Utang Na Loob Quotes の小説・ストーリー

"Okay fine." Natatawa kong sabi. We enjoyed our wine with some talks. Simula noon hanggang ngayon, ito ang mga gusto kong alaala kasama si Lor. He'll always find time for me whenever he'll have the chance. May mga personal man siyang ginagawa, hindi niya nakakalimutang kumustahin ako at siguraduhin na maayos lang ako. Kung tutuusin pwede na siyang mawalan ng pakialam sakin dahil ang tulong na naibigay niya sakin ay sobra sobra na pero hindi niya ginawang iwan at pabayaan ako. Lahat nang pinagdaanan ko para maabot ko ang buhay na mayroon ako ay nandiyan siya para tulungan at gabayan ako kahit hindi naman na kailangan. Kaya kung may tao man sa buhay ko na ayaw kong mawala sakin, Si Lor iyon. H

“Ang paghahanap ng gagamot sa nanay niya ay walang-wala sa’yo—at yet, nangangahas kang tawagin ’yan na pambayad sa utang sa buhay?” Bawat salita ay tila humihiwa nang malalim. “Kung gusto mong magbayad ng utang na loob, ibibigay mo ang isang bagay na napakahalaga para sa’yo—habang siya naman ang nakakakuha ng isang bagay na walang katumbas na halaga.” Nagpakawala ng malalim na buntong-hininga si Lucien. “Mom… pagod na ako.”

Halatang masaya ang tono nito. Napatingin siya, nagtatanong ang mga mata. Anong pambobola ang sinasabi nito? "Ibang klaseng tumanaw ng utang na loob si Lolo Mario kaya advantage sa atin ang pagkakaligtas mo sa kanya. Sa dinami-dami ng tao, akalain mong ikaw pa ang tumulong sa pinakamamahal kong Lolo," pagpapatuloy nito.

Parang gusto ko siyang makasama palagi. "Utang na loob, Chandria! H'wag kang magkakagusto sa babaerong iyon. He don't deserve your love! At lalong-lalo na h'wag kang magpapadala sa halik niya. Ginagamit ka lang niya,"mahabang litanya ko sa sarili bago sinalapak ang katawan sa kama. Nakatulog ako sa ganoong posisyon, nakadipa.

"Habang buhay akong tatanaw ng utang na loob sa--" "Hindi mo kailangang tumanaw ng utang na loob sa akin dahil kusa ko iyong ginawa. I did it all because they are important and I love them both. Ginive-up ko si Jade dahil alam kong ikaw ang mahal niya at sayo siya masaya kaya sana huwag mong sayangin ang pagkakataong ibinigay niya. And if you really want to pay me, then love her with all your heart and make her happy."

“‘Wag mo isipin na may utang na loob ako sayo dahil lang hinatid mo ako pauwi.” Ngumiti si Luna, umupo siya ng mas komportable, sumandal siya sa kanyang upuan. “Hindi ko inaasahan na magkaroon ka ng utang na loob, ‘wag ka lang gumawa ng mga bagay na ikakasama ng loob ko.” Umikot ang mga mata ni Fiona at hindi na siya nagsalita. “Nagtataka lang ako.” Pumikit si Luna at humikab siya. “May utang ba si Joshua sayo na hindi pwedeng bayaran, kaya’t sinusunod niya ang bawat utos mo ng ganito?”

Natigilan ito. "Alam ko, utang na loob ko lahat ng meron ako sa inyo. Pero, Pa. Obligasyon niyo 'yon bilang magulang. Hindi ko 'yon hiniling, hindi ko hiningi. At isa pa, ang utang na loob ay hindi kailanman sinisingil. Kusang loob mo 'yong ibinigay." sabi ko rito. Hindi na siya nakapag salita sa sinabi ko.

“WALA KANG UTANG NA LOOB!” Tumawa ako.. Masakit ang sampal nila pero mas masakit marinig mula sa kanila ang lahat ng sinasbai nila sa akin. “Utang na loob po ba? Anong utang pa po ba ang hindi ko nabayaran? Wala naman po kayong ginawa sa akin kun’di pahirapan ako.”

Sagot nito. “Hindi ka nag tanim ng sama ng loob?” Tanong ko pang muli. “Akala nyo po ba kayong mayayaman lang ang may problema sa mundo? Eh buti pa nga kayo, madalas kaya nyo paikutin ang mundo gamit ang pera nyo. Samantalang kaming mahihirap - kami pa ang madalas na napapaikot ng pera. Sama ng loob? Boss L, sa dami ng kailangan kong isipin at ayusin, wala nang espasyo pa na mag tanim ako ng sama ng loob para sa kuya ko. Hindi din naman nya gusto ang nangyari. Matagal ko na syang napatawad ang hinihiling ko na lang na sana ay makalabas na din ito ng kulungan.” Puno ng sinseridad na sagot nito sa akin.

sabi nito. Nagulat ako nang dalhin niya roon ang usapan. Napanguso ako. "Syempre," tanging nasagot ko. Malaki ang utang na loob ko sa pamilya niyo kaya dapat lang na mabait ako. Baka pa sabihin mo kay Tito Carlos na tanggalin ako sa scholarship no. "Mas gusto ko ang katarayan mo," mahinang sabi nito bago paandarin ang sasakyan.