Unfortunate In Tagalog Novels & Stories

WARNING THE STORY IS A R-18 Prologo - Ang Pamamaalam "Ina '! Wag niyo po akong iiwan! Paano na ako mabubuhay kung iiwan niyo ako nang ganito kaaga! Akala ko ba hahanapin pa natin ang lalaking nang-iwan at nagpaluha sa inyo ina! Ang Saad ni Rosalina sa naghihingalong si windy ang kanyang ina.Mga katagang lumalabas sa bibig ni rosalina. Ngunit wala nang nagawa pa si rosalina ,kahit mag iiyak pa siya at maglulupisay sa lupa ay hindi na maibabalik ang buhay nang kanyang ina. Kasalanan ito nang aking ama! Ipaghihigante kita sa kanya inay!' Ang huling binitawang salita ni rosalina sa kanyang ina. Namuhay ito nang naaayon sa gusto niya.

Ysla “Anong ibig mong sabihin? Hindi ko ma-gets,” litong-lito kong tugon habang napapakunot ang noo. “Wala naman sigurong masama kung maging tauhan niya ang mga magulang ko. Magkapatid sila ng nanay ko at natural lang kung magtutulungan sila, ‘di ba?”

Raina "Huwag mong isipin na porke't gusto kita at balak gawing asawa ko ay hindi kita kayang patayin," mariing wika sa akin ng pinuno. Muling hinawakan nito ng mariin ang mukha ko at ibinaling paharap sa kanya. "Gaya ng sinabi ko sa'yo, kung gusto mong mabuhay ay kailangan mong sumunod sa lahat ng mga sasabihin ko sa'yo."

nakataas kilay na wika ko "As if naman pipigilan kita. Matagal mo ng pinag iisipan na umalis hindi lang natuloy noon dahil sa nangyari sayo, pero ngayon na nagiging okay kana dapat kana talagang umalis bago kapa mahanap ng asawa mo." aniya

Natatawa niya pang sabi. "My false ka nang my false diyan." "Hindi mo alam? Uso kasi ngayon 'yang salita dito sa Pilipinas. Instead of saying 'sorry, my fault', we say 'sorry, my false', ang galing 'di ba?" Bakas pa yung exciteness sa boses niya habang nagku-kuwento. Napa-ngiti na lang ako. Boses bata siya pakinggan na nagpa-paliwanag sa akin―basta hindi ko lang makikita mukha niya. Baka lalo lang ako maasar sa kanya.

Saglit na natahimik si Shun na parang may gusto na sabihin ngunit muling tinikom ang bibig, “hindi naman ganon yun, to be honest I feel really sorry for you.” “Bakit naman? Hindi mo naman kasalanan na nagkaroon ako ng issue, wala kahit isa sa inyo ang may gusto sa nangyayari sakin ngayon kaya hindi nyo dapat maramdaman ang ganyan.” Sa mga oras na iyon ay gustong yakapin ni Shun ang dalaga, kung alam lang nito ang totoo ay hindi alam ni Shun ang magiging reaksyon ng dalaga.

Ni hindi siya tinapunan ng tingin nito at nilampasan lang siya. It was just a mistake. Tama ito, isa lamang pagkakamali ang nangyari kanina. Nang mawala na sa paningin niya ang binata ay pinulot na niya ang kanyang payong na nabitiwan niya at napaupo sa damuhan. Masyado nang masakit ang nilalaro ng tadhana sakanya.

sambit niya. “Naisip ko na kung hindi ba umulan no’ng araw na ‘yon, hindi ba magiging gloomy ang pakiramdam mo at hindi mo ba ako iiwan,” saad niya. “Same here. Starting that day, I hated how the rain stop me from everything. I started to see things I should hate about it, just look how ugly the city is kapag umuulan. Maputik, mga stranded na sasakyan, walang kuryente madalas and the list goes on. Ang daming bagay na hindi ko nakita no’ng kabataan ko,” mahinang sambit ko.

Nakakagulat ang lahat para kay Audrielle; para bang isang biro ang lahat. Si Jacob at Fatima ay kilalang perfect couple sa industriya. Alam ng lahat na si Fatima ang tinatangi ni Jacob. Gayunpaman, sa kasamaang palad, biglang nagkaroon ng aksidente dahilan upang maging imbalido ang lalaki, bigla ring nawala si Fatima. Sa panahong iyon ay bigla na lang siyang kinuha ng kanilang pamilya sa probinsiya, pinilit siyang pakasalan si Jacob Fortejo na noo'y nasa ganoong kalagayan.

mahabang paliwanag nito habang pilyong nakangiti. “H-Hindi naman ako natakot, nagulat lang ako,” sagot ni Aster habang umiwas ng tingin. “Isa pa, ‘wag mo na ulit ‘yon gagawin! Paano na lang kung wala ako sa ayos? Hindi tama na silipin mo ako sa aking silid!”