Novel & Cerita Unveil In Tagalog

"Ano naman yung nasa ribs and sa dibdib mo?" Gumilid si Javier para maayos na makita ng dalaga ang tattoo niya sa ribs. "Latin word din ito. It means 'to the point of no return'," Humarap siya sa dalaga at tinuro ang kanang dibdib niya. "Philippines Tribal, ito ang napili ko kesa doon sa ibang tribals. May deeping meaning sa Philippines kaya pinili ko 'to. Balak ko din sana na dugtungan itong tattoo ko sa dibdib hanggang sa kanang kamay ko,"

speechless! "she even knelt down to your father inlaw makalaya ka lang sa mga Yu" wala na tuloyan nang bumagsak ang mga luha ko. Hindi na nagpapigil at nagmistulang bagyo na sabay sabay nang kumawala ang lahat ng emosyon sa kailaliman ng kaibuturan ko. Tila bagyo na ayaw nang papigil ang luha kong tuloy tuloy nang bumubuhos sa mga mata ko.

Umupo siya at marahas na hinawakan ang baba ko. Natawa ako sa naisip. Madulas? Anong klaseng mindset ba ang meron siya? Kinder 1? E kahit bata alam ang salitang 'madulas', means nadulas ng hindi sinasadya. Bob0! “Your face looks familiar to me, nag kita na ba tayo dati?” tanong niya at ginilid-gilid ang baba ko. Tila ba'y sinusuri niya ang mukha ko.

Subalit hindi na niya magawa pang iangat ang kanyang mga pangapit—ni hindi niya maramdamang may braso pa siya. Mariing napapikit nang mamuslak ang isang mainit na hininga sa kanyang tainga. Ilang hikbi ang nakatakas mula sa kanyang bibig nang sunod na narinig ang malakas nitong halakhak. [ mamuslak - sense ] Tampal sa kanyang mukha ang kaagad na nagpadilat sa kanya. At sa pagbukas ng kanyang mga mata, ang kanyang bitak na sarili ang kanyang natanaw.

Isang Buwan ang Lumipas Mula sa malayo, pinagmamasdan ni Madeline ang mga bata sa Heaven’s Door Orphanage habang abala sila sa pag-aani ng prutas at gulay mula sa kanilang hardin. Muling bumalik sa kanyang isipan ang araw nang tuluyan niyang natuklasan ang kanyang tunay na pagkatao at ang kanyang tunay na ama—si Shun Saito, ang may-ari at tagapagtatag ng Heaven’s Door Orphanage.

Ilang hakbang pa lang ay isang karatula na ang bumungad sa ‘kin. Solemnidad ni Maria “Everlyne...” Napatingin ako sa madreng nakatayo sa bungad ng kumbento. “Natutuwa akong makita ka ulit.” Napangiti ako. Masaya akong nakita ko ulit siya.

I automatically shut my eyes. "Poslední polibky, lásko." Napahawak ako sa kaniyang damit ng maramdaman ko ang kaniyang dila. Mas lalo akong napatingala sa kaniyang mga halik. Until his kisses went to my lips. Ang kaniyang isang kamay ay napunta sa aking batok upang mahalikan ang aking labi ng mabuti.

Naiinis siya. Gusto niyang humanap ng makakaaway ngayon upang may patunayan. Subalit sino nga ba ang gusto niyang pakitaan ng gilas? Si Logan Caraig. Hindi niya nagustuhan ang mapang-akusang titig ng malalamig nitong mga mata sa kaniya. Ang lalaking iyon, kaya siguro nitong gawing yelo ang isang tao gamit lang ang mariing paninitig. Sigurado siyang naramdaman nito ang panginginig ng kaniyang kalamnan dahil sa kaba.

tawag sa akin ni Sage na nagpalaki ng mga mata ko. “P-Pogita?” “Taksil ka talaga, Tabitha! May endearment na pala kayong g*ga ka!” maktol ni Basilyo. “M-Melabs? W-What’s the meaning of this?” tanong ni Mario Jose na sa unang pagkakataon ay tumama s’ya sa english. “Bakit?” pabulong kong tanong kay Sage. “Open your mouth.” “B-Bakit?”

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"