Novel & Cerita Typhoon Mike

Nakisali pa kasi sa paghahanap si Farish kaya naman ay laganap na ata ang pangalan ko sa buong asya at europa! Pagkatapos naming mag-usap ni Jilo ay nagpadala siya sa akin ng weather report. May bagyo sa susunod na araw at magsisimulang umulan mula ngayon hanggang sa susunod na linggo. I guess this is a bad week for me. Hindi makakapunta rito si Majo dahil sa bagyong paparating kaya naman ay kailangan kong alisin na muna ang tower upang hindi masira at patayin ang security system para walang damage na makuha. They won’t be able to contact me for the whole one week because the signal will be affected by the approaching typhoon. Kaya ang mangyayari ay parang nakatira lang ako sa isang napakali

Naging tahimik ang lahat, at tanging ang mga patak ng tubig ang siyang maririnig. Mga ilang minutong katahimikan rin ang lumipas mula nang bawian ng buhay si Luis. Biglang tumulo ang luha sa mga mata ni Mike pagkara'y sumigaw ito ng malakas. !WHAAAAHHHHGGGGRRR!!!!". Malakas na sigaw ni Mike na parang isang nag-ngangalit na leon. Isang mabigat na sigaw na naglalabas ng kanyang matinding emosyon. Biglang sumabog ang lahat ng kinimkim niyang galit na punong puno ito ng paghihinagpis.

Ang pinsan naman niyang si Mike ay di rin maaasahan dahil easy- go -lucky ito, lumaki sa layaw at papalit palit din ng babae. Si Mike Chan naman ng mga oras na iyon lulan na ng eroplano pauwi ng Pilipinas. Wala sana siyang balak na bumalik pa dito ngunit nabigla siya ng malaman niyang magpapakasal na si Shantal at don pa sa lalakeng itinuring niyang mahigpit na karibal. Kelan lang nag propose pa siya sa dalaga noong nasa Amerika ito. Umuwi ito ng di nagpaalam sa kanya, at wala ring sagot sa mga messages niya sa messenger nito. Nakita niyang nabasa na nito ang mensahe niya ngunit walang sagot mula rito.

And worse, kapag may storm surge ay umaabot sa mga kabayahan ang tubig-dagat. Nang makarating sa parte ng lupa na medyo matatag na ay inilabas ni Marikit ang cellphone mula sa bulsa ng suot niyang jacket. "Walang signal," mahina niyang sabi habang tinitingnan ang network bar mg cellphone. "Like I said, there's no cell service here,” sabat muli ni Mikael na huminto rin hindi kalayuan sa kinatatayuan niya. Binalingan naman ni Marikit ang lalaki, at saka tinaasan ng kilay. “Tinatanong ko ba?” pamimilosopo niya.

Muling pagsusumamo ko. Muli ito napahinto sa kanyang ginawa. "Hindi ka pwedeng sumama, Mia kailangan mong manatili dito hanggang sa makabalik si Tita Zoe. Alam kong babalik pa si Tita para satin kaya kailangan isa satin ang maiwan sa bahay para may maabutan siyang matinong tao dito. Wala sa katinuan si Daddy at mukhang hindi na talaga babalik iyon sa katinuan niya, kaya ikaw na lang ang inaasahan ko, Mia." Seryosong wika ni Kuya Mike. "Wag kang mag-alala lagi kitang tatawagan, oras-oras upang mabantayan ko ang nangyayari sainyo ni Miles dito sa pilipinas."

Parang pusang nagmamakaawang matutulog na ito ng mahimbing. Maya-maya lang nakapaligid na ang ilang tauhan ko sa akin. Lumapit na sa amin si Mike. Dahan-dahan ko na namang binuhat si Monina. At bago ko talikuran si Mike… “Mike sure na wala nang lalaking aaligid kay Monina. Nagkakaintindihan ba tayo Mike?” “I'll make sure.” Tama lang dahil bigla nang bumuhos ang malakas na ulan nang makapasok kami sa sasakyan.

Tila ba gusto nito makipag-eye contact sa kanya kaso hindi niya pinatulan. "Hi Mike, join us later sa beach front. Isama yung dalawang kaibigan mo." Napatingin sa kanya yung babaeng nag-aya kay Mike. "H'wag na yung bata. See you!" Tinaas niya ito ng kilay at tila nabahag naman ang buntot nito at tinalikuran na sila. "Nakaka-cause talaga ng heart attack yang kilay mo, Tanya." Natatawang sabi ni Mike sa kanya. "Sama ka sa amin mamaya?"

Tumayo si Mike sa labas ng airport at tumingala sa langit. Si Aryadelle ay mas mainit kaysa sa Bridgedale sa pangkalahatan, kaya hindi niya naramdaman ang lamig sa kabila ng nakatayo sa labas. Makalipas ang apatnapung minuto, dumating si Avery sa airport at nakita niya si Mike. "Alam mo ba kung bakit kita pinasundo sa halip na mag- taxi na lang?" Itinaas ni Mike ang kanyang napakalaking bagahe at itinulak ito sa baul.

Naiwasan ko lang dahil dalaga na ako at nagagalit ang lola ko. Pero sa oras na ito, handa ako sa trouble and rumble. Humahangos na lumabas si Mike, nakangisi. 5’8 ang height, may kulay ang buhok na semi-blond, may highlights na ash at may industrial earrings sa kanan. Hindi naman siya bully pero napapabalitang kapag pera na ang usapan balewala na ang pagpapakatao. Nasa likuran niya ang dalawang bouncers na parang sina Mike Tyson ang mukha pero Pinoy version ang taas. Mainit ang tingin na itinutok sa akin.

Si daddy Cloud nila ang nagpaandar ng naturang sasakyan na iyon habang si mommy Windy naman nila ang sidekick locator ng daddy nila. Maingay na nagtitilian sina Mikee at Miggue sa deck ng yate habang naglalaro ng ping-pong sa kanilang gaming area. "Habol—!" Tawa pa ni Miggue sa kakambal niyang si Mikee na noo'y tagaktak ang pawis habang trying-hard na humahabol na maka-score sa nilalaro nilang game. Hanggang sa sumandal sa may railings si Mikee at naghahabol ng hininga habang inabot ang bottled water. "Time!" Singit pa nito sa kakambal niya.