Twelve Midnight Novels & Stories

Ang tanging natira ay ang napakalamig na panginginig na gumapang mula sa batok ko hanggang sa dulo ng aking mga daliri. “A-anong sinabi mo?” napaatras ako. Takot o gulat? Hindi ko na alam. Nanatiling nakapako ang mga mata ni Zian sa akin. Walang pag-iwas. Walang pagkislap ng pagsisinungaling. “Nandoon ako,” ulit niya, mabagal, halos bulong. “Twelve midnight. Malakas ang ulan. Nasa labas ako ng penthouse ni Zion.”

Sana hindi nalang din ako tumulong para hindi na sumakit yong mata ko at uminit yong ulo ko Ilang sandali pa, nag countdown na para sa Christmas! Exactly 12 midnight ay nagbatian ang lahat kahit awkward kaming tatlo. Be civil muna, Niko. Isantabi mo muna yang galit mo sa dalawa. Sabay sabay kumain at nag abutan ng mga regalo.

May hawak siyang isang alas. Ringg. . . Sinagot niya ang tawag ni Rochelle sa kanyang phone, “Ano na naman iyon?” tila naiiritang tanong niya rito, “Gabing-gabi na ah.” “12 midnight pa lang. . .saka kung gabing-gabi na, bakit hindi ka pa rin natutulog?” Tanong nito sa kanya. Rumulyo ang kanyang mga mata, “Kailangan bang lahat ng ginagawa ko, nalalaman mo?”

"Memories don't die, they become shelved in recesses of one's mind, resurfacing when the triggers of life re-ignite them, lighting up the heart, in a warm glow of remembrance." - Vindication Across Time The Bachelors December issue got released on the 24th of the month. It was a bit late than the normal release date but it was worth it. Halos kagigising ko lang nang sinugod ako ni Zyline dala ang magazine. Nagkakape ako at ka-chat si Coleen nang dumating siya.

TWELVE MIDNIGHT. Saktong hating-gabi nang umuwi si Trini at iparada ang sasakyan sa harap ng gate. Nakita niya ang nakabukas na ilaw sa silid nila sa itaas, pati na rin sa kusina. Tanda na naroon na si Gene at naghihintay sa pag-uwi niya. Hindi niya alam kung tumawag ito, she turned her phone off while she was in the restaurant with Jerome.

Mula sa monitor ng aking cellphone ay kitang-kita ko naman ang pagkunot niya ng noo at ang tuluyan niyang pagbuhay sa ilaw ng aking silid, marahil upang makita ang oras. "Ahm… twelve midnight," alanganin pa niyang ani. "Exactly. It's already twelve midnight but you are still awake. You should be resting now for my baby to be healthy," seryosong sabi ko pa sa kanya kahit hindi ko pa man sigurado kung mabubuo na ba sa kanyang sinapupunan dahilan upang gumuhit ang takot sa kanyang magandang mukha. "Sorry…" tanging sagot naman niya.

Matulin ang pagpapatakbo ni Jace kay Midnght subalit tila hindi sapat ang bilis ng alagang hayop para sa binata. Midnight’s run is not fast enough for him to forget that stupid thing he did inside his room. He kissed Lara… without any logical reason.

Ani ng Host. Nakinig lang ako sa mga sinabi ng Host na puro kasinungalingan para lang makuha ang atensyon ng mga taong narito sa party. It's already 12 midnight and I didn't receive any orders from my Boss on how's the situation behind our mission tonight.

sabi ko habang nakayakap pa sa pinto. "Pwede bukas na, 12 midnight na kasi." Napangiwi siya habang nagsasalita at nakita kong nag-crossed fingers pa siya. "Sige, okay lang. Basta promise me, bukas may manggang hilaw akong makikita paggising ko, ha!" "Oo, promise. Sige matulog ka na ulit. Goodnight, Jas!" "Goodnight din," sagot ko, sabay dahan-dahang pagsara ng pinto.