Twelve Midnight Romane & Geschichten

Tuluyan. At hindi ko na napigilan ang pagngiti. Maliit lang. Pero totoo. At iyon ang lalong nakakainis. Dahil habang nakatitig ako sa screen... Bigla kong napansin ang oras. 12:47 AM. Midnight na pala. Napailing ako. Me: "You should sleep." Khaizer: "You too." Me: "Goodnight." Ilang segundo ang lumipas.

Hindi siya makahinga dahil dito at parang piligain siya sa gitna nito! Si Lillian sa wakas ay umuwi na ng twelve o'clock ng umaga, pagkatapos niyang mag-mahjong ng napakatagal. Naisip niya na si Tiffany ay matagal na natutulog, kaya hindi niya balak buksan ang mga ilaw. Nagulat siya, isa lang ang nakabukas na ilaw. Tumalon siya sa takot, itinaas ang kanyang tingin at nakita si Tiffany na nakatayo sa pintuan ng kanyang kwarto at nakatingin ito sa kanya.

Tuwang tuwa na ani Lydia at bumalik na sa itaas. Napatingin si Dave sa orasan na nakasabit sa dingding. Alas otso pa naman ng gabi kaya maaga pa. Habang hinihintay ang pagdating ng dalaga ay inabala ang sarili sa binabasa. Ang katulong ay naghanda ng pang midnight snack nila ni Hazel.

Alam niyang ano man oras ay bubuhos na ang ulan. Mula sa harap ng computer ay tumayo siya at tumanaw sa labas. Ngayon na tuluyan na siyang pinatahimik ng bangungot na nagtulak sa kanya para magtrabaho sa gabi. Mas gumaan na ang kalooban niya sa ulan. Ngayon lang niya naisip na kapag umuulan, naitatago niya sa likod ng malakas na tunog nito ang tunog ng kanyang pag-iyak. Magagawa niyang maitago sa ilalim ng ulan ang kanyang mga luha. Now, midnight rain gives her comfort instead.

Kabanata 5 Cold Hindi pa man ako nahihimbing sa pagtulog ay nakarinig na ako ng tila pagtatalo sa labas ng aking silid. Kusot matang bumangon ako upang silipin ang oras at nakita kong pasado alas tres pa lang ng madaling araw. Gumawi ang tingin ko sa bandang binatana kung saan naroon ang backyard at ang swimming pool. Doon ko narinig ang mga boses na nagtatalo.

Mahina siyang tignan pero may tapang siyang tinatago . Mabilis nagtungo si Amy sa kanyang kwarto at pinanood ang camera na kanyang iniwan .Napanood niya lahat ang pagdating ni Hannah hanggang may katawag ito .Napatakip siya ng labi ng makitang may dumating na tatlong katulong at mukhang galing sa mansion ng mga Bizon .Hindi siya makapaniwala na maisip ni Hannah ang bagay na ito .

CHAPTER 24 — Blackwell Tower, BGC... Madilim ang silid at tanging sinag ng buwan mula sa floor-to-ceiling windows ng kanyang condo ang nagsilbing liwanag. Pawis na pawis si Damon at habol-habol habol ang hininga at nanlalamig ang mga palad habang nakatitig sa puting kisame. Bumilis ang tibok ng puso niya, at ilang segundo bago niya napagtantong isa na naman itong panaginip.

"Twelve years old si Gab nang maghiwalay kami ng kaniyang ama pero wala siyang reklamo roon. Maswerte ako dahil sa murang edad, naintindihan ng anak ko ang aming sitwasyon." Mahigpit kong niyakap si Mama nang makalapit ito sa akin. The program went like that. Matapos ang makadamdaming mga mensahe na iyon, sumunod ang 18 roses ko na hindi ko alam kung sinu-sino ang mga inimbita nina Cha at Rei. Basta ang alam ko, ang crush ko noong Grade Eleven ako ang last dance ko.

Tahimik siyang humihikbi habang hinahayaan ang luha sa pagtulo. Kagaya ngayon limang minuto na lang malapit nang mag twelve midnight ay wala pa rin ang asawa niya. Ilang beses niya itong tinatawagan pero ito hindi sumasagot. Kanina nagriring pa ito pero ngayon nakapatay na. Hindi naman ugali ni Seb na magpalowbat ng cellphone. Lagi nitong sinisiguro na may baterya ito at makokontak siya. Bagay na taliwas sa nangyayari ngayon.

At muli nilang ipinagpatuloy ang pagsasalo sa kaligayahan dulot ng wagas nilang pag-ibig sa isa’t isa. THE END <<>> MIDNIGHT DELIGHT (The Story of Derron Sorrentino and Jenevie De Luna)