Untimely の小説・ストーリー

HOMBRES ROMANTICOS SERIES 3: UNINTENTIONAL Matthieus Morris Monférrer Kabanata 14 SHE FELT SUCH a sense of relief after she said everything she wanted to say to North. Tila malaking tinik ang natanggal sa dibdib niya matapos ang pag-uusap nila ni North. They both agreed to call off their wedding and she didn't feel any regret nor hatred about it. She felt satisfied and relief, in fact.

Kabanata 21 Kinabukasan ay napagdesisyonan kong maglakad papasok. Actually, masama pa rin ang loob sa akin ng parents ko dahil hindi raw ako nagpaalam no’ng umalis ako. Kaya hindi ko na naabutan si Mom nang magising ako. *Flashback*

Bigla akong kinabahan. And I'd remembered one thing... I'm one month delayed. Note: Salamat sa mga comment niyo. Love lots po.

but not my type. A ring again echoed and the familiar number appeared. From: Unknown Number Combine Beryllium, Gold and Titanium together and we get you—a mesmerizing Be-Au-Ti! I chuckled mischievously...and replied. To: Unknown Number Combined Flourine, Uranium, Carbon, and Potassium, with the hint of Oxygen, and Flourine semi-annually raised to the power, then we got you a F-U-C-K O-F-F. After a minute he didn't respond, so I think he finally get that I don't wanna talk to him. So I was about to turn my phone off when a call popped. I thought it was that unknown, but when I saw the familiar name...I feel delighted.

Tinig ng boss niya galing sa intercom. "Right away Sir." Sa katunayan kanina niya pa ito hinihintay na lumabas ng opisina nito at umuwi na. Isang oras na ang lumipas ngunit hindi parin ito lumalabas ng opisina nito. wala ba ito balak umuwi?

Nakaramdam siya nang hiya ng tinitigan siya ng lalaki mula ulo hanggang paa, tapos ngumisi nang may halong pangmamaliit. "Aalis ka na lang nang hindi magpapaalam?" tinaasan siya nito ng kilay. "Hinila mo ako kagabi at dinala rito habang nasa gitna ako ng trabaho. That's so rude." Naglakad ito papunta sa kama at dinampot ang wallet. Nakita ni Cara ang makapal na perang laman noon.

Mula sa pinakaunang dapat ipasa hanggang sa huli. “Ohhh.. I forgot to bring my phone,” napa-face palm na lang ako sa naalala. Nakalimutan ko tuloy contact-in si Dustan ngayon. Okay, I’ll call him na lang mamaya. Sa sobrang dami kong ginawa at kailangang ipasa ay hindi ko napansin ang oras, kung hindi pa ako natapos sa gagawin ko ay hindi ko malalamang alas sinco na pala ng hapon.

Not all unsure decision can bring you to more worst problem. Ilang linggo na ang lumipas simula noong tinanggap ko ang feelings ni Gemar. Ang akala ko ay pagsisihan ko ang desisyon pagkatapos ng ilang araw pero mali pala ako. Naging masaya ang mga araw na kasama ko siya kahit madalas at patago pa ang aming pagkikita. Fan siya ng mga PDA things pero nakakatuwa naman kahit minsan ay ako na ang nahihiya.

“Mr. Hernandez is interested in acquiring their shares.” Napatigil ako. Hernandez. Tahimik siya sa labas, pero alam kong hindi siya gumagalaw nang walang long-term plan. This wasn’t just business. This was positioning. Ilang saglit habang afternoon break, kinuha ko ang phone ko. Hinanap ko ang pangalan ni Amelie. One… two… three texts. Walang reply. Another call. Voicemail. Nag-type ako ulit.

Siguro naman ay maiintindihan nila ako. Past 12 na nang magpasundo si Andrew sa mga kaibigan nya. Umalis parin sya kahit na sinabihan na namin sya ni Liam na dito na magpalipas ng gabi. Gusto ko pa sana syang makasama saglit dahil sobra ko syang na-miss pero nagpumilit parin syang umalis. Maaga pa daw kasi silang aalis bukas for an out of town celebration ng birthday ng isa nyang kaibigan.