Untimely Novels & Stories

Calm down! "Why are you not answering? Our business is losing. We need an oil supplier, is it hard to be our supplier?" Nangiwi siya. "Ha?" Unbelievable! Umirap ako sa hangin. Oo nga pala, tss. "My name is Levi Terrano, I'm working at my father company. I sent a partnership proposal here since we need an oil supplier. I sent it three months ago. Naaalala mo?" "I'm not into it. I'll decline the proposal," diretsyong sagot niya.

Tila may gusto itong itanong ngunit hindi mahanapan ng tamang pagkakataon. --- Ang Hindi Mapigilang Paglalapit Pagkalipas ng ilang oras, naiwan muli sina Blake at Allie sa beach house. Tahimik silang dalawa habang iniinom ang natitirang kape mula sa umaga.

reklamo niya ng maramdaman ang tigas ng lupa sa likuran. "Isang minuto na lang po ang meron ka," Sambit ng lalaking naka-assign sa kanya bilang Timer. Hindi man lang ito tumulong para makatayo siya. Muling sinubukan ni Reyna na umakyat sa kabayo, pero ganoon pa rin ang ginagawa nito. "Tatlumpung segundo para sa unang level, kapag hindi mo po nagawa, tanggal ka na," Sambit ng may hawak sa timer niya habang kumakagat sa hawak na mansanas.

Hindi ka matutoto ng isang bagay kung hindi mo ito pagtitiyagaang gawin. Dapit hapon na magpasya kaming umuwi ni Tim sa mansyon.Sobrang enjoy naming dalawa na halos makalimutan na namin ang oras.Kung hindi lang pumasok si Manong Tonz sa loob ng golf club para sabihing dapat na kaming umuwi ay hindi pa kami papatinag.

How sad. "Hindi! Ano ka ba naman, Wade! Hindi ka na gumagamit ng social media o nanonood ng balita?" Dismayadong tanong sa akin ni Aaron. Masama rin ang tingin sa akin ng loko. Problema nito? "Hindi, eh. Walang time?" Hindi ko siguradong tugon. "Walang time o may iniiwasan ka lang?" Sinamaan ko siya ng tingin dahil sa sinabi niya.

Turo ko sa kanya sa timezone. "Sige Ma'am dito lang ako. Punta na po kayo roon." kanyang sagot kaya napalingon ako. "Hindi niyo 'yan dadalhin sa kotse?" Tanong ko naman. "Mamaya na lang siguro kapag uuwi na po kayo." Tumango lang at di nagsalita pa saka tinungo ang timezone. Marami akong nilaro, nariyan din iyong nag-try ako sa videoke room. Abala ako sa paglalaro nang biglang may kumausap sa akin. Boses lalaki siya at di pamilyar sa akin.

I see. So, ang kailangan nating gawin ay tapusin kung ano man ang mga unfinished business natin. Ang tanong, sinong mauuna? "Hindi ka mahilig sa salitang so ano?" pansin ko. Not really. Ano na? "Pwede naman nating pagsabayin. O kaya simultaneous. Whatever works for us."

Itinunghay ko ang ulo ko at tiningnan si Shaine. Lumipas ang sampung minuto ng walang naimik sa aming dalawa. "Pasensya na, nakalimutan ko lang talaga, pasensya na din kasi spaced out ako ng ituro ni Ma'am Vel ang bagay na 'yan and I'm sorry dahil nasigawan pa kita." Muli akong tumango sa mga sandaling iyon, ngunit napatunghay din ako ng maramdaman ang isang yakap.

Isang kasalanan na buong buhay pagbabayaran ng mga taong may kinalaman sa nangyari noon. *** **ᴡʀᴏɴɢ ɢʀᴀᴍᴍᴀʀ , ᴡʀᴏɴɢ sᴘᴇʟʟɪɴɢ, ᴛʏᴘᴏɢʀᴀᴘʜɪᴄᴀʟ ᴇʀʀᴏʀ ᴀɴᴅ ɪɴᴄᴏʀʀᴇᴄᴛ ᴘᴜɴᴄᴛᴜᴀᴛɪᴏɴ ᴍᴀʏ ᴏᴄᴄᴜʀ** ᴘᴀsᴇɴsʏᴀ ɴᴀ ᴘᴏ ɪɴ ᴀ� ��ᴠᴀɴᴄᴇ..

Nagtagal pa siguro ako roon ng halos kalahating oras dahil hindi ko naman alam kung anong sunod kong gagawin, o kung saan ako pupunta. Wala naman akong trabaho sa ngayon dahil hindi pa ako tinatawagan sa Midnight Lounge Bar. Hindi naman ako makapunta ng casino dahil kagabi ko lang rin nalaman na na-cut na lahat ng atm ko. Ni wala ring iniwan na cash si Mireille kaya wala akong kapera-pera ngayon. Pasalamat na nga lang ako na hindi niya binawi saʼkin ang kotse at hindi niya ako pinalayas dito sa bahay namin.