Untimely Novels & Stories

Nasa pag-iisip pa ng malalim si Carl ng tumunog ang kanyang cellphone. "Hello, O Sophia, bakit napatawag ka?" "Kinukumusta lang kita Carl, aayain sana kitang mag dinner pagtapos ng work mo." "Okay lang ba sa'yo?" "Ah okay, sige Sophia, magkita tayo ng 7 o'clock dun sa Italian restaurant na pinuntahan natin noon." "Okay Carl, see you then." "See you Sophia." Habang nagmamaneho si Carl ng kotse ay napansin niya si Cristine na nag-aabang ng masasakyan. Huminto si Carl para alukin si Cristine na sumabay na sa kanya.

“Umayos kang babae ka. Lumilihis ka sa usapan.” “Ay, oo pala. So ayon na nga, gusto niyang magkita na kayo mamayang gabi kaya dalian mo na at pumunta na kayo sa airport. Tsaka tayo kasi ang humihingi ng konting oras nila kaya wala tayong karapatang magalit kung gusto nilang i-schedule iyong meet-up ahead of time. And keep in mind, once you are late to meet him at the designated time, the deal is immediately off… ‘yon iyong paalala sa atin.”

“Friend, okay ka lang? Ang tahimik mo bigla.” “O-oo naman. Si Mommy tumawag, ikakasal na raw si Lilianna kaya kailangan kong umuwi.” “Ha? Invited ka pala?” Natawa na lang ako sa itsura nitong si Cella, kapag wala ‘tong isang ‘to? Paano na lang kaya ako noon? “Sira! Tara na nga, gutom lang iyan!” Hindi ko na siya pinagsalita pa at hinila ko na ito paalis.

"I'm so sorry Mr., I was in a hurry that's why I didn't saw you," Bigla siyang napahinto sa pagsasalita ng marinig ang malumanay na boses nito kaya agad siyang napatingin rito at isang maamo at inosenteng batang lalaki ang tumambad sa harap niya. Hindi niya ito kaagad napansin kasi imbes na sa bata ay sa kesame siya tumingin.

Para tuloy lasing. "Sorry I kept you waiting." Anito habang humihila ng upuan. "No. It's fine. Nauna lang si Wanda kasi..." "May iinumin akong gamot...and I have to sleep early. We depart at three in the morning. I'm on the first watch." Wanda grinned, obviously in a rush to finish her dinner. Wala pang tatlong minuto ay tumayo at nagpunas na ng bibig, leaving her food half eaten. "I'll get the pain reliever."

"Unnecessary?" Napatawa ako nang mahina, isang mapait na tawa na lumabas sa aking mga labi. "Since when naging 'unnecessary' ang lahat ng tungkol sa'yo para sa akin, Timothy? Akala ko ba lagpas na tayo sa stage na 'to?"

“Bakit ang tagal mo? Ang lapit lang naman ng bahay ni sir Lucas dito, inabot kapa ng trente minutos. Ibigay mo sa akin yan at kanina pa yan hinihintay ni sir Lucas.” Matapos niyang maibigay ang brown envelope dito ay walang kaabog-abog na tinalikuran siya nito. “Ang suplada, hindi naman maganda, naging seksi lang kung umusta ay parang sino na,” naiinis na turan niya.

Calm down! "Why are you not answering? Our business is losing. We need an oil supplier, is it hard to be our supplier?" Nangiwi siya. "Ha?" Unbelievable! Umirap ako sa hangin. Oo nga pala, tss. "My name is Levi Terrano, I'm working at my father company. I sent a partnership proposal here since we need an oil supplier. I sent it three months ago. Naaalala mo?" "I'm not into it. I'll decline the proposal," diretsyong sagot niya.

″ naka ngiting paalam ni Celes. Nag karoon pa ang onting chika tsaka kami dumaretso kay Divine.. ″Hi Vine... Happy birthday ulit.. We need to go eh. Nagising si Uni eh you know mommy things haha.″ ″I knows Celes.. Sadly hindi man lang tayo naka pag kwentuhan. I guess next time?″ ″Yah, see you! Happy birthday!″

Tila may gusto itong itanong ngunit hindi mahanapan ng tamang pagkakataon. --- Ang Hindi Mapigilang Paglalapit Pagkalipas ng ilang oras, naiwan muli sina Blake at Allie sa beach house. Tahimik silang dalawa habang iniinom ang natitirang kape mula sa umaga.