventeen!”

sambit ni Adrian “Hahaha, ganun din si moomy ito rin madals niluluto niya.” Hinid nila namalayan na inabot na pala sila ng 12 midnight sa pagkukwentuhan. Biglang humikab sio Gladyz “Inaantok na ako.” “Sige matulog na po kayo maam.” “Salaamt ulit sa pagligtas mo sakin,” ‘Kahit sino naman po gagwin yun”

Napangiti naman siya sa sinabi ko. Nagulat ako ng may bigla siyang kunin sa likod ng kaniyang sasakyan. Napapiksi ako ng bigla niyang hawakan ang aking kamay at kuhanin ang isang singsing na mula sa isang itim at maliit na kahon. Wow, the ring is so beautiful! It has diamonds on its edge. It also has a swan carved in the middle. I think, the swan was made out of diamonds as well.

determinadong wika naman ni Raid, at lumalagitlit ang mga kidlat na nagmumula mula sa kaniya. Biglang nawala ang takot sa mukha ng aking mga kaibigan. Napabuga ako ng hangin at saka humugot nang malalim na hininga. Kaya namin 'to. Isa-isang nagsilabasan ang aming mga celestial spirit. “Kami ang Chosen Twelve, at hindi ka namin mapapatawad!” sabay-sabay naming sigaw, at walang anu-ano ay nag-umpisa na kaming umatake sa kalaban.

“I'll take you home before midnight.” He took me inside an exclusive mini bar inside the same place. Ilang hallway pa ang tinahak namin pagkatapos sumakay ng elevator bago kami nakarating dito. Iilan lang ang taong makikita sa loob maliban sa bartender. Gaya naming dalawa, mukhang galing din sila sa party dahil sa mga suot nila. The music wasn't that loud and the lights were on chill. I couldn't call the place boring because it was way peaceful than where we were earlier.

Malayong-malayo. Hanggang matapos ang pelikula, wala siya sa sarili. Hanggang sa umalis ang mga kaibigan niya, nagdinner siya ng mag-isa, malayo pa rin ang isip niya sa kasalukuyan. At nang sumapit ang araw ng lunes, hindi siya nag treadmill katulad ng nakasanayan niya tuwing umaga. Hindi siya nag-agahan at pumasok sa restaurant na walang laman ang tiyan niya. And as usual, she waited for Achilles Kostas Williams to come by but nothing... not even his freaking shadow.

Ngunit ni hayop ay wala siyang kasama roon. Magkahiwalay sila ng kuwarto ni Midnight, siya sa ground floor. Naintindihan niya bakit bihira umuuwi si Midnight, dahil sa dami ng negosyo nito. Wala na itong oras sa kaniya. At kung uuwi man ito, madalas gabing-gabi na, oras na ng tulog. Pero kahit ganoon, hinihintay niya ito. Sabado ng gabi ay umuwi si Midnight, mas maaga sa nakasanayan nito. Nagluto ng hapunan si Liza ngunit hindi kumain si Midnight.

Kabanata 23- Maling Kwarto Mag 12 midnight na ng oras na iyon medyo nakainom at nahihilo na si Lireah pero kaya pa niya ang sarili na makaakyat sa eclusive room sa kwarto niya. Kaya nagpaalam na sa kasamahan na aakyat na at sinabi sa kasama na ipagpatuloy lang ng mga ito , hinayaan niya magsaya ang mga ito at dahil alam niya safe naman ang hotel.