Until We Meet Again Meaning Romane & Geschichten

Binaba ko na ang phone ko at tuluyang humiga. I close my eyes but I suddenly remembered how we met and how we ended up kaya napamulat ako ng mata. I know I moved on from him. And If our paths are cross again, I know hindi na ko mahuhuhulog sa kaniya ulit. Hinding hindi na. Never again. That words run through my mind as I close my eyes and fall deeply into sleep.

Parang sinusuri niya ang buong pagkatao ko. Why? Gusto ba niyang pag-usapan ang nangyari kagabi? Gusto ba niyang sabihin na kalimutan na lang namin iyon? Or worse… Naalala niya ako. Pero impossible naman, ‘di ba? Pareho kaming lasing kagabi. At umalis ako nang hindi niya nakikita. So there’s no way— “So…” bahagya siyang sumandal sa upuan niya. “We meet again.”

May pakiramdam akong hindi na kami magkikita ulit. "I can't promise until I meet you again," mahinahong sabi niya at hinalikan ako sa noo. Natigilan ako sa ginawa niya, bigla rin siyang lumayo sa akin at nagiwas ng tingin parang nahihiya sa ginawa. Nakita ko ring namula ang pisngi niya. END PF FLASHBACK

Maybe, because we are meant to be together. [END]

Yung ako na nga ang bumitaw at nagpakalayo pero affected parin ako sa kanya. Handa na ba ako na harapan siya kung sakali na mag krus ang aming landas? Hindi na ba ako iiyak pag dumating ang araw na yun? May lakas na kaya ako na sumbatan siya? Kaya ko na ba talaga? At sana.... kung pwedi pa, pwedi pa. ‘Till we meet again in the best version of us.’ kako sa aking isip habang nakatingin sa kawalan.

Kaya ang ending, naligaw ako at hindi ko na talaga alam kung saan ang daan pabalik. "We meet again." — Officially Yours by tiramissyoulikecrazy

"Oo na lang, geh. Lumayas ka na." "This might be our last meet up for the mean time." nangunot na naman ang noo ko sa sinabi nito. "Bakit na naman?" "Secret." @Bwi_laber

I guess it's a goodbye that will surely never meet again. Maybe I'll just let destiny decide if we will meet again, only if it's our fate to meet each other. Ayos lang naman kahit hindi na at mananatili na lang siyang alaala sa akin. Pero iba pa rin kung magkikita kaming muli. Umaasa ako na darating ang panahon na mangyayari 'yon. Makita at makumusta ko lang siya ay sapat na. He became a part of my life after all.

Paano pa kaya kung naghiwalay na talaga kami ng landas? "See you again..." mahinang usal ko. Kung kailan ulit kami magkikita? Hindi ko alam. O baka nga mas makabubuting hindi na lang…