Unique Motto For Graduation Novels & Stories

Pero hindi ko na 'yon napansin nang malapit na ako sa stage para tawagin ang pangalan ko. "Belshaw, Aloha Anastacia, Cum Laude." The stadium gave me a round of applause as I walk to the stage to get my medal and diploma. I am so happy right now because all the hardships, tears, money, and sweat have been paid off. After the ceremony, kaniya-kaniyang picture taking ang batch namin at ang iba naman ay umalis agad for their graduation party. I have so many so-called friends because of my family's name. And they were asking me why my parents didn't attend my graduation. Ang tanging nasagot ko na lang ay may very important business meeting sila kaya hindi sila umabot.

“It is where a replica of the Oblation located. It serves as the iconic symbol of the University of the Philippines. It symbolizes the selfless offering of oneself to his country. They said that a current students of UP...like us, should not have his picture taken with the Oblation. The reason for this is unknown, but they believed that a student will be delayed and fail to graduate on time.” I'm amazed how he gives us Information and ideas. It looks like he knows every bit of this University. “Hala balak ko pa naman sanang magpapicture do'n kasi nagagandahan talaga ako! Pero kung ganiyan wag nalang 'no. I want to graduate on time,” pagmamaktol ni Winslet. Tumawa lang ako sa sinabi niya. Aft

“At hindi lang iyon… graduate ka sa takot, sa pangungulila, sa pagkukunwari. At graduate ka rin sa puso ko.” Tumango ako, huminga nang malalim, at pinilit pigilin ang pagkabagabag sa dibdib. Ngunit ramdam ko sa bawat himas ng kamay niya, sa bawat sulyap ng mata niya… na ang kasunod ng graduation ay simula na ng isang bagong kabanata. Dumating kami sa rooftop ng bagong Holmes-Fendi joint company building, kung saan makikita ang buong lungsod.

“Sure. Isasama ko si Hubby at mga bata, okey lang ba?” “Please dok.” “Sige mauna na ako ha? May schedule pa ako sa clinic ko. Inuna ko lang siyang bisitahin ngayon para sa pag-attend niya ng Graduation mo. He’s good to go.” “Salamat po Dok.” Muli, sa aming graduation ako na naman ang nakakuha ng pinakamataas na karangalan. Nag-iisang Summa Cum Laude sa history ng aming University sa School of Medicine. Kaya nga sa huling pagkakataon ako muli ang naatasang magsalita sa harapan ng mga kapwa ko graduates, mga magulang at faculty, administration at mga iba pang piling bisita. Sa unang pagkakataon at sa huling tugatog ng aking edekasyon, kumpleto na ang mga mahal ko sa buhay. Isang napakatamis na

Ngunit, ngumisi lang siya sa akin. “ Summa Cum Laude, Rose Anne Mcdonne, Flevie Stewarts and Halliea Infuentes. ” tumayo ako at napabalik din sa pagkaka-upo ng ma-realize ko kung ano iyon. Summa Cum Laude— this trio got the highest honor among all the graduating students in Mist University. Sa taas ng qualifications dito ay nakamit nilang tatlo iyon. Napatingin ako kay Halliea na nakatayo na at naghihintay ng kasama. And then i glance at my children who's staring at Halliea kaya't binalik ko ang tingin ko doon.

Hindi pa nakuntento si Mona ay pinisil niya pa ang magkabilang pisngi ko. "Baka naawa lang sakanya. Syempre, walang magulang e." Rinig kong bulungan ng mga kaklase namin. Nakita kong haharapin sana sila ni Ligaya kaya pinigilan ko siya at nilayo sa kanila. "Mga inggetera. Kala mo ang gaganda" puna ni Mona. "Huwag na natin patulan. This is our graduation day, huwag nating hayaang masira. Common, we should make this day memorable." Hayag ko at hinila sila.

Hindi ipinaglaban. Sa araw ng graduation, magkatabi kami sa stage. Ngumiti siya sa akin para sa larawan. Ako rin. Perpektong imahe. Perpektong pagtatapos. Pero habang hawak ko ang diploma ko, alam kong may isang bagay akong iniwan doon sa campus— Isang pusong hindi ko kailanman inamin. At isang lalaking minahal ko nang hindi niya kailanman ipinaglaban.

I also like to design, mga simpleng disenyo dinadagdagan ko upang patingkarin. Natapos ngayong araw ang mahalagang araw para kay kuya. Ngayon ang graduation nila at graduated siya bilang Cum' Laude. Taas noo sila mama at papa sa paglagay ng parangal kay kuya. Naluluha rin ako habang minamasdan sila mama at papa sa stage. Maraming bumati kay kuya at hindi maiiwasan na batiin siya ng mga kabarkada nilang babae.

"Best memories... hmmm... lahat naman yata ay memorable sa'kin eh." "I mean, yung pinaka-memorable sa'yo?" I was fast to correct it, and instantly, her eyes went back to meet mine which unknowingly made my heart skip a beat. "Graduation," isang salita, ngunit alam kong napaka-meaningful ng momentong iyon para sa kaniya. O kahit sinong tao, ang graduation ay isa sa mga memorableng aktibidad na mangyayari sa buhay ng mga tao. "Dahil sa mga oras na 'yon, nasasabi ko sa sarili kong, 'nakamit ko na ang pangarap kong makatapos' maging ang mga paghihirap at sakripisyo ng mga magulang ko ay nasuklian ko rin ng magandang edukasyon." her voice was always been genuine, kahit galit o naiinis, her voice

Gusto ko pa sanang pumunta sa banyo pero magsisimula na ang program. Nagsimula na ang graduation march and everything goes well and smooth. I can say that my son is happy but he keep looking at his back like his checking if Zyron's is here. “Zyro Lee Zacarious, Valedictorian!” Nilapitan ko ang anak ko na naghihintay sa akin. A graduation song keep on playing as we walk. Magkahawak kamay kaming umakyat sa stage at kinamayan siya at ako bago inabot ang certificate and medal.