Unrestricted In Tagalog Novels & Stories

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

Marahan siyang humarap dito. Nagulat siya sapagkat isang babaeng nakadamit maharlika ang kanyang nabungaran. Nakatayo ito sa may pintuan at napaliligiran ng limang kawal. Mayroon ding dalawang babaeng tagasilbi ang nakatayo sa kanyang likuran. Nakilala ang isa sa mga ito. Si Meliana, ang natatangi niyang tagasilbi noong siya pa ay nasa piling ni Braxton. Makahulugang tumingin sa kanya ang babae at tila may ipinapahiwatig. At nakita nga niya sa kaliwang bahagi ng kanyang braso ang ‘Marka ng Katapatan’ ni Meliana sa kanya. Ang markang iyon ang nagsisilbing ugnayan ng tagasilbi at ng kanyang amo. Hanggat hindi nawawala ang marka ay malalaman ng amo kung ang kanyang taga silbi ay tapat pa rin ba

Hindi n'ya alam kung ano ang ibig sabihin nito dahil hindi n'ya naman kilala ang kapatid ni Bailey at wala s'yang alam sa background nito ngunit kahit ganon pa man ay wala pa rin itong karapatan na tratuhin ng ganito. "Kahit ano pa ang rason mo ay wala ka pa ring karapatan na tratuhin s'ya na parang hayop!" galit na sabi n'ya rito at nakalimutan na hindi pala nakakaintindi ng Tagalog ang lalaki.

From Anthony: Baby, nandoon na 'yung mga tauhan ko. Remember sa Imus, San Fermin muna kayo pupunta. Huwag kang magmadali sa pagpunta rito. Enjoy the rides there. Wala ka nang poproblemahin sa bayad sa rides, I already paid it, nakapangalan sa'yo. I miss you. See you later :) Mabilis naman akong napangiti nang mabasa ang mensahe ni Anthony.

Compliment. "Finally! After years of planning, we're finally in one roof!" Tumili si Rei nang makapasok kami sa apartment na nilipatan namin. Matapos ang graduation namin, ilang linggo lang kaming nanatili sa Pontevedra bago lumuwas ng Manila.

He looks like an angel that sent from above. Kung hindi ba ako nagkaroon ng anak, ganito ang buhay ko? Am I this pathetic? No, right? Hindi ko maiwasang maisip ang buhay ko kung wala ang anak ko. I know this is wrong pero tangina! Ang hirap niyang tanggapin. Ang hirap niyang tingnan.

Nakita ko siyang napatigil at timingen lang sakin, alam kong nag-iisip niya, "Dont you worry, we will have a agreement and rules to sign in., para kahit papaano my assurance ka saakin," sabi ko at lumapit sakaniya. Umupo ako sa harapan niya at parang siya ang boss sa situation namen. Kumuha na din ako ng papel at bullpen at isinulat ang mga agreement namen, at ibinigay sakanya. 1.DONT CURSE “ayaw ko ng palamurang babae."

Ysla “Anong ibig mong sabihin? Hindi ko ma-gets,” litong-lito kong tugon habang napapakunot ang noo. “Wala naman sigurong masama kung maging tauhan niya ang mga magulang ko. Magkapatid sila ng nanay ko at natural lang kung magtutulungan sila, ‘di ba?”

“You don’t have to answer. I understand that you have difficulty speaking English. If you want to answer my question, you can speak Tagalo—” “No, I can.” Agad kong putol sa sasabihin nito. Pakiramdam ko minamaliit niya ang aking kaalaman. Halata naman iyon kanina pa. “You’re right. My mother has no job. My father was a policeman. They’re not in the Philippines now. Abroad to take care of our company. It looks like there’s a problem.” “Agad naman nilang maayos iyon, kilala ko ang mga Wrent.” Tumango-tango nalang ako. Bakit siya p’wede magtagalog? English ba talaga ang kailangan dito?

sagot ni Sphinx. Anong pahinga? Bakit? "And the bad news is, the stunt that we made in Cebu went rival, you remember the "climbing the building scene" Phoenix? May nakapag record non at na-upload pa sa facebook.” napatingin silang lahat sa akin. Oh great.