Novel & Cerita Valeria

=Sera's POV= “Don't flatter yourself, Mr. Vale,” bulong ko habang sinusundan siya palabas ng boardroom. “Just because I agreed, doesn't mean I surrendered.” Wala siyang sagot. Pero naramdaman ko ang bahagyang pagngiti niya habang tumuloy siya sa elevator. Oo, Damien Vale. Cold, calculated, and dangerously unreadable. Pero kung akala niya ako’y magiging trophy wife na tatahimik lang sa tabi niya, he’s playing the wrong game.

Biglang umamo ang mukha ng babaeng nagpakilalang Vana bago nagsalita, “Good evening po, Mamita. How are you po?” Isang irap ang pinakawalan ng matanda. Bahagya pa itong umismid. “There’s nothing good in the evening anymore now that you’re here. And as far as I remember, I didn’t give you the permission to call me Mamita. It’s Madam Anastacia Dela Vega to you, Miss Enriquez.”

Hindi rin makatakas sa paningin ni Veronica ang namumugtong mata nito kahit la tinakpan ng makapal na concealer. "Ako ang nauna, Xandra," anang Veronica habang nakahawak pa rin sa water melon. "No, ako ang nauna. Pati ba naman dito aagawan mo ako?" Napataas ng isang kilay si Veronica saka binitawan ang watermelon. "Okay fine it's yours, mukhang nanghihina ka na kasi at mukhang dehydrated ka rin. Stop crying too much for nothing Xandra."

, Ngising wika nito. Bumgad sa kanya ng isang babaeng mestisa na mayroong pang modelo na pangangatawan' at matagkad ito na halos kasing taas iyon ni Aaron. Samantalang siya naman ay nasa 5'5 ang kanyang taas." "Valerie, ilapag mo na yang kape diyan at lumabas kana. Utos na wika nito! "Honey, Wait!' bakit mo palalabasin agad?" hindi pa nga kami personal na nagkakakilala' right!?"

EZEKIEL RILE VALERIAN He's a CEO of Valerian jewelries Corporation, isang isang sikat billionaire, business man, heartless, cold, and arrogant. He's handsome with his brown eye. Siya yong lalaking pinapangarap ng lahat pero ako yong ma swerte dahil aki ito ngaun pero malas din. Hindi ako ang mahal.

Inusig na siya ng kan’yang konsensiya nang maselayan ang maninipis na luhang lumaya mula sa mga mata ng binata. “I’m not Vanessa,” walang gatol niyang bunyag. “Ano? Nagbibiro ka ba?” “Can’t you notice the difference? Kilala mo si Vanessa, on how she talks.” “Yes, kaya nagduda na ako sa simula pa lang na may mali sa ‘yo. At sino ka kung hindi ikaw si Vanessa?” “I’m Valerie, Vanessa’s twin sister.” Natigalgal ito. “Aware ako na may kakambal si Vanessa pero nasa US,” anito pagkuwan.

Tanong ni Mayari Sabay tingin ni Adonis kay Hiligaynon na nasa batis at umiinom ng tubig. ‘’Si Hiligaynon ang gabay?’’ ‘’Hindi pwede ..hindi maari.. hindi mo kami pweding paghiwalayin ng landas nangako ako kay ina napoprotekatahan ko siya habang buhay’’’ pangambang tugon ni Mayari.

Lauren Masayang lumabas naman na ako ng office ni Camela. Paano naman kasi naka score ako dito ng halik. Hayst dapat talaga dinadaan ito sa mga ganung diskarte para hindi na siya makapalag pa. Kung ginawa ko na pala sana yan kaninang umaga sa kanya eh di sana sabay pa kami nag lunch ngayon at hindi na nadagdagan pa ang galit nito sa akin kanina. Pero okay na rin yun atleast nakita ko kung paano mag selos ang isang Camela. My god nakakatakot pala ito mag selos. Hindi ko na gagawin pa ang anumang bagay na mag trigger dito para mag selos siya baka sa susunod hindi lang ako nito masakal. Grabi todo kaba ko talaga kanina mabuti na nga lang at inalis din nito kaagad ang pag kakasakal sa akin dahil

Nakikita ko sa mga kilos ni Vianna na excited din talagang makasama nito ang Ina nito kaya naman malaking factor iyun para mapakiusapan si Valeria na palaging dalawin ang mga bata Habang hininihintay ko si Vianna, tumunog ang aking cellphone at nang mapansin kong si Agosto ang tumatawag, kaagad ko din itong sinagot. "Boss, nakita po namin si Mam Valeria dito sa isa sa mga restaurant malapit lang din sa hospital. KUmakain po siya ng dinner kasama ang isang pogi na lalaki. Ipapadala ko po ang larawan sa inyo."

Ang mga pangunahing karakter ay nanatiling magkasama, ngunit may presensya na bago sa silid—isang babae na hindi agad halata, ngunit ramdam sa bawat hininga. Biglang bumukas ang pintuan, at sa pagpasok, lumabas si Valeria Montanez. Mataas at matikas, may malamig ngunit kaakit-akit na aura. Ang bawat hakbang niya ay may kasamang kumpiyansa, at agad na napansin ng lahat ang kakaibang tensiyon na dala niya. “Magandang hapon,” mahinang boses, may halo ng misteryo at katiyakan. “Ako si Valeria Montanez. May impormasyon akong kailangan ninyong malaman.”