Untimely Novels & Stories

“Umayos kang babae ka. Lumilihis ka sa usapan.” “Ay, oo pala. So ayon na nga, gusto niyang magkita na kayo mamayang gabi kaya dalian mo na at pumunta na kayo sa airport. Tsaka tayo kasi ang humihingi ng konting oras nila kaya wala tayong karapatang magalit kung gusto nilang i-schedule iyong meet-up ahead of time. And keep in mind, once you are late to meet him at the designated time, the deal is immediately off… ‘yon iyong paalala sa atin.”

Hydrus spoke to Uno using his bored tone. “What? Kailan pa naging pag-aari ng erpat ko ang wayfarer line na iyon?” Tila wala itong kaide-ideya. “A month ago, idiot! Papa told me. Kumustahin mo nga paminsan-minsan ang pamilya mo nang sa ganun ay alam mo ang mga nangyayari.” Ani Hydrus na ikinatabang ng mukha ni Uno. “I’d rather not. Let’s get going, idiots. Nakakawalang-gana itong topic natin. Psh.” Mababa ngunit pinal na saad ni Uno, eagered to dismiss the topic which was she doesn't understand.

"Ang cute ng bose mo!" Lumaki ang mata ko ng marealize ko kung ano ang lumabas sa bibig ko. Bigla nalang nagtotot ang cellphone at namatay na ang tawag talaga ngang hindi man lang siya mabiro.. Denial ko ulit ang number niy at hindi na niya talaga sinagot. Sinubukan ko ulit at salamat sa diyos at sinagot niya na. "Ano ba tong katarantaduhan mo,iniistorbo mo ang oras ko sa mga walang kwentang pinagsasasabi mo!"

Kahit ang mga bagay na nabuo na ng isip at panahon ay nawawala. The best thing to do is go to the flow of destiny. You can't do anything kapag ikaw ang nabiktima. You would just go with the flow. Dahil kapag hindi mo sinabayan ay malulunod ka lalo na't kapag hindi ka marunong lumangoy. The Unexpected really hits different. She made me something i didn't expect. I love her more than i cannot expect. How i wish that.. All of the times I am with her. I can't say if i can live without her in my life. And also my two Angels... Uno and Uni. ~END~ :-*

saktong sa dorm pa namin yun ginawa, Kaya kahit paano nakaligtas ako. Balak naming itago ito hanggang matapos ang contract namin, pero sa tingin ko, hindi ko matatapos yung sakin walang lihim na hindi nabubunyag, lalo na’t isang buwan na lang bago umalis si Jasmin, at dalawang buwan na lang para kay Kim.

Kinabukasan Tinanghali ako ng gising. Kung hindi ko pa narinig ang mga malalakas na tawanan mula sa sala ng mansion, malamang ay hindi pa ako magigising. Napakunot ang noo ko. Hindi pamilyar ang mga tinig na iyon, at tila masyadong maingay para sa isang bahay na ilang linggo pa lang nagluluksa.

Walang magawa si April kundi ang pagbigyan ang gusto ng maligalig na buntis at baka ito ay magtampo. "Basta, saka ko na sasabihin sa'yo. Pupunta ako diyan ah. Bye." Hindi niya hinintay na sumagot si April at kanyang pinatau na ang tawag sala inilapag sa mesa ang selpon nito. Ibinalik niya sa pagluluto ang atensyon dahil kinakailangan niyang bilisan para hindi niya maabutan ang rush hour sa daan.

aniya niya. Walang kumibo sa sinabi niya. Ilang minutong tumahimik ang grupo kaya rinig na rinig niya ang pagbukas ng beer ni DJ. Ito kayang isang ito, ano naman kaya ang problema bakit umagang-umaga ay naglalasing? At isa pa, himala yata na oras ng trabaho ay pinili nitong tumambay sa bahay nila na bihira nitong gawin. Mas dedicated kasi ito sa kumpanyang pinapatakbo. Kaya sigurado siyang may prblema nga ito. At sa palagay niya ay may kinalaman si Jullie doon.

Ang alam niya ay tungkol sa puwesto ng shop ang napagusapan nila ngunit di niya pa ito nakumpirma, nalaman lang niya ito kina mang Terry pero di naman binanggit ng huli ang lahat ng detalye. Para bang namumuti na lahat ng buhok ni tatay aLbert, tila ba nakaapekto sa kalusugan nito ang labis na pagiisip. Nababahala na si nanay Mildred sa tatay kaya madalas itong ibilin sa akin na laging subaybayan, pero lagi naming banngit ng matanda na malakas pa siya at kaya pa ang sarili. Patuloy pa din ang kanyang routine sa araw-araw, maagang pumupunta sa shop at gabi na din na umuuwi. Tuwing lingo ay dumadalo ito ng misa, at pag uwi ay may dalang sampaguita para sa poon, at mayroon ding pasalubong na bi

“Wait lang pag-iisipan ko muna.” “Hayst, ‘wag na. Wala na tayong oras para mag-isip! Kailangan na nating puntahan si Tito baka makahanap na s’ya ng mapapangasawa, sayang!” pangungumbinse pa ng kaibigan. “Sige na nga…” “Yes! Bilisan mo at baka ma-late pa tayo,” masayang ani Angel, habang nagmamadaling s’yang pumasok sa silid.