Unti Unti Song Meaning นิยาย & เรื่องราว

ni Up Dharma Down. "tadhana." sabi n'ya. Ngumiti ako at bumulong sa tenga n'ya. "theme song nating dalawa. Dahil ikaw ay naka-tadhana sa 'kin at ako'y naka-tadhana lamang sa 'yo." sabi ko. Hinampas n'ya 'ko ng mahina sa braso at napayakap s'ya sa 'kin. "kainis ka! ang hilig mong magpakilig!" sabi n'ya. Habang naka-subsob ang mukha n'ya sa dibdib ko.

ani ni Santi kung saan tiningnan ni Uno ang hawak niyang singsing while thinking Manuela's genuine smile. "My wife is an Urquio, and she will always be. I know that my wife is waiting for me, and i won't dissapoint her." pahayag ni Uno na tumayo na sa pagkakaluhod niya bago inilagay sa bulsa niya ang singsing at humarap kina Santi. "Let's go back to the manor, i need to give my brother a burial he needs. And I know lolo is waiting for him." ani ni Uno tumingala sa kalangitan.

aniya sabay tawa "Wala," sagot ko sabay iling. "Baka naman unicorn?" Tumango ako. "Oo. Ta's tutuhugin kita gamit yung sungay ko. Bwisit ka!" Malakas siyang tumawa sa sinabi ko "Ikaw, tutuhog sa 'kin? Paano? Wala kang sungay, remember? Ako ang tutuhog sa 'yo kasi mayroon ako nun!" sabi niya saka malakas na tumawa, hindi alintana ang masakit na d****b

tanong ko "Yakap sa dilim." sabi niya at ngumiti "Wow tagalog song yan ah." sabi ko "Yea." sabi niya at sinimulan na niya itogtog ang gitara niya "Sandal mo sana ang ulo mo sa unan." kanta niya, ang sarap pakinggan ng boses niya "Katawan mo ay aking kukumutan." nakatitig lang siya sakin habang kumakanta

Tumango ako rito at walang nagawa kundi ang awitin rito ang request nitong isang kanta. Ito na mismo ang pumindot ng numero sa videoke machine ng kantang pinamagatang... "JUST ONCE" "Hey everyone, my daughter will gonna sing a song, ito yung kinakanta ng ama niya para sa akin. Thank you, Anak." "Mommy, ba't may ganyan pa?" nahihiyang sinabi ko rito. Nakakahiya dahil sa microphone talaga ito nagsalita.

Unti-unti kong binagalan ang pag-strum upang makasabay ito, lalo akong napangiti noong sumabay na nga ito sa pagkanta ni Hugh. Makalipas ang ilang sandali, nang matapos ang kanta ay nakangiti ko pa ring nilingon ang bata bago ibinaba ang gitara sa damo. "Galing naman talaga ng Zephi baby namin," puri ko rito bago pumalakpak. "Isa pa po. Kaunti lang po 'yong nakanta ko, sayang... paborito ko pa naman po 'yon,” may panghihinayang na sabi nito.

Unti-unti itong bumukas. Parang nagslow motion ang lahat. Nakatitig si Ada sa pagitan ng mga bakal na unti-unting naglalayo sa isa’t isa. Ang tibok ng kanyang puso ay parang may sariling ritmo na hindi niya makontrol. Inaabangan niya kung ano ang makikita sa sandaling tuluyan nang bumukas ang gate. Unti-unting lumawak ang siwang. At sa wakas, tuluyan itong bumukas.

Her eyes were glossy, like she's about to shed a tear. Unti-unti siyang napatingin sa malayo nang kantahin na niya ang chorus ng Bukas Na Lang Kita Mamahalin. Nakapako lang ang tingin niya roon na para bang naroon ang inaalayan niya ng kanta.