Unfortunate In Tagalog Novels & Stories

maluha-luhang sabi n'ya sa asawa. Niyakap s'ya nito at hinalikan sa noo saka sinapo ang kan'yang pisngi at matamang na nagsalubong ang kanilang mga mata. "You are right.. Everything that happened to us was a mistake but that was the mistake that I love the most. The mistake that I will treasured the most. You are the best mistake that happened to me my Felicity. I love you so much! Mahal na mahal kita my......

Is he serious? "Lanche..." hindi makapaniwalang sambit ko. Bahagya siyang lumapit sa akin at tinignan ako sa mata. Kinuha niya ang mga kamay ko. "Im so sorry. Nagkulang ako bilang asawa mo. Im sorry kung nasasaktan kita–" "Lanche, n-no! You dont need to apologize. I understand everything," naiiyak na sambit ko. "But I hurt you, and Im still hurt you–"

To be honest nagulat na lang talaga ako ng may biglang lumapit sa akin na waiter sa bar na pag-aari ng kaibigan ko at mas nagulat ako nang may inabot ito sa aking baso ng alak and I was about to tell him to back off nang tinuro sa akin ang nagpabigay umano nito and oh man bigla akong parang nahipnotismo nang makita ko ang naturang dalaga, pretty is such a lame adjective to describe her, gorgeous would be more fitting for a woman like herself at hindi kataka taka na nilapitan ko ito at nakipagkilala and I thought everything is going smoothly hanggang makarating kami sa kotse at aaminin ko talagang tinamaan ako dito lalo na't matikman ko ang mapupula nitong mga labi and the impact really surpr

"Oh! Ikaw nga! The girl from last night, right? The girl from Hell?" "The only one!" sagot niya. "I see," wika nito. "Let me just clarify. I'm not from Hell," he quoted his fingers in the air, "literally. What I meant was I came from undesirable situation which was like Hell for me, you know, figuratively." "Ah..." sabay silang napanganga ni Maya. Bakit ba kasi hindi niya agad naisip iyon? Nagkibit balikat siya. "Well, it's settled then. Excuse us."

"Huwag ka nang ma guilty. Hindi ko hahayaang ganitohin ka nila dahil lamang ayaw sa iyo ng asawa ko." Naluha si Lily habang nakangiti. "Thank you so much, buong buhay ko ay ngayon lang may nagmalasakit na isang lalaki." "Alam mong parang kapatid na rin ang turing ko sa iyo at ang mama no ang nag alaga sa akin noon."

Umirap siya sa binata at naunang maglakad. He chuckled and followed her from behind. Di kalayuan sa kanila ay ang mga kasambahay na nag-aabang upang bumati. “Didn’t you ask me to be affectionate? As far as I know, letting you use me as a pillow falls within the definition of affectionate.” Tumigil siya sa paglalakad at nilingon ang binatang ngingiti-ngiti na sa kanya. She pursed her lips in annoyance. “Saang dictionary mo naman nakuha iyan? Duda ako sa definition mo.”

komento pa nito na tila ang sinasabihan ay ang sarili. Nakangising umupo ang dalaga sa katabing upuan ni Lorelei at saka ito nagdesisyon na kausapin na. "What's your problem? Come on. You can always rely on me, Lor. Nandito lang ako at ang barkada para sa 'yo," pangungumbinsi na ni Mary kay Lorelei na sabihin ang problema nito.

Ngalingaling ibato niya ang nadampot na unan dito. "Shit!" si Vince sa marahas na paghinga bago lumapit at naupo sa tabi niya. Buong pagsuyong h******n siya, saka mariing yumakap. Banayad na pinahid ng binata ang luhang naglandas sa pisngi niya at pabulong na sinabi, "I'm sorry, I didn't mean it to be that way. I'll make it up to you, darling."

Hindi ko siya pinansin, naglakad na ako ngunit nakasunod pa rin ito. “Huwag mo na akong sundan, ayos ako.” Matigas kong pagpapatigil dito. “Thrizel, I’m sorry, hindi ko naman alam. Nasaktan na naman ulit kita. Thrizel, sorr—”

speechless! "she even knelt down to your father inlaw makalaya ka lang sa mga Yu" wala na tuloyan nang bumagsak ang mga luha ko. Hindi na nagpapigil at nagmistulang bagyo na sabay sabay nang kumawala ang lahat ng emosyon sa kailaliman ng kaibuturan ko. Tila bagyo na ayaw nang papigil ang luha kong tuloy tuloy nang bumubuhos sa mga mata ko.