Typhoon Mike Novels & Stories

Tumayo ako sa kama pero nahihilo pa ako kaya napaupo ulit ako. "Thurstin, pre! Nasaan ka na?!" sigaw ni Mike sa kabilang linya. Mikev is this another videographer from my team. Nagkakilala kami nung makasama ko siya sa isang project sa City of Petra. Unlike me, medyo bago pa si Mikev sa team kaya ako ang madalas na lapitan niya dahil masungit daw ang mga banyaga naming katrabaho.

sagot naman ng nasa kabilang linya. Sege pare salamat nalang sayo tatawagan ko nalang ang iba pa nating tropa. Bakit mo pala sila hinahanap pare? tanong ni mike sa kabilang linya. Tumawag kasi ang mama ni kim hindi pa raw sya umuuwi nagbabasakali akong kasama nyo 'sagot naman ni andrei. Naku sorry pare huh! sege pare babalitaan kita kung magkita kami mamaya ni maine ,,, sa katunayan nga i papapunta ako roon sa inuupahan nyang apartment '' ani ni mike .

Nakisali pa kasi sa paghahanap si Farish kaya naman ay laganap na ata ang pangalan ko sa buong asya at europa! Pagkatapos naming mag-usap ni Jilo ay nagpadala siya sa akin ng weather report. May bagyo sa susunod na araw at magsisimulang umulan mula ngayon hanggang sa susunod na linggo. I guess this is a bad week for me. Hindi makakapunta rito si Majo dahil sa bagyong paparating kaya naman ay kailangan kong alisin na muna ang tower upang hindi masira at patayin ang security system para walang damage na makuha. They won’t be able to contact me for the whole one week because the signal will be affected by the approaching typhoon. Kaya ang mangyayari ay parang nakatira lang ako sa isang napakali

Ang mukha ni Pierce ay walang katakot takot habang nakatingin sa kaniya. Samantala, tuwang-tuwa naman si Mike habang nakatingin kay Pierce at hindi na nag-isip pa at pagkatapos ay mabilis na itinaas ang kanyang kamay upang mag-utos na paputukan ito ng baril ngunit bago pa man niya maibuka ang kanyang bibig ay bigla na lang may dumagundong mula sa itaas kaya napatingala siya ng wala sa oras at doon niya nga nakita ang ilang helicopter mula sa itaas at sa sumunod na segundo ay nagpaulan ang mga ito ng bala.

" Hindi iyun titigil Mike hanggat hindi ka niya napapabagsak." Nakapokus si Michael sa mukha ng kaniyang kuya. Hindi niya mabasa ang iniisip ng kaniyang kapatid ngunit totoo lahat ang mga sinasabi nito. "Babantayan ko ang food and drugs. Bahala na sina Cain at Feng sa communication system." Tumalikod na si don Luis. "Nag-shutdown na ang ilang cell sight tower sa Sri Lanka. Nagbabanta rin ang missile attack doon."

Ang pwersa nito ay napakalakas na agad nitong pinunit ang makapal na canvas na bubong ng supply tent sa itaas nila na parang isang manipis na papel. Nagliparan ang mga mabibigat na kahoy at yero sa himpapawid. Ang malamig at matalim na ulan ay bumuhos na parang yelo, kasabay ng isang nakabibinging kulog na yumanig sa mismong lupang kinatatayuan nila. "CATEGORY 5 TYPHOON! SIGNAL NUMBER 4! LAHAT SA BUNKER, NGAYON DIN!" umalingawngaw ang desperadong sigaw mula sa radyo ni Niguel.

Nang makalabas kami ng kompanya ay agad kaming sinalubong ng isa sa mga tauhan ni Michael na may dalang payong. Wala sa sarili akong napatingala sa madilim na kalangitan habang bumubuhos ang malakas na ulan. "May bagyo ba?" wala sa sarili kong tanong at tumuon na ang tingin sa paligid namin kung saan ay maraming mga nakapayong at may iilang napipilitang sumuong sa malakas na ulan. "Mamayang gabi pa ang landfall," tugon ni Michael.

Pasimple siyang hinila ni Mike ng maka labas na sila sa elevator hindi parin na wawala ang pag ka pula ng kanyang mukaha hindi niya nga ramdam ang lamig na dati nanginginig siya satuwing lumalabas nang companya pag ganitong oras. “ Are you all right? You look so red. Are you blushing?”hinawakan ni Mike ang kanyang mukha para maiangat tinabig niya ang kamay nito para maitago ang pamumula niya sinapak niya naman ng tomawa umani ng ungot ang pagka sapak niya sa tyan nito. iniwan niya si Mike na naka hawak parin sa tyan nitong sinapak habang tawang tawa. “ Babe, wait” habul nito sa kanya “ Sigi! Asarin mo pa ako hahambalosin kita nitong bigay mung bulaklak”

Gagamitin ko ang aking karisma kay Tiffany mabawi ko lang ang aking anak. Pabalik na kami ng Manila ni Nathalie nang biglang bumuhos ang malakas na ulan na naging dahilan upang umapaw ang tubig sa Marikina River na naging dahilan upang ma-stranded kami ni Nathalie. Habang naghihintay kami ni Nathalie na tumila ang ulan ay naisipan kong manood ng news sa aking ipad at ngayon lang namin nalaman na may super typhoon pa lang darating ngayon. Kaya nagdesisyon na akong i-u-turn ang aking sasakyan upang maghanap ng hotel na matutuluyan namin ngayon ni Nathalie dahil malabong mawala agad ang baha dito sa Marikina.

Inis na sabi nito sa akin dahil sa nakakarinding ingay na tunog na nanggagaling sa cellphone. “Sorry sir hindi ko po alam paano i-off”. Ngiwing sabi ko at saka ko sinagot kung sino man itong makulit na natawag. “Hello?”. Sagot ko na naka kunot ang noo. “H-hello a-ate? Pasensya na po sa abala pero kailangan ka namin dito, si itay na aksidente habang nagsasaka, nagulungan ang paa nya ng kartilya habang pilit na isinasalba ang mga tanim na pwede na sanang anihin nitong bagyo. Ayaw nya sanang ipasabi sayo ngunit malala na ang paa nya at hindi na makalakad. Si inay naman, hirap na huminga ayaw din magpatakbo sa ospital at natatakot na baka walang maipang bayad sa ospital. Hindi ko na po kasi alam