Valeria 소설 & 이야기

Nanahimik na lang ako at hindi na siya pinansin dahil alam ko naman ang totoo, haist kong alam lang niya. Sana nga talaga ay hindi na kami muling magkita pa. Masyado akong napuyat kagabi kung kaya hindi ako gaanong makapag-consentrate sa pag-aaral idagdag pang sumasagi pa rin sa utak ko ang nangyari kanina, ang pag-halik niya sa akin. "Miss Valerina!" napa-iktad ako dahil sa sigaw ng professor ko. "Focus."

Alam n'yang maaaring isipin ni Shawn na gawain n'ya ang bagay na to, ang mang akit at makipag sex. "I can't believe na ganito lang pala kadaling maikama ang Dela Serna Princess," tuya nito. Nasaktan s'ya but still she raised her chin with fraction. Malalaman naman nitong mali ang mga iniisip nito once na maangkin na s'ya nito at malamang virgin s'ya at ito ang unang lalaki sa buhay n'ya. "Depende ''yan kung sino at kanino Shawn, a and you are Alvarez so game on," hamon n'ya rito. Ngumisi ito.

// Please Comments or vote po para maramdaman ko naman ang mga presents niyo at mapasalamatan. Please vote comments and share and don't forget to follow me on my account Lady Kimmy thank you!

Humakbang ako ng malaki at inapakan ang t'yan ng sundalo nang hindi nilalapat ang paa sa lupa ng base nila. "Pagsisisihan mo ang araw na ito, Officer. You'll regret that you didn't let an unauthorized person help you, coward." Diniinan ko ang pagkaka-apak sa t'yan n'ya. "At hindi ako kung sino lang." pinanlakihan ko s'ya ng mata. "I am Mikaela Perez, your soon to be heroine." ----- Mas lalong lumakas ang ulan pag-alis namin sa base ng armyng duwag.

Isang oportunista at kinikikilan sila ng mas malaki pang pera Nangyari ang sinabi ng manager ni Aleyna na si Madam Heidi dahil sa hindi pagpayag ni Maximillian, matigas ang ulo nito at kinikikilan pa talaga sila ng mas mataas na halaga. Kaya naman sa araw din na iyon ay kinausap ni Maximillian ng personal si Madam Heidi at pinagbantaan na ipapasarado ang House of Magda kung hindi mangyari ang gusto niya.

May mga sumisinghot din sa paligid na dumadagdag sa ingay. Bumaba kami at lahat ng mga nadadaanan namin na mga sentinels at nagbibigay pugay. Habang papalapit kami sa labasan, unti-unti naman mas lalong sumisikip ang aking dibdib. Hindi nagtagal ay narating na namin ang labasan at bumungad sa amin ang napakaraming mga imortal. Marami sa kanila ang winagayway ang ginintuang bandila ng Valeria. The people of Valeria are singing...they are singing for Aiden. The people of Valeria want to send off Aiden with unforgettable memories.

nang madaanan namin ang kaibigan ni Savanna, na hindi ko alam kung ano ang pangalan, siningil ako sa kinain kong kwek-kwek. “Oh, sorry.” kinuha ko ang wallet ko at dumukot ng isang libo. “Keep the change—” “Valerie. My name is Valerie. Nagwowork po ako as receptionist sa Dela Paz Residences.” sabi niya sabay hablot ng pera sa kamay ko. Kaya pala pamilyar ang mukha niya. “Wow! Ang galante mo naman. Thank you. Tawag ka mamaya ha?”

Aiden "You should stop Aiden, ang dami-daming babae dyan" bulong nya sa sarili habang umiinom sa veranda ng cottage na tinutuluyan nya sa Resorts. Ewan nya kung bakit pagdating kay Carmella hindi nya mapigilan ang sarili, hindi na nya alam ang gagawin, dahil aaminin nyang naaakit sya sa batang Perez kahit sabihin pang ilang beses na nyang pinigilan ang sarili na huwag maakit kay Carmella at ilang beses na ba nyang pinaalala sa sarili na hindi sya maaaring umibig sa isang tulad ni Carmella na mababang uri ng babae, dahil sya si Aiden Del Castillo at hindi ang isang tulad lang ni Carmella ang nababagay sa kanya.

"Kahit sa huling pagkakataon ay nais kong maiparating ang aking pamamaalam sa babaeng nagluwal sa akin sa mundong ito," "Bakit? Kailan ka pa naging anak sa kanya?" Sa sinabi namang ito ni Crisanto, napatahimik ng ilang sandali ang babae. Ang babaeng iyon ay si Valeriana Acosta. Siya ang nag-iisang anak ni Maracela Acosta at itinakwil noon kaya lumayo sa Payagdugo. Nasa mga edad tatlumpu't anim na taon si Valeriana. Nakasuot siya ng puting baro na may nakapulupot na pulang panapis at nakapang-ibaba naman ng saya na may kulay kahoy. Matingkad ang pagkaputi ng balat niya na parang mestisa. Matangkad siya at mapayat. Mayroon siyang

Kuminang ang kanyang mga mata at lumapad ang kanyang ngiti na parang isang magandang crescent moon. “Hindi pala sayang ang pagpapanggap ko na mabuting asawa, pati na ang dalawang beses na pagligo at pakikipagsabayan sa mga ritwal ni Rafael na parang pader na ito,” sa isip ni Valeria habang binubuksan ang kahon. Inilabas niya ang bago niyang cellphone at binuksan ito. Gagamitin na lang pala ito ni Valeria dahil tapos na ang lahat ng registration. Pati ang mga file mula sa luma niyang cellphone ay nailipat na sa bago, kasama na ang mga numero at gallery.