Typhoon Mike Novels & Stories

“Sinubukan kong tawagan, at buti naman, ikaw pa rin ang sumagot.” Napatingin si Isabella sa paligid, tinitiyak na walang nakikinig. Nakaramdam siya ng kaba, hindi dahil sa takot, kundi dahil sa biglaang pagdating ni Mike sa buhay niya muli. "Anong kailangan mo?" tanong niya, sinisikap panatilihing kalmado ang tinig. "Nasa Pilipinas na ako," sagot ni Mike. "Kadarating ko lang galing US. At nalaman ko... tungkol sa’yo. Na ikinasal ka."

Even the sky seemed to be mourning for their loss because it has been raining since the first day. Malakas ang buhos ng ulan nang dumating si Mike sakay ng magara nitong kotse. Kasama nito si Karla na mukhang nakisakay rito mula sa pamamalengke. Abala naman si Alessandro sa pagbibigay ng kape at tinapay sa mga nakikipaglamay. Tahimik namang nakaupo si Anastacia sa harap ng nakahimlay na ama.

Tinapunan niya ng tingin ang mga tauhan niya at sumenyas dito para tanggalin ang tarpolin na nasa itaas. " Maawa kayo saakin! Bigyan niyo pa ako ng ikalawang pagkakataon! " muling naagaw ang atensyon ng lahat nang marinig ang boses ng isang lalakeng nagsusumamo. Mula sa isang malaking projector na nasa gilid ng altar, may video na ipinapakita na kuha mula sa secret o torture room ni Angelo na kung saan, nagmamakaawa ang lalaki para sa buhay niya ngunit isang putok ng baril ang nagpatigil dito dahilan para mapasinghap ang mga nakakita nito. Ang akala nila ay isa lang itong kuha sa parte ng pelikula ngunit hindi, dahil nasasaksihan ngayon ng lahat ang maruming sistema sa mundo ng mga Mafia.

Nangangalahati pa lang ng sindi ang tuyong mga kahoy nang mabulabog siya sa ginagawa dahil sa pamilyar na paghalinghing ng isang kabayo. Hindi na niya nalaman kung saan naihagis ang posporo. Agad nabuhay ang dugo niya sa katawan, dahilan para mabilis niyang marating ang labas ng bahay. Sumalubong sa kaniya ang matamis na halimuyak ng mga bulaklak, na siyang pumapalibot sa buong katawan ng kabayo. Nagsilbi itong palamuti kay Macky, habang ang lalaking may karay rito ay may isang palumpon ng mga rosas sa kamay.

" Hindi iyun titigil Mike hanggat hindi ka niya napapabagsak." Nakapokus si Michael sa mukha ng kaniyang kuya. Hindi niya mabasa ang iniisip ng kaniyang kapatid ngunit totoo lahat ang mga sinasabi nito. "Babantayan ko ang food and drugs. Bahala na sina Cain at Feng sa communication system." Tumalikod na si don Luis. "Nag-shutdown na ang ilang cell sight tower sa Sri Lanka. Nagbabanta rin ang missile attack doon."

Ang mukha ni Pierce ay walang katakot takot habang nakatingin sa kaniya. Samantala, tuwang-tuwa naman si Mike habang nakatingin kay Pierce at hindi na nag-isip pa at pagkatapos ay mabilis na itinaas ang kanyang kamay upang mag-utos na paputukan ito ng baril ngunit bago pa man niya maibuka ang kanyang bibig ay bigla na lang may dumagundong mula sa itaas kaya napatingala siya ng wala sa oras at doon niya nga nakita ang ilang helicopter mula sa itaas at sa sumunod na segundo ay nagpaulan ang mga ito ng bala.

Ang pwersa nito ay napakalakas na agad nitong pinunit ang makapal na canvas na bubong ng supply tent sa itaas nila na parang isang manipis na papel. Nagliparan ang mga mabibigat na kahoy at yero sa himpapawid. Ang malamig at matalim na ulan ay bumuhos na parang yelo, kasabay ng isang nakabibinging kulog na yumanig sa mismong lupang kinatatayuan nila. "CATEGORY 5 TYPHOON! SIGNAL NUMBER 4! LAHAT SA BUNKER, NGAYON DIN!" umalingawngaw ang desperadong sigaw mula sa radyo ni Niguel.

"Balik sa inyo dyan, Ari." Nagbalik lamang ako sa reyalidad nang marinig kong binanggit ni Marvin ang aking pangalan. "Maraming salamat, Marvin." I replied. Afterwards, Liam started talking. We're now talking mostly about the coming typhoon. The typhoon isn't classify as super typhoon by the PAGASA yet, but it remains to be a strong tropical cyclone with a vast diameter of 880 kilometers. And that, we have to focus more on it for the sake of the people who are waiting for an update about the typhoon.

Nang makalabas kami ng kompanya ay agad kaming sinalubong ng isa sa mga tauhan ni Michael na may dalang payong. Wala sa sarili akong napatingala sa madilim na kalangitan habang bumubuhos ang malakas na ulan. "May bagyo ba?" wala sa sarili kong tanong at tumuon na ang tingin sa paligid namin kung saan ay maraming mga nakapayong at may iilang napipilitang sumuong sa malakas na ulan. "Mamayang gabi pa ang landfall," tugon ni Michael.

Pasimple siyang hinila ni Mike ng maka labas na sila sa elevator hindi parin na wawala ang pag ka pula ng kanyang mukaha hindi niya nga ramdam ang lamig na dati nanginginig siya satuwing lumalabas nang companya pag ganitong oras. “ Are you all right? You look so red. Are you blushing?”hinawakan ni Mike ang kanyang mukha para maiangat tinabig niya ang kamay nito para maitago ang pamumula niya sinapak niya naman ng tomawa umani ng ungot ang pagka sapak niya sa tyan nito. iniwan niya si Mike na naka hawak parin sa tyan nitong sinapak habang tawang tawa. “ Babe, wait” habul nito sa kanya “ Sigi! Asarin mo pa ako hahambalosin kita nitong bigay mung bulaklak”