Unrequited Love

เขารับเธอเข้ามาทำงานที่ร้านกาแฟ หลังจากนั้นเขาก็จ้างเธอมาเป็นนางเเบบสำหรับวาดรูป แต่ไม่ใช่แบบวาดรูปธรรมดาแต่เป็นงานเเนวศิลปะกึ่งนู้ดกึ่งเปลือยนี่สิ

เมื่อความรักอยู่ในความลับ และความลับก็ซ่อนอยู่ในความรัก หัวใจของเรื่องนี้จะจบที่ตรงไหน

คบกันมาตั้งสองปีแต่พึ่งจะมาเห็นค่าตอนที่โดนบอกเลิก "การปล่อยเธอไปนั่นก็อาจจะเป็นความรักอีกรูปแบบหนึ่ง แต่ไม่ใช่แบบของผมครับ"

“นิยายที่เธอเขียนนี่ มันจะได้อารมณ์เท่าตอนที่พี่ยั่วเธอไหมนะ?”

ให้มีนายเป็นผัว ฉันยอมมีผัวเป็น ‘หมา’ ดีกว่า เจโรม เขาคือช่างภาพมืออาชีพในคราบของชายหนุ่มเจ้าสำราญ เจ้าชู้ตัวพ่อ ขี้เล่นมาดกวน แต่แอบซ่อนความร้ายกาจในตัวตนเอาไว้มากมาย น้ำอิง เธอคือสาวสวยตัวแสบ ที่มีความดื้อตาใสมาพร้อมกับความเอาแต่ใจ ไม่ชอบการดูถูกท้าทาย และไม่เคยยอมแพ้ใครง่าย ๆ ไม่เว้นแม้แต่มาเฟียแบบเขา

“หนะ หนูไม่มี อึ่ก~” ขณะที่เด็กสาวนั่งหมดหวังอยู่ที่พื้นถนน.. และกำลังคิดว่าจะทำด้วยวิธีไหนดีถึงจะสามารถเอายาที่ขโมยมา เอาไปให้พ่อได้ เธอเป็นแค่เด็กสาว เด็กน้อยผมเปียตัวเล็กๆเองนะ เป็นแค่เด็กที่ใช้ชีวิตอยู่กับพ่อแค่สองคน เป็นแค่เด็กที่หาวิธีจะช่วยพ่อ.. ทำไม ผู้ใหญ่ถึงใจร้ายแบบนี้ “ทั้งหมดเท่าไหร่” แต่จู่ๆก็มีเสียงปริศนา เสียงเด็กชายคนนึง.. เขาถามออกไปก่อนจะยืนขวางและคั่นกลางระหว่างคนใจร้ายกับเด็กสาวผู้น่าสงสาร “..จะจ่ายให้หรือไง?” “ถามว่าเท่าไหร่” __________ “หนูเจอเขาแล้วนะพ่อ” ธิชาหยิบจดหมายในกระเป๋าขึ้นมา จดหมายที่เขียนด้วยลายมือของคนเป็นพ่อ.. ที่ฝากฝังไว้ในนาทีสุดท้ายของชีวิต ว่าถ้าฉันเจอเขาอีกครั้ง จดหมายนี้จะต้องถึงมือเขาให้ได้ในสักวัน ใช่ค่ะ.. ตอนนี้ฉันไม่เหลือใครแล้ว แต่ไม่เป็นไรค่ะ เพราะถุงยาและข้าวกล่องในวันนั้น ยื้อชีวิตพ่อฉันได้ยาวนานเป็นสิบๆปี

“ย...อย่าทำน้องชายฉัน ถ้าจะฆ่าก็ฆ่าฉัน อย่าฆ่าน้องชายฉัน” “เธอจะเอาชีวิตของเธอแลกกับน้องชายว่างั้น” “ช…ใช่” มนัสนันท์เสียงเครือร่างแน่งน้อยสั่นสะท้าน เหมือนลูกนกที่พรัดพรากจากรัง ไร้ซึ่งที่พักพิง เธอกลัว…กลัวน้องชายจะตายด้วยน้ำมือของผู้ชายคนนี้ “ยอมตายเพื่อมันใช่ไหม?” “ใช่ ฉันยอมตาย ขอแค่น้องชายฉันรอดก็พอ” “งั้นก็ตายซะ!” คลาวด์รั้งท้ายทอย แล้วใช้ปืนจ่อที่ขมับของหญิงสาว “…” “ว้า! เสียดายจังเลยที่เธอไม่กลัวตาย” ชายหนุ่มแค่นหัวเราะ ก่อนจะใช้ปืนเกลี่ยที่พวงแก้มสวยเบาๆ "สิ่งที่เธอพยายามทำ มันกลับทำให้ความคิดฉันเปลี่ยนไป" “มะ...หมายความว่ายังไง?" “ไอ้มังกร" คลาวด์ผลักร่างเล็กเบา ๆ "เอาผู้หญิงคนนี้ไปกับเราด้วย” “ครับนาย” “แกจะเอาฉันไปไหน เอาฉันไปทำไม? ในเมื่อจะฆ่าก็ฆ่าฉันเลย ไม่ต้องประวิงเวลา” “ในเมื่อฉันเอาชีวิตน้องชายเธอไม่ได้ ชีวิตเธอเป็นของฉัน ฉันเป็นเจ้าชีวิตเธอ”

