Utang Na Loob Quotes นิยาย & เรื่องราว

,my eyes automatically shut when she murmured the magic words i was longing to hear it from her for the long years. "I love you so much, living without you by my side feels like hell baby please let's just stay like this for a moment i just want to feel your warm" sabi niya sa mahinang boses, ramdam ko ang init na nagmumula sa kanyang katawan na nakadikit mula sa aking likuran.,who would have thought that the woman i secretly loved for fucking long years is now here with me, telling me the words that i was dreaming to hear and now hindi lamang ang salitang iyon ang nakakamtan ko maging ang mga halik at yakap niyang kaytagal kong inasam at pinangarap.

“Alam kong marami ka nang naipon sa paglipas ng mga taon, ngunit hindi ko ito matatanggap.” “Bakit? Hindi ba’t magkaibigan tayo?” Kahit inaasahan na ni Victor ang ganitong sagot, nais pa rin niyang itanong ito. Tumingin si Ophelia sa kanya at tapat na nagsalita. “Victor, ang pinakamahirap bayaran sa buong mundo ay ang utang na loob. Ayokong magkaroon ng malaking utang sa iyo, at wala rin akong kakayahang suklian ito nang sapat.”

"You don't know anything about me, so you don't have any right to tell me what to do. Can't you just be thankful that I'm sacrificing my freedom just to keep you and your famil—" "So, suddenly may utang na loob na pala kami sa'yo ngayon?" Siya naman ang natawa ngayon. Humupa na ang luha sa kaniyang mata at ginamit niya ang natitira niyang lakas para matalim itong tingnan. "Salamat ah!"Umaapaw ang sarkasmo sa kaniyang tinig habang pilit siyang ngumiti rito. "Pero kung ang kapalit nito ay ang pagtatanggal mo rin sa amin ng kalayaan gaya ng ginawa ng mommy mo sa'yo, hayaan mo na lang kaming patayin ni—"

Halos nanginginig ang boses niya sa galit, pero ramdam kong may halong kayabangan doon. Napangisi ako at tumawa nang marahan. “Wala na ba kayong ibang linya bukod diyan?” tanong ko, medyo napataas ang tono ko pero kalmado pa rin. “Sa tuwing nagkikita tayo, laging ‘utang na loob, utang na loob.’ Wala na bang iba? Hindi kasi uubra sa akin ‘yang pangmamaniobra n’yo.”

Alam niyang anytime soon ay magkakaroon pa sila ng matinding problema na kahaharapin kaya pinili na lang niya na itapon na lang ang pag-ibig niya kay Third kaysa gamitin ito ng kaniyang ama para resolbahin ang problema. "WALA KANG UTANG NA LOOB!!! BAKIT? HINDI BA'T NAKINABANG KA RIN NAMAN SA PERA? YUNG PINAGPAARAL KO SA 'YO. YUNG PINAMBILI MO NG KOTSE, BAG, AT MAGAGARANG DAMIT HINDI BA'T SA PERANG 'YON NANGGALING? SA TINGIN MO KUNG HINDI AKO ANG AMA MO, MAPUPUNTAHAN MO BA ANG IBA'T-IBANG BANSA GAMIT ANG PERA KO? WALA KANG UTANG NA LOOB, SHONEE! BOBO KA! AKO NA AMA MO HINDI MO KAYANG TULUNGAN PAGKATAPOS KONG IPAGKALOOB ANG LAHAT NG MAR ARANGYANG BAGAY DITO SA MUNDO SA 'YO. SANA PALA IKAW NA L

Neknek mo. “Mukhang pagdating sa pera, wala kang awa, Sir. Ayoko rin ng utang na loob sa gaya mo. Kung marami nga lang akong pera, babayaran kita ngayon din. Triple pa diyan at bukal sa puso. Iniligtas mo ako sa mga bastos na lalaking yon kaya tinatanaw kong malaking utang na loob.”Tinapunan ko uli ng tingin ang pera. Ngayon ko lang naisip na wala pala akong naitabing pamasahe.

First time ko ’to, utang na loob! "Alam kong marunong ka kaya ikaw na bahala,” mayamayang sabi niya. Muntik ko na siyang samaan ng tingin pero ninais kong tumango na lang. “Oo naman. Kaya nga may Tobi na, e," pagsisinungaling ko. Napangiti siya dahil doon. Humugot ako ng malalim na hininga, pagkatapos ay saglit na nakipagtitigan sa dalawa niyang āri.

“Basta huwag mong pababayaan ang sarili mo diyan, ha? Malaki ang utang na loob natin sa mga Marasigan kaya kailangan maayos ang trabaho mo.” Napapikit si Loyalty sa narinig. Utang na loob, iyon na naman. Simula pagkabata, iyon na ang paulit-ulit niyang naririnig. Utang na loob sa pamilyang tumulong sa kanila. Utang na loob kaya kailangan niyang sumunod. Kaya kailangan niyang tanggapin ang alok na pagiging surrogate kahit nanginginig siya sa takot at hiya noon.

"Dahil may utang na loob po ako sa inyo. Hindi niyo ako pinarusahan nang matapunan ko kayo ng maruming tubig." "May utang na loob ka? Kung ako talaga ang nag-utos sa'yo at kung may utang na loob ka talaga ay hindi ako mahuhuli at hindi mo ko ilalaglag. Itatago mo agad ang ebidensya para hindi tayo mahuli. Ngunit kabaliktaran ang ginagawa mo. Hindi mo tinago ang ebidensya at agad mo rin akong tinuro." Tumingin ako sa empress at ngumiti. "Kahina-hinala diba?"

pasigaw at sunod-sunod kong tanong rito ngunit halatang takot na ito ngayon dahil sa pamumutla ng mukha niya na hindi na rin makatingin ng diretso sa mata ko. "Ang lakas ng loob mong sabihin sa akin na utang na loob ko lahat sa inyo, tiniis ko lahat ng masasakit na salitang narinig ko sa'yo kasi alam mo 'yon may 'utang na loob nga' lintik naman ang galing mong magpanggap." bulyaw ko pa rito. Hindi niya nagawang makatingin sa akin ng diretso marahil sa subrang kahihiyan.