Overdue Novels & Stories

walang pakeng tanong ni Perez at hindi na siya pinansin. "Now, Ms. Lodrigo don't you know na may nakasunduang due date ang inutang ng boyfriend mo? The due date is within one year. Guess what day is today?" Napalunok si Madeliene at namutla. One year, today is the due date for the debt. Biglang nanlamig si Madeleine na para bang binuhusan siya ng malamig na tubig. Sino bang hindi matatakot? If she can't pay the debt now, malaki ang chances na makulong siya dahil hindi siya makabayad ng utang.

Hindi pa niya natatapos ang isang problema niya at heto, may bago na namang nabuo. Napabuntomg-hininga si Andrea habang hawak ang isang dokumento. "Elara, huwag na nating hintayin na ipalabas ng banko na hindi ka nagbayad. Huwag na nating paabutin sa puntong sila na mismo ang kukuha ng sasakyan mo. Mas lalo ka lang mababaon sa utang kung hindi mo pa mababayaran ang banko dahil lalaki lang nang lalaki ang interes mo."

Ang nakalagay na petsa sa notice ay mag-iisang buwan na mula ngayon! Tatlong katok ang narinig ko bago bumukas ang pintuan. Sumungaw ang ulo ni Ate Delia sa pintuan kaya't ipinirmi ko ang sarili at hinayaan siyang makapasok. "Sulat po." Kinuha ko iyon at agad naman siyang umalis. Nanginginig pa ang kamay ko nang buksan ang maliit na sobre. Final Notice DUE TO DELINQUENT MORTGAGE PAYMENTS, YOUR PROPERTY HAS BEEN TURNED OVER TO THE FORECLOSE DEPARTMENT. THE DEFAULT AMOUNT IS P99,200,000 as of July 10 20**. YOUR PROPERTY MAY BE SOLD WITHOUT ANY COURT ACTION.

hinging paumanhin niya sabay kuha sa mga dokumento. “Sorry? Will your apology fix this? Jade, we're almost three weeks behind schedule, and the owner is already waiting for it. What should I tell them, that I haven't signed it yet? The people and the suppliers are waiting, they should have been paid by now!” Tumayo ito at naglanghap ng hangin habang nakaharap sa glass wall. Ngayon lang niya nakitang ganito kagalit si Mark sa kanya.

Pambayad rin ng bills ang hawak ko ngayon. “Nako iha! Bukas na naman! Paano naman ako”, sigaw muli nito. “Sigurado na ho bukas Ma’am G, pasensya na po talaga”, sagot ko. “Tatlong buwan lang naman po ang late ko ih!”, sabi ko ng nag papacute para mag subside ang galit nito. “Tatlong buwan nga lang na late pero palaging kulang! Hindi nauusto ang interest! Kung hindi lang ako mabait sayo matagal ka ng may kaso!”, sabi nito. Sa mga oras na iyon ay kumakalma na ito. “Sigurado ho bukas idedeposito ko po sa bangko ninyo o ihahatid ko ng personal”, pag aassure ko para umalis na ito. “Sige hah! Aasahan ko iyan”, sabi nito sabay tingin sa relong suot nito, “Pag wala kang inihatid mag kikita tayo sa ba

sagot niya. Nadia shook her head. She frowned, at tila ba nag-iisip ng iba pang solusyon sa problema. “Baka kung anong oras na makarating si Sir. Lagpas alas dos na rin. Duda akong maihahabol pa sa bangko ang payroll check. Paniguradong hindi magugustuhan ng mga tao sa site kapag na-delay ang sahod nila.” Hindi siya kumibo at tiningnan ulit ang orasan. Wala sanang problema kung hindi biyernes ngayon. Bukas ay sabado kaya naman sarado ang bangko.

Bigla akong kinabahan. And I'd remembered one thing... I'm one month delayed. Note: Salamat sa mga comment niyo. Love lots po.

Biglang nag-vibrate ang kanyang telepono dahil sa isang papasok na mensahe. Rent is overdue. If payment isn't received within 24 hours, eviction proceedings will begin. Lalong bumigat ang dibdib ni Mallorie. Alam niyang galing ‘yon sa landlord. Saan naman siya kukuha ng gano’ng kalaking pera sa loob ng dalawampu’t apat na oras? Hindi na siya nag-isip pa at nagmamadaling bumalik sa opisina ni Alejandro. Huminga siya nang malalim bago itinulak ang pintuan at pumasok.

Siya ang awtomatikong nagde-deposito sa bank account nito, kung hindi advance ay nasa tamang petsa, pero never na delayed. Kung ma-late siya ng padala ng isang araw ay baka bomba ang bumagsak sa buong Escobar. Sangkatutak na talak ang aabutin niya mula sa dalagang hindi niya matiis kahit na kailan.

Tulog na ang kambal pero gising na gising pa rin ako kahit walang maayos na tulog sa ospital ay di pa rin ako dinadalaw ng antok panay ang tingin ko sa orasan at sa cellphone kung nagtext na si Cassius, alas otso pa lang kasi nung umalis ito at sabi niya maghahalf day siya pero mag-aalas dos na wala pa rin siya. At dahil hindi ako makatulog ay napagpasyahan ko nalang na ayusin yung mga dala namin, hindi pa rin ako mapakali kaya kinusutan ko na din yung iilang maruming damit sa CR buti nalang ang lawak ng CR ni Cassius mas malaki pa nga yata ‘to kaysa sa buong bahay namin na nasunog. Natapos na ako at lahat-lahat wala pa rin si Cassius pagtingin ko sa orasan alas kwatro na, di na ako nakatiis