...ความท้าทายของฉันมันเริ่มจากที่เพื่อนของฉันบอกว่า 'เขา' นั้นจีบยาก และไม่มีทางที่ฉันจะจีบติด! ...เท่านั้นแหละ! มันก็เกิดความท้าทายขึ้นมาในหัวของฉันทันที อยากรู้นัก...ว่าจะจีบยากสักแค่ไหนกันเชียว!

'ชีวิตการเป็นหมอกำลังไปได้ดี ทว่าโชคชะตาดันเล่นตลกถูกพี่ชายต่างสายเลือดเอาไปเป็นของเดิมพันให้กับมาเฟียจอมเย็นชาป่าเถื่อนเหมือนไอ้หมาป่าขย้ำเเม่กวางน้อย' หญิงสาวนามว่าสายรุ้ง ซึ่งทำงานเป็นคุณหมอสูติอยู่ในโรงพยาบาลชื่อดังเเห่งหนึ่ง อยู่วันหนึ่งสายเรียกเข้าจากพี่ชายบอกว่าเขากำลังอยู่ในอันตรายเเละกำลังจะตายหากเธอมาช่วยไม่ทัน สายรุ้งจึงรีบขับรถออกไปช่วยพี่ชาย ณ ที่เเห่งหนึ่งซึ่งก็คือสนามรถเเข่ง เมื่อมาถึงพี่ชายเธอก็ไม่อยู่เเล้ว ทว่าสิ่งที่เธอต้องเผชิญนั้นมันกลับทำให้เธอตัวสั่นผวา เขาคนนี้ไม่ต่างจากปีศาจร้ายในเงามืด เเละไม่นานต่อมา เธอก็ได้รู้ความจริงอันเจ็บปวดจากปีศาจร้ายตัวนี้ว่า เธอถูกพี่ชายต่างสายเลือดเอามาเป็นของเดิมพันให้กับเขา เเละวันนั้นเองเป็นวันที่เขาพรากความบริสุทธิ์ไปจากเธอโดยไม่มีวันหวนกลับคืนมา

"ไอ้บ้า!" ฉันตะโกนออกมาจนสุดเสียง พยายามดิ้นแรงๆ เพราะหวังจะหลุดจากการเกาะกุมให้ได้ แต่แรงเท่ามดแบบฉัน ไม่สามารถสู้แรงช้างแบบหมอนี่ได้เลย "ไม่เลิกอวดดีก็ดีเหมือนกัน จุกขึ้นมา จะได้ไม่ต้องโทษฉัน!" "กรี๊ดดดดด!" ฉันกรี้ดออกมาอย่างขัดใจ สองแขนถูกหมอนั่นกดลงกับเตียงเอาไว้ แล้วหมอนั่นก็ใช้ปากกับหน้าอกของฉัน ทั้งขบ ทั้งกัด ทั้งดูดแบบนั้น มันบวมเป่งจนไม่รู้จะบวมตรงไหนแล้ว เนินอกที่เคยขาวผ่อง หมอนั่นก็ฝากรอยจนเกลื่อนกลาด หมอนี่มันเถื่อนมากกว่าที่ฉันคิดเอาไว้ด้วยซ้ำ "เกลียด ฉันเกลียดนาย!" "เกลียดได้ แต่จำด้วย ว่าเธอเป็นของใคร!" หมอนั่นพันธนาการข้อมือของฉันด้วยมือเพียงข้างเดียว ก่อนจะค่อยๆ ปลดกางเกงยีนส์ราคาแพงของตัวเองออกไป ไม่ต้องบอกเลย ว่าฉันกำลังจะเจอกับอะไรในรูปแบบไหน เพราะนับตั้งแต่วันนั้น วันที่เป็นวันเกิดของฉัน วันที่เราไปดื่มกันที่ผับ แล้วเพื่อนสนิทของฉันที่ชื่อเวกัสได้หายไป คนแรกที่ฉันสงสัย คือเพื่อนสนิทของนายคนนี้ แต่แทนที่มันจะบอกฉันดีๆ แต่กลับใช้วิธีสกปรก ให้ฉันยอมตกเป็นของมัน