Unapologetic In Tagalog Novels & Stories

"SUMAGOT KA" "Loukrisha, mali ito, yung atin? Mali yun. Tumigil ka na," sabi niya. "Anong mali sa pag-ibig? Anong mali kung nagmamahalan tayo? Hindi kita maintindihan!" Hindi ko na napigilan at kusa ng lumabas sa bibig ko ang mga hinanakit ko. "Spencer! Walang mali doon, normal yun kasi babae ako at lalaki ka! Normal lang kung magkakagusto tayo sa isa't isa! Pero alam mo yung mali? Yun yung saktan mo ko ng paulit ulit! YUN YUNG MALI SPENCER! Kasi hindi na makatao yun, DI KA NA TAO NUN"

Matalino, masipag, independent at higit sa lahat ay maganda. Nang mahuli ko nga itong umiihi ng patago ay nagkaroon ako ng pagkakataong gamitin yun upang hindi na siya makatanggi sa akin dahil alam ko na kung liligawan ko siya ay siguradong basted agad ako.

"M-mahal na mahal ko ang Mama mo anak, kahit pa may nagawa siyang mali. Hindi ko man hiningi ang kapatawaran niya, pero dito sa puso ko... napatawad ko na siya. Kasi ang tunay na nagmamahal... marunong magpatawad. Hindi nagtatanim ng galit at higit sa lahat umuunawa." Harold Aquino smiled to me. "I know that your father is a great man, hija. Nasaktan din siya sa mga nangyari. I hope that you will gonna forgive me, hija. Alam kong masyado kitang nasaktan. In behalf of my Mama who died two years ago... hinihingi ko ang kapatawaran mo. Ayos lang kung hindi mo ako mapatawad ngayon, maghihintay ako." "Pilit ko pong iintindihin na isa ito sa mga bagay na hindi ko na makontrol. Na lahat ng nangyari

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

Chapter 3 Dream Adelone Cortes KINAKABAHAN ako. Hindi ko alam kung ano ang magiging reaksyon ko kapag nakaharap ko na si Blaze Villacorta. Hindi ko alam kung dapat ba akong ngumiti, o ano at wala akong maisip na dapat kong sabihin sa kaniya. Well, may dapat ba akong sabihin? Should i tell him that I like him from the very first time we met? Duda ako na naaalala niya pa ang araw na 'yon pero baka lang naman. Teka, kailangan ko bang sabihin na nagkita na kami noon?

This place becomes alive because of their hopes and smiles "Disappointed ako dahil nandito padin tayo"I said as I looked every person passing by "Matapos yun, wala namang nangyari. We're still here. Nandito padin tayo sa lugar na toh. Nothing changed.."napayuko ako at unti unting kinakain ng takot, frustration at galit sa sarili "Walang nagbago. Kailangan parin nating pumatay. Kailangan paring may mamatay bago maging malaya"

She bit her inside cheek. "Kalabisan na ba para sa inyong mayayaman ang humingi ng tawad sa pagkakamali niyo? Totoong may karapatan ka na maglabas ng opinyon. Pero wala kang karapatan na basta-basta nalang akong insultohin dahil wala kang alam sa pinagdadaanan ko. Maaaring napa imbestigahan mo ako sa kung sino hindi pa rin niyon maaalis ang katotohanang napakababaw mong tao."

Sorry na talaga kung ako'y medyo tanga Hindi ako nag-iisip na-uuna ang galit Sorry na talaga sa aking nagawa Tanggap ko na mali ako wag sanang magtampo Sorry na Sorry na wag kang madadala Alam kong medyo nahihirapan ka Na ibigin ang isang katulad kong parang timang Na paulit-ulit kang hindi sadyang nasasaktan Sorry na saan ka pupunta? Please naman wag kang mawawala

Useless lang naman. At kung qualified ka nga sa mga sinabi ko, makapasok ka dito ng hindi nahihirapan. Congratulations! @Death Wish

Nakakainis! "Ugh! I hate that man! I really hate that man! I hate Isidro Felipe! I hate him! I hate him talaga! Leche siya! Hindi siya marunong makiramdam kung inis na sa kaniya yung isang tao! Arghhh!! Leche siya!" Yung unan sa living room ang napagdiskitahan ko kaya kung saan saan ko itinapon para lang mabawasan ang inis ko.