Unique Motto For Graduation Romane & Geschichten

“Ipapahatid ko kayo bukas sa bahay.” Hindi na siya kumibo o tumango man lang. Nabasa na ng luha ang pisngi niya nang masuyo rin na hinaplos ni Gideon ang kanyang buhok. Hinalikan siya nito ng mariin sa sintido bago ito tumayo at lumabas ng kwarto. **** “Congratulations, graduates. May the odds be with you all. Happy Graduation!” Pumaalinlangan sa buong quadrangle and sigawan ng mga bagong graduate kasabay ng sabay-sabay na paghagis sa ere ng mga kulay pulang toga.

tanong niya. "Ahmm, motto mo?" Ano ba naman 'tong tanong ko! What's your motto? Ano 'yon? Parang timang naman! "My motto is; be loyal to the nightmare of your choice." patango-tango niyang sabi. "Motto ko sa buhay, ano; It's not a dead end, it's just a plot twist!" Nakaw ko lang na motto 'yan kay ligaya no'ng high school...ewan ko ba bakit ko naisip 'yon? Tunog seryoso kasi sa buhay.

Hindi maaalis sa akin na maging paranoid. He nodded slowly. “I see. By the way, congratulations. Malapit na ang graduation n’yo at sigurado akong kasama ka sa Dean’s lister.” Ngumiti ako pero agad ding kumunot ang aking noo. “Graduation namin? Bakit? Hindi ka ba kasama sa ga-graduate?” Yumuko siya bago umiling. “Hindi mo pa pala alam. Nag-drop out na ako. Simula nang...malugi ang family business namin.”

Typo's and Grammatical error's ahead! You have been warned! Kindly do Votes and Comments <3 Summer's POV. One month already had passed and my tummy is getting bigger. Hindi pa naman ito halata pero mapapansin na s'ya kapag fit ang aking damit. Tapos na rin ang graduation ko. I graduated as Magna Cum Laude, and my parent's and Trevan is really proud. Masaya ako kasi kahit nasa t'yan ko palang ang baby namin ay kasama ko na s'ya.

Third year college siya noon at isa iyon ang isa sa mga ipinagmamalaki niyang tagumpay. At ang huling larawan ay ang graduation picture niya. Nakangiti siya habang hawak ang diploma at may nakasabit na medalya bilang Cum Laude. Matagal na nakatitig si Marikit sa apat na larawan. Nang mga sandaling iyon ay parang napugto ang hininga niya. At parang may kung anong bumubulong sa isip niya. “Paano...? Paano napunta ang mga larawang ito rito kay Mikael?”

Sanadali kaming huminto "Mabait ka, matalino at salutatorian pa!" "Pero parang wala lang sa kaniya, e." malungkot kong sabi. Sinong hindi malulungkot doon? Wala kang kasama sa araw ng graduation mo. Ayaw ko naman magalit kay tatay, 'yon ang turo ni nanay sa akin. Huwag na huwag kang magtatanim ng galit dahil pagdating ng panahon mababalot ng galit ang puso mo.

Nagkaroon na talaga kami ng gap at naiintindihan ko naman sila kung bakit. They wanted Sig for me and they were all expecting na magiging kami pero kasi hindi naman napipilit ang pagmamahal. And I will be unfair to him kapag sinagot ko siya pero iba naman ang mahal ko. Nakarating na kami sa venue and the graduation rites started. I can feel that my parents and kuya Xy is proud of me habang naglalakad ako sa stage. And I did it dahil ako ang Summa Cum Laude ng batch namin.

Dumalo si Bona sa centennial celebration kasama ang kanyang master, si Jericho, at ilang alumni. Sa gitna ng event, siya ang nagsalita bilang kinatawan ng mga graduate. Ang ganda niya ay agad napansin—mas higit pa sa mga artista. At higit sa lahat, kilala na siya ngayon bilang isang mahusay na abogado. Sa dulo ng speech niya: “Marami sa batch namin ang ‘di nakapunta rito… Pero dala ko ang pagbati nila. Pakitingin po ang big screen.”

Niyakap ko rin siya pabalik at mamaya pa ay halos mapisa na kami ng biglang nag group hug ang circle namin. Nagkita kami sa iisang venue pagkatapos ng program,sa iba-ibang venue at oras kasi ginanap ang magkakaibang graduation per department. Usually ang graduation ay iisang venue lang tas’ iba-iba lang ng oras para ma-accomodate lahat ng college, pero dahil Elysian ito hindi usapan ang bayad ng venues. “Congratsss to us! Graduate na tayoooo, pwede na kami magpakasal ni Maurice,” wika ni Lore.

Pero hindi ko na 'yon napansin nang malapit na ako sa stage para tawagin ang pangalan ko. "Belshaw, Aloha Anastacia, Cum Laude." The stadium gave me a round of applause as I walk to the stage to get my medal and diploma. I am so happy right now because all the hardships, tears, money, and sweat have been paid off. After the ceremony, kaniya-kaniyang picture taking ang batch namin at ang iba naman ay umalis agad for their graduation party. I have so many so-called friends because of my family's name. And they were asking me why my parents didn't attend my graduation. Ang tanging nasagot ko na lang ay may very important business meeting sila kaya hindi sila umabot.