Typhoon Quotes Novels & Stories

Napasinghap ako at napa sapo sa noo "Hello." sabi ni luca, may katawag siya sa cellphone "Alright." sabi niya at ibinaba ang tawag "Bro you can't go back to the philippines right now because of the typhoon and there's no flight today." sabi ni luca kay boss "Okay." sabi ni boss "Ano? Kala ko ba uuwi tayo?" sabi ko "There is a storm today." sabi ni boss sakin Tumango nalang ako at hindi na nagsalita. Shutang bagyong to. Pano na sila mama wala ako sa bahay haysss

sabay turo ni Sining sa pader na may nakadikit ngang quotes for life. "Hahaha siraulo! Napaniwala mo 'ko ro'n, ah? Akala ko favorite quote mo 'yon, eh, kaya kabisado mo!" bulalas ni Seb. "Pero kung words of wisdom para kay Jaq..." tinignan niya ako na para bang alam niya 'yong nararamdaman ko at alam niya ang sasabihin. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." she said straight to my face and gave me a bright smile after.

Paglabas niya, iniwan niya akong parang tinangay ng bagyo — magulo ang isip, kumakabog ang dibdib, at nakakahiya man, sobrang taas ng sexual tension. Si Wilbert Colt ay hindi basta storm. Isa siyang bagyong super typhoon. At pakiramdam ko… kakaumpisa pa lang ng impact niya sa buhay ko. ---

tuloy niya sa sinasabi niya at umakto pang parang nahihiya sa harapan ko kahit halatang halata naman sa kanya na nag-mamayabang lang siya! Ngumiti ako ng hilaw. Habang sa isip isip ko, sinisiraan ko na siya! Grabe talaga ang hangin ng isang 'to! Daig pa ang super typhoon! Wala na ba akong puwedeng marinig sa bunganga niya sa tuwing magkakausap kami? Puro kayabangan na lang at pangmamaliit sa iba? Naku! Akala mo talaga lagi kung sino!

"Eh, ba't ba kasi pinapahirapan mo yang sarili mo? Veron, maikli lang ang buhay. Kung ganyan ka palagi, eh, wala...hindi ka mag go-grow..." "Wag mo nga akong bigyan ng life quotes. Para namang may magagawa yang himala. Yung lungkot na nararamdaman ko, hindi na tinatablan ng mga ganyan." "Edi, sorry! Ang sa'kin lang naman, since hindi naman 'to yung first time na nangyari sa inyo to, gusto ko lang mapagaan ang nararamdaman mo." Silence and the only sound is the echoes of the vehicle that has been coming back and forth in the busy street of the city. Suddenly, his phone rang and he immediately answered the other party. "Oh, ano na?"

Napakurap naman siya at umiwas ng tingin. "No, napuwing lang," mahinang tanggi niya. Napa angat siya ng tingin nang hawakan nito ang kamay niya. "I don't know what kind of struggle you have been suffering right now but I just wanted to say, don't give up. If you need someone to talk, I'm just here...please don't cry Lyn," masuyong sabi ni Tyeron. Nakinagulat niya, lumamlam ang kanyang mga mata at napangiti nalang siya mamaya.

Bumuntong hininga pa ito na tila labag sa loob nito ang gawin iyon. Tinamaan ang pride niya dahil doon. Pinagsalubong niya ang mga kilay at pilit tumanaw ng taxi kahit wala siyang makita dahil sa lakas ng ulan. "Maghihintay na lang ako na tumila ang ulan," bulong niya. "Tss. I heard there is a super typhoon."

•|• Illinoisdewriter •|• Some points of Toyang's life were taken from mine. I cried a bucket full of tears while writing this update for Toyang as I have to recall my experience during Typhoon Sendong. It was really dark, depressing, and heartbreaking. It was the first time I saw both of my parents, the two whom I always see as my pillars of strength, broke down, and that had broken my young heart as well. I couldn't do anything back then. I was just a tiny introverted sixth-grader who witnessed the wrath of mother nature, insensitive governmental rules, and a lot more horrible things. For a child like me, it wasn't really easy to deal with. It took me months to recover emotionally, mentally

Pilit ko na lang din ina-ignore, mas nangingibabaw ang gutom ko. Habang kwentuhan kami, nabanggit ni Dr. Blaire na may super typhoon daw na paparating sa bansa, at baka tumama pa dito sa lugar namin. Nakakatakot kasi ang lugar namin ay madalas bahain, pero sana gaya ng huling bagyo, lumihis na lang siya.

Pinaningkitan niya ito ng mga mata. "And please, huwag kang magpa-cute dahil hindi ka cute." Tumawa lang si Seven bilang sagot. "Alam ko naman na hindi ako cute. I'm way, way better than that," aroganteng sabi nito. Nakataas ang isang kilay na parang naghahamon na tutulan niya ang katotohanang iyon. "Whew! Ang hangin. Sobra. May bagyo ba? O super typhoon?"