Valeria Novels & Stories

" Ariella Flores ang pangalan niya. Dating kasambahay ng mga Bustamente. " Hindi malaman ni Matias kung ano ang sasabihin dahil tila umaayon ang kapalaran sa mga plano ni Maximo. Aminado siya sa sarili na tutol siya sa mga ginagawa ng kapatid dahil maaaring labis na pangungulila ang dahilan ng lahat ng ito at nauwi na sa ilusyon kaya kung anu-ano na lamang ang nakikita ni Maximo. Nalulungkot siya at nasasaktan, subalit mas lamang ang kagustuhan niyang kapayapaan para sa isip ng lahat.

Lumingon pa si Florence at tumingin dito. "Si Valeria." Gulong-gulo akong tumingin sa kaniya, bakas din sa mukha nito ang pagkalito. "Anong mero'n kay Valeria?" Kunot noong tanong nito. "Si Valeria, siya ang may kagagawan ng mga bad spirit. S-sa kaniya inaalay lahat ng kaluluwa." Mahinahon ngunit may takot kong sambit. Nabakas ko sa mukha nito ang gulat sa mga sinabi ko, mariin siyang napapikit at ramdam ko ang higpit ng hawak niya sa braso ko.

“She’s been cornered. Every step she makes now is being watched.” Pero bago pa sila makapag-celebrate nang tuluyan, tumunog ang phone ni Liam. Tumawag ang isa sa private investigators niya. “Sir, urgent. Valeria just flew to Palawan. She’s hiding something there—documents, offshore account details. Kung makuha natin, that’s the final nail in her coffin.” Nagkatinginan sina Liam at Celine. “So… road trip?” nakangiting tanong ni Celine, pilit na ginagaan ang bigat ng sitwasyon.

Hindi kasi nila danas ang nararanasan ko ngayon. "Kumusta ka na, Val? Naalala mo pa ba ako? May balak ka pa bang bumalik sa akin? Sobrang miss na kita." umiiyak na wika ko habang nakatingin sa larawan ni Valentina na nakapatong sa maliit na mesa. Nilagay ko ito doon para paggising ko sa umaga, mukha kaagad niya ang masisilayan ko. Biglang bumukas ang pinto ng kuwarto ko at pumasok si Mama Lala. Nang mabalitaan ni Mommy ang nangyari kay Valentina, kaagad itong bumiyahe papunta dito sa Madrid.

Naglakad si Valerie at nagtungo sa nagbebenta ng street food Bibilhan niya ang kambal ng inumin at siguradong nagugutom na ang mga ito Pero mukhang iba ang plano ng diyos sa kaniya "Valerie" Naestatwa siya sa kinatatayuan habang nakatingin sa sopistikadang babae sa kaniyang harapan. Mas gumanda ang babae pero halatang tumatanda na ito "M-ma" bulong niya rito, akmang ng-ngiti na sana siya para batiin ang ginang pero nagpakita ang demonyo sa likuran ng ginang

Another day, another sakit ng ulo na naman! Napaunat ng sariling kamay si Mariam Saavedra aka Maymay, the only girl of Saavedra clan. “Oh my God! Late na ‘ko sa exam namin! Finals pa naman," pag-aalalang sabi ni Maymay sa sarili sabay tingin sa relo. Napakamot na lang siya sa ulo dahil late na siya that time!

"Bakit ako hihinahon, Mama? Gayoong, hindi ko alam kung ano ba ang tumatakbo sa isipan ng lalaking iyan. Sa tingin mo, mamahalin ka talaga niya? Ang daming babae riyan na mas bata sa iyo. Kung hindi ka niya pineperahan, hindi siya tatanggap kahit ni isang kusing mula sa pamilya natin." Wala na sana siyang balak pa na konprontahin ang Ina patungkol dito. Pero sunod-sunod ang balitang natatanggap niya na ilang libo na ng pera ang nawawaldas ni Aloe para kay Matias. Idagdag pa roon ang pagbibigay sa lalaki ng ilang pursiyento ng share sa kompanya.

“DAMA ko ang bawat isa sa inyo. Dama ko ang hirap na inyong pinagdadaanan. Minsan na akong napunta sa sitwasyon kung saan gusto ko nang sumuko dahil pakiramdam ko ay walang gustong tumulong sa akin. Tapos na ang araw ng inyong pangangamba. `Andito na ako para kayo ay tulungan at kalingain. Ako po si Valentina Montealta—tatakbo bilang gobernadora ng bayan ng Plaridel. Mahal ko kayong lahat!”

Biglang umamo ang mukha ng babaeng nagpakilalang Vana bago nagsalita, “Good evening po, Mamita. How are you po?” Isang irap ang pinakawalan ng matanda. Bahagya pa itong umismid. “There’s nothing good in the evening anymore now that you’re here. And as far as I remember, I didn’t give you the permission to call me Mamita. It’s Madam Anastacia Dela Vega to you, Miss Enriquez.”

Hindi rin makatakas sa paningin ni Veronica ang namumugtong mata nito kahit la tinakpan ng makapal na concealer. "Ako ang nauna, Xandra," anang Veronica habang nakahawak pa rin sa water melon. "No, ako ang nauna. Pati ba naman dito aagawan mo ako?" Napataas ng isang kilay si Veronica saka binitawan ang watermelon. "Okay fine it's yours, mukhang nanghihina ka na kasi at mukhang dehydrated ka rin. Stop crying too much for nothing Xandra."